Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΑΤΗ ΦΡΟΝΤΙΣ, ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΨΥΧΗΣ!!

Η ΥΠΟΥΛΟΤΕΡΑ, ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΔΕΣΤΕΡΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ!!!

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ...

 

Ο ΠΑΤΗΡ ΤΟΥ ΕΛΕΟΥΣ, ΠΡΟΣ ΗΜΕΤΕΡΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΙΝ, ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΤΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ!!!

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΜΕΓΕΘΟΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ!!!

ΥΠΕΡΜΕΓΙΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΔΩΡΕΑ!!!

ΑΙ ΑΚΡΑΔΑΝΤΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ, ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

Ο ΑΣΑΛΕΥΤΟΣ ΒΡΑΧΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!!!

ΟΜΙΛΟΥΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΦΟΒΙΑΣ, ΔΥΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΓΙΟΙ!!!

ΣΟΦΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ, ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΙΟΥ!!!

 

ΑΠΛΑΙ ΚΑΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ, ΕΥΛΑΒΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΓΟΝΕΩΝ!!!

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΤΣΑΛΙΚΗ!!!

  
<<Διηγείται ο Άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης:

«Κάποτε επισκέφθηκε το Μοναστήρι μας ένας Προτεστάντης πάστορας. Όταν με ενημέρωσαν ότι, αυτός ο κύριος είναι ιερέας των Προτεσταντών, τον πλησιάσαμε και τον ξεναγήσαμε στο Μοναστήρι μας. Μετά, είπα να ετοιμάσουν γιά τον άνθρωπο φαγητό. Εγώ δεν κάθησα μαζί του στο τραπέζι, αλλά αποσύρθηκα στο κελλί μου. Διότι αυτό απαιτεί η τάξις. Οι Πατέρες απαγορεύουν την συμπροσευχή, που προηγείται της κοινής τραπέζης»! 

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣΗΛΩΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΛΑΤΡΕΙΑΝ ΚΑΙ ΤΑΣ ΙΕΡΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ!!!

 

<<Κάποια πλούσια κυρία επήγε την Κυριακή στην Εκκλησία, αλλά δεν πρόσεχε καθόλου, και ο νους της γύριζε.

Ωμολόγησε μάλιστα ότι:

«Γύριζε ο νους μου από την ώρα που εισήλθα στην Εκκλησία· είχα ένα σακουλάκι καί σκεπτόμουν ότι, είναι καλό να βάλω την ζάχαρι του δελτίου. Με το σακουλάκι αυτό, απασχολήθηκα σ’ όλη την Θεία Λειτουργία χωρίς να καταλάβω ούτε ένα γράμμα, τίποτε...! Πήρα αντίδωρο και σηκώθηκα και έφυγα…»

Η ΑΔΗΡΙΤΟΣ ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚ ΤΩΝ ΓΗΪΝΩΝ ΕΞΟΔΟΝ ΜΑΣ!!!

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ!!!

 

«Το ψωμάκι μας να βγάζωμε και όπου να είναι (αρκεί να εργαζώμασθε).

Τα παιδιά των πρωτοπλάστων, ο ένας ήταν γεωργός και ο άλλος ποιμένας.

Όλα τα επαγγέλματα καλά είναι, μόνο να είμασθε κοντά εις τον Θεόν!

Και ο Απόστολος Παύλος γιά να μη φάη (με συγχωρήτε) δωρεάν το ψωμί, εργαζόταν με τα χέρια. Έφτιαχνε σκηνές!

ΨΥΧΩΦΕΛΕΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΑΙ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΤΣΑΛΙΚΗ!!!

ΕΞΑΙΣΙΟΝ ΘΑΥΜΑ ΕΝ ΖΩΗ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΣΑΛΙΚΗ!!!

 

 

<<Ήλθε ένας φαρμακοποιός (ονόματι) Νικόλαος, με την γυναίκα του και μου είπε η γυναίκα του:

«Δεν έχουμε παιδιά, αλλά ο άντρας μου δίνει φάρμακα χωρίς να παίρνη λεφτά…

Και εγώ του λέω ότι (έτσι) θα κλείση το φαρμακείο μας...

