ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ!!!

 

ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΜΕΓΕΘΟΣ, ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΝΑΟΥ!!!

  

«Κάθε Ιε­ρός Ναός εί­ναι και ένα κομ­μά­τι του Ου­ρα­νού επά­νω εις την γη!

Και όταν εί­σαι μέσα εις τον Ναό, ήδη ευρί­σκε­σαι εις τον Ου­ρα­νό!

Έτσι, όταν η γη σε συν­θλί­βη με την κό­λα­σί της, τρέ­ξε εις τον Ναό, μπες μέσα και να εί­σαι μέσα εις τον Πα­ρά­δει­σο!

Η ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑ ΕΚΑΣΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

<<Θα ερωτήση κάποιος:

«Η αγάπη των γονέων προς τα τέκνα και η αγάπη του συζύγου προς την σύζυγο και η αγάπη του ανθρώπου προς την Πατρίδα, δεν είναι και αυτά αγάπη;».

Τα ονομάζουμε βέβαια όλα αυτά αγάπη, αλλά είναι άραγε έτσι;

Όλα αυτά δεν έχουν ίχνος αγάπης, εάν δεν είναι ο Χριστός η δύναμις εκείνη, μέσα από την οποία αγαπάμε.

ΟΥΤΩ ΠΩΣ ΟΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΘΕΟΦΩΤΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΑΓΙΟΙ!!!

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΩΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΗ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ!!!

 

«Σε συμβουλεύω πάτερ Ειρηναίε (Μπούλοβιτς), να πορεύεσαι κάπως διαφορετικά. Γιά να γίνεται το έργο του Χριστού, γιά να ωφελούνται και να σώζωνται ακόμη και οι άθεοι, οι κομμουνιστές και άλλοι. Να μην τους αντιπαρατίθεσαι, να μην τα βάζης μαζί τους και να μην τους προκαλής», είπε ο διακριτικός Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.

«Λοιπόν, φαντάζεσθε στην ηλικία μου εκείνη και με την εφορία την νεανική, πώς άκουγα αυτά τα λόγια... Διότι εμείς είχαμε την απλή, μαυρόασπρη εικόνα της επικρατούσης καταστάσεως: “Έχομε διώκτας, διώκτας της Εκκλησίας, και εμείς είμεθα εδώ να υπεραμυνθούμε Αυτής!”, έτσι πιστεύαμε. Και τώρα αίφνης ο Γέροντας υπενθύμιζε ότι, ο Χριστός θέλει την σωτηρίαν και αυτών των διωκτών και εχθρών όσον και ημών των άλλων», εσκέφθη  ο π.Ειρηναίος. 

«Μην τους λέγης πολλά», συνέχισε να συμβουλεύη ο Άγιος και πρόσθεσε:

«Μην τους εξαγριώνης, μην τους κάνης εχθρούς σου, γιατί έτσι θα σε απομονώσουν και δεν θα μπορής να κάνης πλέον τίποτε.  Θα έρχωνται εκεί πολλοί, θα σου δημιουργούν διάφορα προβλήματα και θα σου λένε διάφορα πράγματα… Μην τους ανταποδίδης, μην προσπαθής να αμυνθής και να εξηγής τα της πίστεώς μας. Όσο αυτοί σου επιτίθενται, εσύ να σιωπάς και να προσεύχεσαι! Μυστικά να προσεύχεσαι! Ακόμη και αν κάποιος μπροστά σου πτύση την Εικόνα, το Πρόσωπο του Χριστού, εσύ να σιωπήσης... Μην υπερασπίζεσαι τον Χριστόν. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστός να Τόν υπερασπισθής εσύ!

Τί λες εσύ γι’ αυτά;

Ο ΔΙΔΑΣΚΩΝ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΟΣΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ!!!

 

<<Ένα χαρακτηριστικό συμβάν στην Αγγλία είναι αρκετό να μας κάνη να διαπιστώσουμε τη διαφορά μεταξύ του δυτικού ανθρωπιστικού Χριστιανισμού και του Ορθοδόξου Θεανθρώπινου Χριστιανισμού.

Ο νέος και ασυνήθιστος, γιά τους αγγλικανούς μοναχούς, "τύπος" του π. Ιουστίνου Πόποβιτς, έκανε ένα αγγλικανό μοναχό να τον εκτιμήση. Αφού αυτός είδε από κοντά την ασκητική ζωή Του και ιδιαίτερα τις αδιάκοπες προσευχές Του και τα δάκρυά Του, πού Τόν συνώδευαν σ’ όλη την επί γης ζωή Του, μιά μέρα επλησίασε ειλικρινά τον π. Ιουστίνο και του είπε:

ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΥ ΚΡΙΣΕΩΣ!!!

Ο ΘΕΟΦΩΤΙΣΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ, ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΕΜΦΑΝΤΙΚΩΣ!!!

Η ΑΡΙΣΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

ΙΕΡΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ!!!

ΕΚ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ!!!

        «Τώρα γνωρίζουμε από τους βίους των Αγίων, ποιός είναι ο Θεός και τί είναι ο Θεός!! Ακόμη, ποιός είναι ο άνθρωπος και τί είναι ο άνθρωπος! Ήδη έχουμε αποβιβασθή στην επέκεινα Ουράνια όχθη και αντικρύζουμε όλο τον κόσμο της γης, από τον Ουρανό! Και κοιτάζοντας από τον Ουρανό, τί είναι εκείνο που διακρίνουμε περισσότερο επάνω στη γη;
        Δεν είναι ούτε τα βουνά, ούτε οι θάλασσες, ούτε οι πόλεις, ούτε οι ουρανοξύστες. Είναι ο άνθρωπος! Διότι η θεοειδής ψυχή τού ανθρώπου είναι ένας ήλιος επί της γης! Όσοι είναι οι άνθρωποι, τόσοι είναι οι ήλιοι επί της γης! Και καθένας από αυτούς τους ηλίους είναι ορατός από τον Ουρανό!

