ΟΥΤΩ ΠΩΣ ΣΥΝΗΓΕΙΡΕ ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΑΤΑΣ ΤΟΥ, Ο ΦΛΟΓΕΡΟΣ ΙΕΡΟΚΗΡΥΞ!!!

«ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΥ», ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ!!!

 

<<Μόλις ακουσθή η καμπάνα, φτερά εις τα πόδια και όλοι εις την Εκκλησιά!

Το κάνουμε;

Όχι.

Που πάνε οι άνθρωποι;

Εμένα ρωτάτε;

Αντέστε την Κυριακή το πρωΐ εις τα πρακτορεία, στους σταθμούς, στην εθνική οδό, στα λιμάνια, να δήτε που πάει ο κόσμος, κοπάδια-κοπάδια… Άλλοι στις παραλίες γιά μπάνια, ανακατεμένοι άντρες-γυναίκες, άλλοι στα βουνά γιά ορειβασία, άλλοι στα καρτέρια γιά κυνήγι… Όλοι πάνε να διασκεδάσουν.

Και οι Εκκλησιές την Κυριακή αδειανές...

Εάν όμως έλθη στο χωριό κινηματογράφος, αν έλθη αρκουδιάρης, αν γίνη γλέντι και χορός, τότε και η κουτσή γριά θα πάη να δη εκείνα τα άπρεπα…

Κτυπάει καμπάνα;

«Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις κτύπα»…

Στη Μικρά Ασία, καμπάνες δεν υπήρχαν, ο Τούρκος δεν επέτρεπε. Και χωρίς καμπάνες οι Εκκλησιές ήταν γεμάτες! Κανείς δεν απουσίαζε· μόνο λεχώνες και άρρωστοι έμεναν στα κρεβάτια! Αγιασμένα χρόνια!

ΠΡΟΣΦΑΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑΙ ΖΩΗΣ!!!

 

Σ’ ένα από τα μεγάλα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας συνέβη το εξής περιστατικό:

Η μητέρα μιάς κοπέλας, καλή και ευσεβής, έφυγε γιά την Αιώνιο Βασιλεία. Ήταν μία γνήσια Χριστιανή σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής της! Κάθε Κυριακή μαζί με την κορούλα της, πρωΐ-πρωΐ, ξεκινούσε γιά την Εκκλησία και εκεί, η καθαρή και φιλόθεη ψυχή της, πραγματικά συναντούσε τον Θεόν και ερχόταν σε επικοινωνία μαζί Του, ενώ συχνά κοινωνούσαν με την κόρη της, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου μας!

Και η κόρη της, καλή κοπέλα ήταν, αλλά μετά τον θάνατο της μητέρας της, αραίωσε τον Εκκλησιασμό και δεν πήγαινε τακτικά στην Εκκλησία. Και αν πήγαινε, πήγαινε προς το τέλος. Και   γιά   να   δικαιολογηθή   στη   συνείδησή   της,   που   την   έτυπτε, προφασιζόταν ότι, είχε πολλές δουλειές και φροντίδες και δεν της έφθανε ο χρόνος…

Η ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!!!

 

Κάποιος χωρικός, περιέπαιζε τον γείτονά του, διότι αντί να εργάζεται την Κυριακή, όπως έκανε εκείνος, αυτός πήγαινε στην Εκκλησία και έτσι, κατά τα λεγόμενα του, έχανε τον χρόνο του…

Κάθε Κυριακή, λοιπόν, ο ευλαβής χωρικός άκουγε τα περιπαικτικά σχόλια του γείτονά του, χωρίς να αντιδρά, μέχρι που κάποια Κυριακή ξεκινώντας γιά την Εκκλησία, δεν άντεξε και του λέει:

«Υπόθεσε αδελφέ μου ότι, έχω στην τσέπη μου επτά λίρες και βγάζω τις έξι και στις προσφέρω. Τί θα έλεγες γιά μένα;».

«Ότι είσαι γενναιόδωρος», απάντησε ο γείτονας.

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΓΙΑΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!!!

 

«Επήγεν ο Κύριος εις τον Άδην και έβγαλε τον Αδάμ, την Εύαν και από το γένος τών ανθρώπων όσους επίστευσαν εις Αυτόν! Ανέστη την τρίτην ημέραν! Εφάνη δώδεκα φοράς εις τους Αποστόλους Του! Έγινε χαρά εις τον Ουρανόν, χαρά εις την γην και εις όλον τον κόσμον! Συγχρόνως έγινε φαρμάκι και σπαθί δίστομον, εις την καρδίαν των απίστων Εβραίων και κυρίως του διαβόλου.

Διά τούτο και οι Εβραίοι, δεν κατακαίονται άλλην ημέραν τόσον, ωσάν την Κυριακήν, οπού ακούουν τον παπά μας να λέγη: «Αναστάς εκ νεκρών Χριστός ο Αληθινός Θεός ημών!!!»!!!

