ΤΟ ΑΜΑΧΗΤΟΝ ΤΕΚΜΗΡΙΟΝ, ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ!!!

ΕΚ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ, ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟΥ!!!

 

<<Γιά δέκα χρόνια ήμουν μέλος της αιρέσεως των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά». Η μητέρα μου η Ιωάννα, όταν ακόμη ήταν εν ζωή, με παρακαλούσε να αλλάξω γνώμη, μου ζητούσε να αφήσω την άσωτη ζωή μου και να επιστρέψω στο δρόμο της αληθείας. Τότε αυτά τα λόγια με ενοχλούσαν και με εκνεύριζαν, διαμαρτυρόμουν έντονα και, πολλές φορές, μάλωνα με τη μητέρα μου και τους δικούς μου ανθρώπους…

Όταν η μητέρα μου μετέστη προς τον Κύριο (τότε το ωνόμαζα με τη λέξι «πέθανε») η οικογένεια την κήδεψε, σύμφωνα με την Ορθόδοξο παράδοσι. Κάλεσαν ιερέα ο οποίος τέλεσε την Εξόδιο Ακολουθία και όλα έγιναν όπως πρέπει. Δεν παρακολουθούσα την Ακολουθία, βγήκα έξω γιά να μην ακούω τις προσευχές διότι, τότε, τα θεωρούσα περιττά και εντελώς λανθασμένα…

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΝΕΟΥ, ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ!!!

 

Ο π. Γα­βρι­ήλ (ο Γεωργιανός) δεν επέ­τρε­πε στα πνευ­μα­τι­κά του παι­διά να ομιλούν με αι­ρε­τι­κούς, διότι έτσι άνοι­γαν επι­κοι­νω­νία με το «κακό».

Μία μέρα, δύο Ιε­χω­βά­δες επή­γαν σ’ ένα γει­το­νι­κό μου σπί­τι και οι γεί­το­νες κά­λε­σαν εμέ­να να τους μι­λή­σω. Τους μί­λη­σα…, αλλά αυ­τοί δεν ήθε­λαν να κα­τα­λά­βουν τί­πο­τε…

Εγώ βια­ζό­μουν να πάω στον π. Γα­βρι­ήλ και έτσι τους άφη­σα...

Στον Γέ­ρον­τα δεν έκα­να λόγο κα­θό­λου γι’ αυτό.

Κά­ποια στιγ­μή όμως μου είπε:

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΜΟΝΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΝ ΘΕΟΝ!!!

 

Κάποια γυναίκα που είχε χάσει πρόσφατα το παιδί της, επισκέφθηκε τον Άγιο Γαβριήλ τον δια Χριστόν Σαλό και τον ερώτησε:

«Γιατί, γέροντα,  κάποιοι φεύγουν νέοι από αυτή τη ζωή;».

Ο Άγιος, αντί απαντήσεως, της διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία:

<<Σε κάποιο χωριό, μία πιστή γυναίκα που έχασε τον μονάκριβο παιδί της, παραπονέθηκε στον Θεό λέγοντας:

«Εγώ, γιά την αγάπη Σου, άντεξα πολλά: Προσβολές, φτώχιες, δυσκολίες... Σ’ αυτό το μέρος κανείς δεν είναι πιστός εκτός από εμένα. Όμως, Εσύ πήρες το παιδί μου. Γιατί;».

Εκείνη τη νύκτα λοιπόν, είδε το εξής όνειρο:

«Οι Άγγελοι την πήγαν στον Κύριο και Του μετέφεραν τα παράπονά της.

Τότε ακούσθηκε η Φωνή του Κυρίου:

ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ!!! ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΣ!! ΑΓΑΠΗ!!!

«Μπορεί να νηστεύεις και να εκκλησιάζεσαι. Να τηρείς τους κανόνες και τύπους της Εκκλησίας και να κάνεις πολλά που μυρίζουν αγιότητα. Και είναι αλήθεια! Κάνεις πολλά! Να το πούμε αυτό! Εύγε!

Μα, πώς πράγματι, εάν δεν τηρείς και την πρώτη εντολή της Αγάπης θα ενωθής με Εκείνον που είναι η Αγάπη;;;

Εάν δεν μπορείς να χωνέψεις την πεθερά σου και να συγχωρήσεις τη μάνα σου;

Εάν δεν μπορείς να ξεκαβαλήσεις το καλάμι, πoιό το πνευματικό όφελος της συμμετοχής σου στις ιερές Ακολουθίες της Εκκλησίας;

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ, ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ, ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΣΙΟΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ!!

 

Οι πιστοί, συχνά ζητούσαν από τον Όσιο Γαβριήλ τον δια Χριστόν σαλό, να κάνει παρακλήσεις, γιά να πληθαίνει και να αναπτύσσεται η Γεωργία.

Κάποια φορά, κατά τη διάρκεια της παρακλήσεως στο ναό Σιόνι, ο Άγιος είδε ένα τρομακτικό όραμα.

Διηγείται ο ίδιος:

«Ήταν δυο στρατιωτικοί, με αρχαίες στρατιωτικές στολές, που έδειχναν εμένα λέγοντας:

“Να! Αυτός είναι!”.

Ήλθαν πλάϊ μου και με πήραν μαζί τους.

Με δυσκολία καταλάβαινα τί γινόταν. Κάποια στιγμή διέκρινα ένα άσπρο σπίτι χωρίς Σταυρό. Με έβαλαν μέσα. Ήταν τελείως σκοτεινά. Έκλεισαν τις πόρτες και μ΄ άφησαν εκεί. Όταν τα μάτια μου συνήθισαν στο σκοτάδι,  είδα  πεταμένα  στο  πέτρινο  πάτωμα  παιδάκια,  που  είχαν  το μέγεθος ενός μικρού δακτύλου και κείτονταν μέσα στα αίματα... Από μία τρύπα στο ταβάνι έπεφταν κι άλλα νεκρά παιδάκια, τόσα πολλά, που δεν μπορούσα να σταθώ πουθενά… Όλα γύρω ήταν βουτηγμένα στο αίμα... Στεκόμουν στις μύτες των ποδιών μου... Και ξαφνικά άνοιξε η πόρτα κι άκουσα μία φωνή:

“Έρχεται! Έρχεται!”.

Παραξενεύθηκα.

“Ποιός έρχεται; Φαίνεται θα είναι εδώ το αφεντικό. Θα παρακαλέσω λοιπόν, να με αφήσουν να φύγω”, σκέφθηκα.