ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!!

 

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΖΩΗΣ!!!

 

Ερώτησε κάποιος τον Άγιο Παΐσιο:

«Γέροντα, ποιό είναι ακριβώς το νόημα αυτής της ζωής;».

 

Και απήντησε ο Άγιος Γέροντας:

 

«Ποιό είναι;

Να ετοιμασθούμε γιά την Πατρίδα μας!

Τον Ουρανό!

Τον Παράδεισο!

Η ΟΡΘΗ ΚΑΙ Η ΛΑΘΟΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΙΣ!!!

 

<<Η μητέρα, όταν χρειάζεται, πρέπει να φερθή αυστηρά προς το παιδί.

Δεν το βοηθάει, όταν εύκολα παίρνει το μέρος του, δήθεν γιά να μην στενοχωριέται.

 

Στα Άδανα μία χήρα γυναίκα είχε ένα μονάκριβο παιδί, Γιάννη το έλεγαν. Όταν μεγάλωσε λίγο, το πήγε σ’ έναν μάστορα, να μάθη τσαγκάρης. Κάθησε μία εβδομάδα ο μικρός στην δουλειά και μετά είπε στην μητέρα του:

«Μάνα, δεν χρειάζεται να πάω άλλο στην δουλειά· έμαθα την τέχνη!».

«Πότε την έμαθες κιόλας;», τον ερωτάει εκείνη.

«Αν θέλεις, να σου δείξω κι εσένα πώς φτιάχνουν παπούτσια», της λέει.

«Να, έτσι κόβουν την σέλα, έτσι βάζουν το δέρμα, το τακούνι, έτσι το καρφώνουν...».

Το αφεντικό του ήταν πολύ καλό και ήθελε να μάθη στον Γιάννη την τέχνη, γιατί ήταν ορφανός. Όταν είδε πως πέρασε μία εβδομάδα και ο Γιάννης δεν φάνηκε, ανησύχησε μήπως αρρώστησε βαρειά και επήγε στην μάνα του να ρωτήση τί κάνει το παιδί.

«Τί έπαθε ο Γιάννης και δεν ξαναήλθε στην δουλειά; Άρρωστος είναι;», ρωτάει την μάνα του.

Ο ΑΓΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΤΗΡΗΣΙΝ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΠΡΟΣΕΛΚΥΕΙ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΧΑΡΙΝ!!!

 

Η ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ!!!

« Η ΜΟΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ »!!!

Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ, ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ!!!

 

Ερώτησε κάποιον προσκυνητή ο Άγιος Παΐσιος:

«Τι κάνει η μητέρα σου;».

 

Και ο προσκυνητής απήντησε:

 

«Δεν είναι καλά, Γέροντα. Ανεβάζει κατά διαστήματα υψηλό πυρετό και τότε χάνεται. Το δέρμα της γεμίζει πληγές και τις νύκτες πονάει...».

 

Και πρόσθεσε ο Άγιος Γέροντας:

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!!

Η ΥΠΟΥΛΟΤΕΡΑ, ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΔΕΣΤΕΡΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ!!!

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗΝ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΩΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΟΥΣ ΑΘΕΟΥΣ!!!

<<ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ.

Ανέβηκε κάποτε με δύο Σιναΐτες πατέρες στην κορυφή της Αγίας Αικατερίνας γιά να κάνουν Θεία Λειτουργία. Όταν ετελείωσαν, άρχισαν να κατεβαίνουν οι δύο πατέρες. Ο Γέροντας Παΐσιος έχοντας φέρει μαζύ του ένα κοπίδι, επήγε εις τον βράχο, στο σημείο όπου είχε γράψει το όνομά του ο Καζαντζάκης, και έσβησε το όνομα αυτού του δεδηλωμένου αθέου...

Θεώρησε αταίριαστο, ο γέρων Παΐσιος, σε εκείνον τον Άγιον Τόπο, οι προσκυνητές να βλέπουν το όνομα ενός βλασφήμου∙ να υπάρχη: «Τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως… ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ» (Πρβλ. Ματθ,ΚΔ΄15΄)!!!

Η ΣΥΝΔΥΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!!

 

Η ΔΟΞΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ, ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!!!

  

Ο Άγιος Παΐσιος έβλεπε γύρω την πλάσι, δοξολογούσε τον Πλάστη και έλεγε:

«Τί έχει φτιάξει ο Θεός μ’ ένα Του Λόγο!

Τί αρμονία!

Τί ποικιλία!

