Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Ο ΜΟΝΟΣ ΣΩΤΗΡ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΗΣ, ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ!!!

«Δε γνω­ρί­ζω Χρι­στό:

Έλ­λη­να, Ρώσο, Άγ­γλο, Άρα­βα…

Ο Χρι­στός εί­ναι γιά εμένα το Πάν, το Υπερ­κό­σμιο!

Μό­λις πε­ριο­ρί­σου­με το Πρό­σω­πο του Χρι­στού,

μό­λις το κα­τε­βά­σου­με στο επί­πε­δο των Εθνο­τή­των,

τότε χά­νου­με το Πάν και βυ­θι­ζό­μα­σθε εις το σκο­τά­δι…

Τότε ανοί­γει ο δρό­μος προς το μί­σος ανά­με­σα στα Έθνη,

προς την έχθρα με­τα­ξύ των κοι­νω­νι­κών ομά­δων...

Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: ΙΕΡΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΝ ΟΔΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΡΙΚΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ!!!

 

<<Από τα Ιεροσόλυμα την Μεγάλη Παρασκευή:

Ξημέρωσε η ημέρα μνήμης του μεγαλύτερου κακού, που είδε ποτέ ο ήλιος στη γη. Ημέρα φόβου και ντροπής γιά την ανθρώπινη συνείδησι έως το τέλος των αιώνων. Οι προσκυνητές συνηθίζουν, να περνούν την ημέρα αυτή πεζοί και με την σκέψι στην Οδό του Μαρτυρίου. Είναι ο δρόμος που εβάδισε ο Κύριος υπό και με τον Σταυρό, γιά τον Γολγοθά. Ξεκινήσαμε από την Γεθσημανή προς τα πάνω. Περάσαμε από την οικία του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννης, των Γονέων της Μητέρας Του. Σκεφθήκαμε την Μητέρα του μεγάλου πόνου. Ήταν άραγε και Εκείνη σ’ αυτήν την απαίσια ακολουθία;;;

Το ανάκτορο του Πιλάτου. Σαν να πατούσαμε στις στάχτες σβησμένου ηφαιστείου. Αλλά στάχτες των παθών και της δυσωδίας των αδίκων που ακόμη είναι αισθητή. Εκεί ο Διδάσκαλος του Δικαίου δικάσθηκε και καταδικάσθηκε. Εκεί ο Άνθρωπος της Αθωότητας μαστιγώθηκε από τους παρανόμους. Δεν Τού άφησαν ούτε ένα εκατοστό υγιούς Δέρματος… Οι Εβραίοι προσπάθησαν από το προηγούμενο βράδυ να Τόν αφανίσουν. Και οι Ρωμαίοι στρατιώτες με τα μαστίγια βάθυναν ακόμη περισσότερο τις Ίδιες Πληγές στο Ίδιο Σώμα. Αυτοί που σπουδάζουν Ρωμαϊκό Δίκαιο και τους Ρωμαϊκούς Νόμους, πρέπει να έλθουν σ’ αυτόν τον Τόπο, γιά να σιχαθούν μιά γιά πάντα αυτήν την απάνθρωπη σαπίλα...