<<Ήταν νωρίς το απόγευμα και ο Γιάννης γυρνούσε με το λεωφορείο από το Πολυτεχνείο στο σπίτι. Άλλη μία μέρα κουραστική, με συνεχείς παρακολουθήσεις και μαθήματα. Κόπος, έντασι, ορθοστασία στα εργαστήρια, διανοητική εργασία επίπονη. Και τώρα…, μέσα στο λεωφορείο…, νέα ταλαιπωρία...! Συνωστισμός, αυξημένη κίνησι στους δρόμους, ζέστη, διαπληκτισμοί…!
«Θεέ μου, πότε θα φθάσουμε στο σπίτι, να ησυχάσουμε λίγο», έλεγε ο Γιάννης.
Στην επόμενη στάσι κατέβηκαν αρκετοί επιβάτες. Μικρή ανακούφισι στους υπολοίπους. Αλλά μόλις έκλεισαν οι πόρτες, νά σου και ο ελεγκτής.
«Παρακαλώ, τα εισιτήριά σας».