Διότι εκείνο οπού εσπούδαζον οι Εβραίοι να κάμουν, διά να εξαλείψουν το Όνομα του Χριστού μας, εγύρισεν εναντίον  της  κεφαλής  των.

Πρέπει  και  ημείς,  αδελφοί  μου,  να χαιρώμεθα πάντοτε, μά περισσότερον την Κυριακήν, οπού είναι η Ανάστασις  του  Χριστού  μας!!! Διότι,επίσης,  Κυριακήν  ημέραν  έγινεν  ο Ευαγγελισμός  της  Δεσποίνης  ημών  Θεοτόκου  και  Αειπαρθένου Μαρίας!!! Κυριακήν ημέραν μέλλει ο Κύριος να αναστήση όλον τον κόσμον!!!

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!!!

 

Η ΒΑΣΙΛΙΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΗΜΕΡΑ, ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ!!!

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ!!!

 

 Ένα πρωϊνό Κυριακής, ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, κατηφόριζε μαζί με έναν γνωστό του ηλικιωμένο χωρικό, προς την Εκκλησία ενός χωριού. Στο δρόμο συνάντησαν μία παρέα νεαρών που βάδιζαν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο χωρικός ερώτησε τους νεαρούς:

«Πού πάτε παιδιά;».

Εκείνοι απάντησαν:

«Στο καφενείο».

Τότε ο χωρικός (που ήταν πολύ αυστηρός) τους είπε:

«Δεν ντρέπεσθε, Κυριακή πρωΐ, αντί να ευρίσκεσθε στην Εκκλησία, πηγαίνετε στο καφενείο; Χριστιανοί είσθε εσείς;».

Και τους εξαπέλυσε ένα υπαίθριο ζηλωτικό κήρυγμα...

Οι νεαροί τότε του μίλησαν υβριστικά και συνέχισαν τον δρόμο τους.

Ο Γέροντας σιωπούσε.

Ο χωρικός, γεμάτος έξαψη και αυταρέσκεια, είπε στο Γέροντα:

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ!!

 

<<Πολλές φορές, έρχονται εδώ διάφοροι άνθρωποι και μου λένε:

«Πες μας, Γέροντα, έναν λόγο Θεού».

 Τότε τους απαντώ:

«Βρε παιδιά, εγώ είμαι αγράμματος. Ένα Γυμνάσιο έβγαλα το 1930 και από τότε  ήλθα εδώ. Πού ξέρω, τί γίνεται στον κόσμο; Η πείρα, όμως, με δίδαξε κάποια πράγματα, διότι πολλά γράμματα λαμβάνω από ανθρώπους που λένε τον πόνο τους».

Λοιπόν, έρχεται μία Κυριακή, πάρε την γυναικούλα σου και τα παιδάκια σου και πήγαινε στην Εκκλησία. Και μετά από την Εκκλησία, όταν θα πας στο σπίτι σου, θα δεις, μία ειρήνη να βασιλεύει στο σπίτι, μία αγάπη όλη την ημέρα, αλλά και όλη την εβδομάδα!

Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΙΠΟΤΕ!!

 

            Κάποτε δύο Χριστιανοί υποδηματοποιοί κατοικούσαν και εργάζονταν στον ίδιο δρόμο.
        Ο ένας, αν και είχε μεγάλη οικογένεια, κατάφερνε να την συντηρεί καλά και μάλιστα του περίσσευαν και χρήματα. Ο άλλος, αν και ανύπαντρος, μόλις που τα έβγαζε πέρα, γιά να κρατιέται στη ζωή, παρόλο που δούλευε και τις Κυριακές αλλά και τις εορτές, σε αντίθεση με τον πρώτο, που δεν εργαζόταν ποτέ αυτές τις ημέρες.
        Μία ημέρα επήγε ο δεύτερος τσαγκάρης στον πρώτο και του διηγήθηκε την οικονομική του κατάσταση και του ζήτησε να μάθη, πώς αυτός κατώρθωνε να τα βγάζει πέρα.
        Και εκείνος του απάντησε:

ΑΣ ΚΑΘΙΕΡΩΣΩΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ, ΩΣ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!!!

 

«Να επιδιώκωμε, με κάθε τρόπο, μία ολόκληρη ημέρα της Εβδομάδος, να την αφιερώνωμε στην λατρεία και την ακρόαση του λόγου του Θεού και εν συνεχεία, στην εμβάθυνση σ’ αυτά που ακούσαμε»!!

 

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.),

Ε.Π.Ε. 9,164.

Ο ΓΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΟΤΑΝ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ.

Ένας ψαράς πήγε κάποτε στον ευλαβέστατο Παπα–Μηνά της Σκήτης της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, φρέσκα ψάρια για την πανήγυρι. Επειδή ήταν Κυριακή, ο Γέροντας παραξενεύτηκε και ρώτησε τον ψαρά, πότε τα έπιασε.