“Ευλογεί ο Θεός”, μου λέει.

Μόνο, π. Ιάκωβε, που (ο άνδρας μου) δεν βαπτίσθηκε…».

 

Του είπα ότι πρέπει οπωσδήποτε να βαπτισθή, το λέει το Ευαγγέλιο:

«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ.ΚΗ΄19΄)!!!

Αλλιώς δεν έχουμε Ζωήν Αιώνιον.

Και μου λέει (αυτός):

ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟΝ ΚΑΙ ΑΔΕΚΑΣΤΟΝ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

«Είχε πεθάνει ένας δικηγόρος της Επισκοπής μας πού είχε αναλάβει υποθέσεις του Μοναστηριού μας. Τώρα μας έχασε και τα βιβλία, χαθήκανε τα πάντα τού Μοναστηριού και έκανα προσευχή!

Κάναμε σαρανταλείτουργο!

Τώρα πού είμασθε ζωντανοί προσευχόμασθε γιά τους άλλους και μετά όταν θα πεθάνουμε εμείς, αν μας θυμηθή κανείς... Αλλά από εδώ να ετοιμασθούμε με τα έργα μας!

Λοιπόν, ήθελα να έβλεπα έστω και στον ύπνο μου τον δικηγόρο αυτόν (να μάθω) πού τα πήγε τα βιβλία τού Μοναστηριού, τόσες υποθέσεις, τόσα χρήματα... Εδώ η Μονή είναι πτωχή, δεν έχει χρήματα, δεν έχει πόρους, ο κόσμος και ο Άγιος Δαυΐδ βοηθάει το Μοναστήρι πού είναι δικό Του!

Δεν ονειροπολώ ούτε στα όνειρα πιστεύω και τις φαντασίες, αλλά τον είδα στον ύπνο μου και μου λέει ο δικηγόρος:

Ο ΤΑΠΕΙΝΩΣ ΕΥΓΝΩΜΟΝΩΝ ΔΙ' ΑΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ Ο ΝΕΟΣ!!!

 

«Είμαι 70 χρονών τώρα, 40 χρόνια (πού είμαι) στο Μοναστήρι ποτέ δεν με αδίκησε ο Θεός! Επέτρεψε ο Θεός να έχω προβλήματα στην καρδιά, μηχανήματα στην καρδιά, εγχειρήσεις στην καρδιά και σε όλο το σώμα, αλλά έχω μέσα μου τον Χριστό και ο Χριστός με δυναμώνει!

Λέω:

“Πώς αντέχω; Αν με βοηθήσης, Χριστέ μου, θα λειτουργήσω”!

Κάθε πρωΐ όλο το χρόνο λειτουργώ, εξυπηρετώ τον κόσμο πού έρχεται και έχουν πνευματικά ζητήματα και ό,τι με φωτίσει ο Θεός λέω.

(Παρακαλώ):

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΤΕΛΕΙΩΣΙΣ, ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΩΝ!!!

 

<<Έχω πολλές αρρώστιες, αλλά παρακάλεσα τον Άγιο Δαυΐδ να έχω τις δοκιμασίες αυτές, αλλά να μου δίνη υπομονή, και να μην είναι κάτι σοβαρό. Να μην έχω τίποτε ζάχαρο...

Να μπορώ να τρώω δύο φέτες ψωμάκι την ημέρα, γιατί φαγητά δεν τρώω. Με συγχωρείτε γιά τη φράσι μου, αλλά λίγο ψωμάκι το θέλω. Από μικρό παιδί έτρωγα πάντα το ψωμάκι. Τουλάχιστον να τρώω δύο φέτες ψωμάκι και λίγο νεράκι και τίποτε άλλο δεν θέλω!

Ε! Βοήθησε ο Άγιος και δεν έχω τίποτε το σοβαρό, μόνο αυτή την βραδυκαρδία. Αλλά δεν απελπίζομαι και λέγω: «Δόξα τω Θεώ!». Όταν τελειώση η προθεσμία μου, θα φύγω από αυτή την ζωή. Τουλάχιστον να είμασθε κοντά εις τον Θεόν και να μας βρη ο Θεός όπως θέλει!