Όπου και να στραφή κανείς, βλέπει την Σοφία και το Μεγαλείο του Θεού!»!!!

 

Έβλεπε τα άστρα, έβλεπε τα μυρμήγκια, έβλεπε τα δένδρα και ο νους Του πήγαινε εις τον Θεόν! Γι’ αυτό και Τού άρεσε πολύ και έψαλλε συχνά το:

«Πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας» (Ψαλμ.ΡΓ΄24΄)!!!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΞΕΝΑΓΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΚΗΝ ΟΙΚΙΑΝ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ!!!

«Ο ΓΝΟΥΣ...ΜΗΔΕ ΠΟΙΗΣΑΣ... ΔΑΡΗΣΕΤΑΙ ΠΟΛΛΑΣ» (Λουκ.ΙΒ΄47΄)!!!

 

Ο ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ, ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ!!!

 

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους

 

<<«ΕΓΩ ΟΛΟ ΤΡΩΓΩ...»!

 

Τον επεσκέφθη κάποτε, εις τα Κατουνάκια που ευρισκόταν, ο π. Δανιήλ των Δανιηλαίων. Κτυπούσε την πόρτα του κελλιού του π.Παϊσίου, λέγοντας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών», και γιά ώρα δεν έπαιρνε απάντησι. Τέλος…, άνοιξε ο Γέροντας Παΐσιος.

Ήταν πνιγμένος στα δάκρυα και κρατούσε στα χέρια Του ένα κρεμμύδι και παξιμάδι, και έτρωγε...

Τον ερώτησε τότε, ο π. Δανιήλ:

«Τί κάνεις, πάτερ Παΐσιε;».

ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΑΥΤΟΥ!!!

Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΤΩΧΕΙΑ, ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΟΥΣ!!!

 

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!!!

   

<<Η ΠΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ!

 

Κάποια μέρα, ενώ καθόταν στην αυλή του πτωχικού του ξηροκάλυβου (στην Καλύβη του Υπατίου εις τα Κατουνάκια), αντιλήφθηκε κάποιον κρυμμένον στο δάσος να τον παρακολουθή. Έδινε την εντύπωσι ανθρώπου που ψάχνει ευκαιρία να κλέψη…

Ο Γέροντας εσκέφθη και είπε μέσα του:

«Ο καϋμένος θα έχη ανάγκη».

Η ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΑΡΔΙΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ!!!

 

 Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!!

 

<<ΦΑΝΕΛΛΕΣ. 

Ο Γέροντας Παΐσιος πήγαινε σε Πατέρες ασθενείς και ηλικιωμένα γεροντάκια «ευλογίες», ρούχα και τρόφιμα. Κάποιος ηλικιωμένος Γέροντας είχε ένα σημείωμα στην πόρτα του κελλιού του: «Μη με ενοχλήτε. Είμαι γέρος και ασθενής». Δεν ήθελε να δεχθή τίποτε από κανέναν.

Ο π. Παΐσιος τον κατάφερνε να δέχεται αυτά που τού επήγαινε, λέγοντας:

«Κράτησέ τα, Γέροντα, διότι είσαι και ασθενής και γέρος!».

ΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ!!!

 Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους!

 

<<ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΣ. 

Ο Γέροντας Παΐσιος είχε γνωρίσει τον παπά-Τύχωνα τον Ρώσσο, την εποχή που ήταν στην Ι.Μονή Εσφιγμένου, και τον έκανε Γέροντά Του. Τακτικά μετέβαινε στο Κελλί Του, γιά να τον βλέπη και να τον συμβουλεύεται. Συχνά τον ρωτούσε ο παπά-Τύχων:

«Πότε θα πάρης το Σχήμα;».

«Όποτε είναι ευλογημένο, Γέροντα, δεν με απασχολεί», απαντούσε ο π. Παΐσιος.

Αυτός, αν καί ήταν χρόνια Μοναχός, ακόμη δεν είχε γίνει Μεγαλόσχημος.

Τον ενδιέφερε κυρίως να ζή ως Μοναχός! Όχι απλώς να πάρη τυπικά το Μεγάλο Σχήμα, αλλά ήθελε να πάρη και την Χάρι του Σχήματος! Έδινε περισσότερη βαρύτητα να το φορέση από μέσα, δηλαδή να γίνη Μοναχός κατά τον έσω άνθρωπο!

Γι’ αυτό έλεγε:

ΤΟ ΚΕΛΛΙΟΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΕΙΣ ΤΗΝ Ι.ΜΟΝΗΝ ΣΤΟΜΙΟΥ!!!