ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΟΡΘΗ ΚΑΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ!!!

«ΕΚ ΣΤΟΜΑΤΟΣ ΝΗΠΙΩΝ ΚΑΙ ΘΗΛΑΖΟΝΤΩΝ» (Ψαλμ.Η΄3΄)!!!

         <<Ένας νεαρός μοναχός στάλθηκε από τον Γέροντα του σε κάποιον άλλο μοναχό που είχε κήπο στο Σινά, γιά να του φέρη κανένα φρούτο. Αυτός, μόλις μπήκε στον κήπο, λέγει στον ιδιοκτήτη του κήπου, μοναχό:

«Πάτερ, ερωτά ο γέροντας μου εάν έχη  κανένα φρούτο;».

Εκείνος του απαντά:

«Ναι, παιδί μου, αν θέλης κάτι απ’ αυτά που υπάρχουν εδώ, πάρε το με την ευχή μου».

Ερωτά τότε ο νεαρός μοναχός:

«Άραγε υπάρχει εδώ, πάτερ, το Έλεος του Θεού;».

Εκείνος μόλις άκουσε τον νέο, στάθηκε σκεπτικός κοιτάζοντας τη γη και λέει:

«Τί είπες, παιδί μου;».

Του ξαναλέει ο νεαρός:

Ο ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ...

ΟΥΤΩ ΠΩΣ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ, Η ΠΡΟΤΙΜΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΑΓΑΠΗΝ!!!

<<Ο μακάριος Αββάς Αναστάσιος της Ραϊθού, ανεδείχθη τέλειος, τόσο στην άσκησι των αρετών, όσο και στην ακριβόλογη διατύπωσι των Ορθοδόξων Δογμάτων της Ορθόδοξης Καθολικής Εκκλησίας. Έτσι, με τη Χάρι του Θεού, πολλούς αιρετικούς, που είχαν πλανηθή σαν πρόβατα, τους ξαναγύριζε, με την δύναμι του λόγου, Του εις την Ποίμνη του Χριστού! 

Κάποτε, όταν δύο αιρετικοί σε συζήτησι μαζύ Του αμφισβητούσαν την Ορθόδοξη πίστι, δήλωσε τα εξής:

«Αν νοιώσω βαθειά μέσα εις την συνείδησί Μου πώς υποστηρίζετε σωστές θέσεις, πέρα από κάθε διχογνωμία, θα έλθω να μεταλάβω την Θεία Κοινωνία μαζύ σας»!

Κανόνισε επίσης και εκείνοι να συμφωνήσουν, ότι θα κάνουν το ίδιο.

Ο ΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΕΛΕΟΥΣ, ΠΡΟΣ ΗΜΕΤΕΡΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΙΝ, ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ!!!

Η ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ, ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΡΓΟΛΟΓΙΑΣ!!!

 

Επισκέφθηκε κάποτε ο Αββάς Αμμούν τον Αββά Ποιμένα και του λέγει:

«Αν πάω στο κελλί του αδελφού μου ή αν αυτός έλθη να με εύρη γιά κάποια ανάγκη, διστάζουμε να μιλήσουμε μεταξύ μας, μη τυχόν ξεπηδήση ανάμεσα μας κανένας ανάρμοστος λόγος».

 

Και του λέγει ο Αββάς Ποιμήν:

«Καλά κάνεις, γιατί έχει ανάγκη η νεότητα από φραγμούς»!

 

Του λέγει ο Αββάς Αμμούν:

«Τί έκαναν αββά, οι Γέροντες σ’ αυτήν την περίπτωσι;».

 

Του απάντησε εκείνος:

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΗ ΤΟΥ ΜΠΑΣΙΑ!!!

ΩΡΑΙΟΤΑΤΗ ΚΑΙ ΨΥΧΩΦΕΛΕΣΤΑΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΩΓΗ!!!

 

Οι ηλι­κί­ες του αν­θρώ­που εί­ναι:

1η Ηλικία:

Είναι η βρε­φι­κή ηλι­κία, γιά να φω­τι­σθής αμέ­σως με το βά­πτι­σμα.