Ο ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ, ΑΙΩΝΙΟΣ ΚΑΙ ΑΛΑΘΗΤΟΣ ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ!!!

 

Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΖΩΗΣ (!!!) ΚΑΙ Ο ΑΤΕΛΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ...

ΑΙ ΩΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ!!!

 

Η ΠΡΑΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΠΟΠΟΒΙΤΣ!!!

 

 

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ, ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ!!!

 

Η ΟΡΘΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΟΝΤΩΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ, ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΙΑΤΙΘΕΜΕΝΩΝ!!!

Συνομιλία του Αγίου Πορφυρίου με τον Μητροπολίτη π.Ειρηναίο Μπούλοβιτς (πνευματικό παιδί τού Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς).

 

Άγιος Πορφύριος:

«Ο Γέροντας σας, ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, ήτο ζηλωτής, αγωνιστής, φλογερός! Όλα τα έδιδε διά τον Χριστόν! Ήτο ατρόμητος έναντι όλων και έναντι των Κομμουνιστών! Κάποια από τα παιδιά του, προσπαθούν να τον μιμηθούν και αντιπαρατίθενται εκεί. Τα λέγουν με πολύ καυστικά λόγια. Αλλ' εγώ θα ήθελα να πω το εξής: Εκείνος ήτο Άγιος και μπορούσε να ενεργή έτσι. Όχι όμως οι άλλοι, που έχουν μεν ζήλο, αλλά τα βάζουν με τους αντιθέτους, και λένε: "Ας μου κόψουν το κεφάλι μου, εγώ θα μείνω εδραίος και αμετακίνητος". Εύκολο είναι να πης: "Ας μου κόψουν το κεφάλι…";; Καλό είναι και αυτό, αλλά έτσι δεν θα γίνεται το έργο του Χριστού. Άλλο ήταν ο π. Ιουστίνος! Εκείνος είχε την παρρησία, μπορούσε να τα λέγη αυτά. Εσείς όμως, νομίζω ότι, δεν πρέπει να το κάνετε. Σε συμβουλεύω, λοιπόν, πάτερ-Ειρηναίε, να πορεύεσαι κάπως διαφορετικά. Γιά να γίνεται το έργο του Χριστού, γιά να ωφελούνται και να σώζωνται ακόμη και οι άθεοι, οι κομμουνισταί και άλλοι:

Να μην τους αντιπαρατίθεσαι!

Να μην τα βάζης μαζί τους και να μην τους προκαλής!

 

π.Ειρηναίος Μπούλοβιτς (διευκρινίζων μετά παρέλευσιν ετών):

«Λοιπόν, φαντάζεσθε στην ηλικία μου εκείνη, και με την ευφορία την νεανική, πώς άκουγα αυτά τα λόγια;; Διότι, εμείς είχαμε την απλή, μαυρόασπρη εικόνα της επικρατούσης καταστάσεως. Έχομε διώκτας στην Εκκλησία μας, και εμείς είμεθα εδώ να υπεραμυνθούμε Αυτής.

Αυτό πιστεύαμε.

Και τώρα, αίφνης ο Γέροντας, μας υπενθύμιζε ότι, ο Χριστός θέλει την σωτηρίαν και αυτών των διωκτών και εχθρών, όσον και ημών των άλλων!»!!

ΠΩΣ ΜΕΤΑΠΟΙΟΥΜΕΘΑ ΕΙΣ ΚΑΘΑΡΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;;;

 

ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ, ΑΠΟ ΑΠΛΑΣ ΚΑΙ ΕΥΛΑΒΕΙΣ ΨΥΧΑΣ!!

 

Ήταν καλοκαίρι και ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ξεκίνησε από το Βράνιε (Vranje- Serbia) με προορισμό την Ιερά Μονή του Αγίου Προχόρου. Πήγαινε συχνά στο Μοναστήρι αυτό, με το οποίο και είχε ιδιαίτερο σύνδεσμο, γιατί είχε μεγάλη αγάπη στον Άγιο Πρόχορο.

Ο δρόμος μέχρι το Μοναστήρι ήταν δύσβατος και αρκετά κουραστικός. Ο Άγιος, λοιπόν, χρησιμοποιούσε κάποιο αυτοκίνητο, γιά να διασχίσει τον δύσκολο αυτό βουνήσιο δρόμο που ωδηγούσε στο Μοναστήρι.

Σε αυτή την επίσκεψή του, λοιπόν, συνάντησε στο δρόμο μία γερόντισσα, η οποία κατευθυνόταν και αυτή στο Μοναστήρι, αλλά με τα πόδια. Ο Άγιος Ιουστίνος ζήτησε από τον οδηγό να σταματήσει και προσκάλεσε την γριούλα να ανέβη στο αυτοκίνητο, ώστε να πάνε στο Μοναστήρι χωρίς κόπο.

«Σε ευχαριστώ, παιδί μου!», του απάντησε η γριούλα. «Αλλά εγώ είμαι πτωχή…».