Διότι το φως έγι­νε την πρώ­τη ημέ­ρα!

2η Ηλικία:

Είναι η παι­δι­κή ηλι­κία, γιά να στε­ρε­ω­θής στα Ου­ρά­νια Λό­για.

Διότι το στε­ρέ­ω­μα έγι­νε την δεύ­τε­ρη ημέ­ρα!

3η Ηλικία:

Είναι η εφη­βι­κή ηλι­κία, γιά να ξη­ραί­νης με την αγνό­τη­τα την υγρα­σία των πα­θών.

Διότι την τρί­τη ημέ­ρα ο Θεός εχώ­ρι­σε την ξηρά από την θά­λασ­σα!

4η Ηλικία:

«ΓΝΩΘΙ ΣΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕ ΨΥΧΗ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ...»!!! (Αρχή Εκκλησ. Ύμνου)

ΙΕΡΑΙ ΜΝΗΜΑΙ, ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ κ.ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ! (ΙΙ)

 

Ο σεβαστός μας κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης (πρ. Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως), ομιλεί περί Ηγιασμένων Γερόντων και Γεροντισσών που εγνώρισε: 

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)! 
Γέροντας Ευδόκιμος Παντελάκης (1912-1995)! 
Πατήρ Μεθόδιος!
Πατήρ Χαρίτων Σαρρής (+1984)!
Γέροντας Ιερόθεος Νικολάκης (1927-2023)!
Γερόντισσα Μακρίνα (1921-1995)!
Άγιος Νικόλαος Πλανάς (1851-1932)!
Άγιος Δημήτριος Γκαγκαστάθης (1902-1975)!
Γέροντας Κύριλλος Γεραντώνης (1938-2012)!

Του απευθύνομεν θερμάς ευχαριστίας, διά την παραχώρησιν αυτής της βιντεοσκοπήσεως, που επραγματοποιήθη εις τας 26/03/2026.

-----------------------------------
Ο ιστοχώρος (blog), www.dromokirix.gr, είναι ιδιωτικός. Από την ίδρυσί του, λειτουργεί αφιλοκερδώς και δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, άμεσο ή έμμεσο. Το ίδιο ισχύει και γιά την χρήσι τού καναλιού μας στο youtube, www.youtube.com/@dromokirix. Όλες οι πληροφορίες (κείμενα, εικόνες λεζάντες, ηχητικά, videos...) που προβάλλουμε, έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα.

Δρομοκήρυξ

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΕΣ, ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ!!!

Η ΙΕΡΑ ΚΑΛΥΒΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΚΑΚΙΟΥ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΗΤΗΝ ΤΩΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΩΝ!!!

Η ΟΥΡΑΝΟΘΕΝ ΑΛΗΘΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ!!!

Η ΣΚΕΨΙΣ ΗΜΩΝ ΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΜΟΝΙΜΩΣ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ ΗΜΩΝ!!!

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Θέμελης (στο κέντρο).
Ο αοίδιμος Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (δεξιά).
Και ο Αρχιμ. π. Νικόδημος Αεράκης (πνευματικό Του τέκνο) κληρικός (αριστερά).

 

 

 

<<Μία φορά ερώτησα, τον π.Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:

 

«Γιατί και στον χώρο της Εκκλησίας γίνονται αταξίες και αδικίες και δεν ευρίσκουμε την τελειότητα και στους πιο αφιερωμένους στον Θεό ανθρώπους;».

Ο ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ, ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ, ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑ!!!

 

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ, ΕΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΗΡΕΜΙΑ, ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑ!!!

«Όταν κά­νου­με γρή­γο­ρα μία εργασία, απο­κτού­με μία νευ­ρι­κό­τη­τα...

Και η ερ­γα­σία που γί­νε­ται με νευ­ρι­κό­τη­τα, δεν εί­ναι αγια­σμέ­νη…

Σκο­πός μας δεν πρέ­πει να εί­ναι να φτιά­ξου­με πολ­λά και να εί­μα­σθε όλο αγω­νία…

Αυτό εί­ναι δαι­μο­νι­κή κα­τά­στα­σι…

Ο ΜΕΓΑΣ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΟΦΕΛΟΥΣ!!

 

ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΝ ΑΝΑΠΑΥΛΑΝ: ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ (1)!!

Όταν πλυθώ

λερώνεται.

Τί είναι;

Απάντησι: Το νερό!

 

Αν και θρόνος μού ταιριάζει,

θέσι μου είναι το περβάζι.

Τί είναι;

Απάντησι: Ο βασιλικός!

 

Σαρανταδυό πουκάμισα.

Απ’ έξω το παληό μου.

Τί είναι;

Απάντησι: Το κρεμμύδι!

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ, ΕΝΟΣ ΑΟΜΜΑΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ!!

 

Κυριάκος Λουκά: Ένας εκ γενετής τυφλός «θαύμα» της ζωής!!

        Ένας χαρισματικός νέος, παιδί πολυμελούς οικογενείας, μουσικός, ιεροψάλτης αλλά και ένας άριστος φοιτητής, ο Κυριάκος Λουκά, είναι ένα παιδί εκ γενετής τυφλό, αλλά με το βλέμμα της ψυχής του να βλέπη περισσότερα από όσα βλέπουμε εμείς! Η αγάπη του προς τον Κύριο είναι προφανής και εκδηλώνεται σε ολόκληρη την συνέντευξί του! Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Όλα είναι εύκολα, όταν έχουμε στην ζωή μας τον Χριστό μας, την Παναγία μας, τους καλλιτέρους μας φίλους του Αγίους μας!»!!!

 

Πηγή:  Metting Studio - Εκπομπή "ΑΓΧΟΣ ΜΗΔΕΝ"

ΕΠΙ ΤΗ ΔΕΣΠΟΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΟΝ ΜΗΝΥΜΑ!!!

ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΥ!!!

Τη 1η του μηνός Ιουνίου.

Διήγησις ωφέλιμος γεωργού τινος Μετρίου ονομαζομένου.

 

<<Στη Γαλατία της Ασιατικής Παφλαγονίας ζούσε κάποιος γεωργός, που λεγόταν Μέτριος, και ήταν αρκετά ευκατάστατος, αλλά πάντοτε προσεκτικός καί απλούς στους τρόπους και την ενδυμασία του! Αυτός, λοιπόν, βλέποντας πως ο γείτονας του είχε γιούς, που τους έστειλε εις την Κωνσταντινούπολι, γιά να τους κάνη αξιωματούχους του Αυτοκράτορα, επεθύμησε και αυτός, να αποκτήση ένα αγόρι, και άρχισε να παρακαλή τον Θεόν:

«Κύριε, αν είμαι άξιος, χάρισε και σε εμένα ένα αρσενικό παιδί, γιά να το έχω στήριγμα στα γηρατειά μου και να δοξάζω το Όνομά Σου το Άγιο»!

Στο μεταξύ έφθασε η εποχή που γινόταν το ετήσιο πανηγύρι της Παφλαγονίας. Ο Μέτριος εφόρτωσε την βοϊδάμαξά του με διάφορα πράγματα και κίνησε γιά το πανηγύρι. Εκεί, αφού άλλα πούλησε και άλλα αντάλλαξε, επήρε το δρόμο της επιστροφής. Μετά από ώρα, θέλοντας να ξεκουράση τα βόδια του, εστάθη γιά λίγο σ’ ένα λιβάδι με τρεχούμενο νερό. Καθώς όμως κοιτούσε καταγής, βλέπει ένα πουγγί. Το παίρνει και, χωρίς να το ανοίξη, το πετάει εις το αμάξι του. Μετά από λίγο εσηκώθη και συνέχισε την πορεία του. Σαν έφθασε στο σπίτι του, απόθεσε το πουγγί, έτσι καθώς ήταν σφραγισμένο, σε σίγουρο μέρος. Δεν θέλησε ούτε το περιεχόμενό του να δη, ούτε να μιλήση σε κανένα γι’ αυτό!

Μα τί ήταν, αλήθεια, αυτός ο γεωργός;

Απαθής; Άγιος; Άγγελος;