ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ 2026!!!

    Έκθαμβοι και εκστατικαί αι Επουράνιοι Δυνάμεις, ίστανται προ της κορυφώσεως του Μυστηρίου της Θείας Οικονομίας!!!
    Τουτέστιν, πώς ο Προάναρχος Υιός και Λόγος του Θεού, υπό της Αυτού Φιλανθρωπίας και Φιλευσπλαγχνίας ορμώμενος, ανέρχεται ως Θεάνθρωπος επί του Φρικτού Ξύλου του Σταυρού και πάσχει ως Άνθρωπος και εν συνεχεία, Άπνους εν Τάφω κατατίθεται!!!
    Ενεός και έκπληκτος ίσταται και ο ανθρώπινος νους, ορών την Άκραν Ταπείνωσιν του Σωτήρος ημών Χριστού, όπως διά του Εκουσίου Αυτού Πάθους λητρώσηται ημάς εκ των δεσμών του άδου και της αμαρτίας, και διά του Εθελουσίου θανάτου και της ταφής Αυτού, καταπατήση τον θάνατον και καταλύση το απεχθέστατον κράτος του αποστάτου αρχηγού του ερέβους!!!
    Η Άπειρος Αγάπη του Θεού, ασφαλώς και ανεξιχνιάστως, εκτείνεται έτι και έτι βαθύτερον και υψηλότερον!!
    Τοις πιστεύουσιν αυτώ: «Ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι» (Ιωάνν.Α΄12΄)!!!

    Τούτο σημαίνει ότι, εχαρίσατο ημίν:

Μ.ΣΑΒΒΑΤΟΝ: «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ, ΘΑΝΑΤΩ ΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΤΗΣΑΣ»!!!

 

Μ.ΣΑΒΒΑΤΟΝ: ΤΟ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΑΝΑΓΓΕΛΕΤΑΙ, ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΑΣ!!!

 

Μ.ΣΑΒΒΑΤΟΝ: ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ!!!

 

<<Από τα Ιεροσόλυμα, το Μέγα Σάββατο:

Να ᾿μασθε στην Ιερουσαλήμ, το μεγαλύτερο πνευματικό πεδίο μάχης του ανθρωπίνου γένους!  Αυτό είναι το Κόσσοβο της Ανθρωπότητας. Πολλές μάχες έλαβαν χώρα ανάμεσα στις Στρατιές του Ουράνιου Βασιλείου με τις στρατιές του επίγειου βασιλείου. Οι Στρατιές του Ουράνιου Βασιλείου πάντοτε έδειχναν πιο αδύναμες, και πάντα "ηττημένες", απομακρυσμένες από την νίκη. Ο Ηγέτης των Ουρανίων Στρατιών, ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, τις οδήγησε σε αποφασιστική μάχη σ’ αυτόν τον τόπο, και επήρε την Μεγάλη Νίκη!!!

Έξι ημέρες ήδη παρακολουθούμε τα Μαρτύρια του Κυρίου μας. Επισκεφθήκαμε όλα τα μέρη του Μαρτυρίου Του, και όλα τα βρέξαμε με τα δάκρυά μας! Οι ψυχές μας αισθάνονται το Μαρτύριο. Αλλά σωματικά κατά ένα θαυματουργικό τρόπο αισθανόμασθε καλά! Κοιμόμασθε λίγο, νηστεύουμε αυστηρά, ώρες στεκόμασθε εις τις Θείες Λειτουργίες, και όλη την ημέρα περπατούμε σε ανηφόρες και κατηφόρες στην Ιερή Πόλη! Και κανείς δεν είναι κουρασμένος, κανείς άρρωστος, κανείς να παραπονεθή! Αλλά η ψυχή μας πιεσμένη σαν από ταφόπλακα. Τίποτε στον κόσμο δεν μπορεί να σηκώση αυτή την πλάκα και να μας φέρη την ανάστασι στις ψυχές μας εκτός από την Ανάστασι του Μαρτυρικού Κυρίου μας! Με ανυπομονησία περιμένουμε να φύγη το Σάββατο και να έλθη η δοξασμένη Κυριακή.

Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Ο ΜΟΝΟΣ ΣΩΤΗΡ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΗΣ, ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ!!!

«Δε γνω­ρί­ζω Χρι­στό:

Έλ­λη­να, Ρώσο, Άγ­γλο, Άρα­βα…

Ο Χρι­στός εί­ναι γιά εμένα το Πάν, το Υπερ­κό­σμιο!

Μό­λις πε­ριο­ρί­σου­με το Πρό­σω­πο του Χρι­στού,

μό­λις το κα­τε­βά­σου­με στο επί­πε­δο των Εθνο­τή­των,

τότε χά­νου­με το Πάν και βυ­θι­ζό­μα­σθε εις το σκο­τά­δι…

Τότε ανοί­γει ο δρό­μος προς το μί­σος ανά­με­σα στα Έθνη,

προς την έχθρα με­τα­ξύ των κοι­νω­νι­κών ομά­δων...

Μ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: ΙΕΡΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗΝ ΟΔΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΡΙΚΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ!!!

 

<<Από τα Ιεροσόλυμα την Μεγάλη Παρασκευή:

Ξημέρωσε η ημέρα μνήμης του μεγαλύτερου κακού, που είδε ποτέ ο ήλιος στη γη. Ημέρα φόβου και ντροπής γιά την ανθρώπινη συνείδησι έως το τέλος των αιώνων. Οι προσκυνητές συνηθίζουν, να περνούν την ημέρα αυτή πεζοί και με την σκέψι στην Οδό του Μαρτυρίου. Είναι ο δρόμος που εβάδισε ο Κύριος υπό και με τον Σταυρό, γιά τον Γολγοθά. Ξεκινήσαμε από την Γεθσημανή προς τα πάνω. Περάσαμε από την οικία του Αγίου Ιωακείμ και της Αγίας Άννης, των Γονέων της Μητέρας Του. Σκεφθήκαμε την Μητέρα του μεγάλου πόνου. Ήταν άραγε και Εκείνη σ’ αυτήν την απαίσια ακολουθία;;;

Το ανάκτορο του Πιλάτου. Σαν να πατούσαμε στις στάχτες σβησμένου ηφαιστείου. Αλλά στάχτες των παθών και της δυσωδίας των αδίκων που ακόμη είναι αισθητή. Εκεί ο Διδάσκαλος του Δικαίου δικάσθηκε και καταδικάσθηκε. Εκεί ο Άνθρωπος της Αθωότητας μαστιγώθηκε από τους παρανόμους. Δεν Τού άφησαν ούτε ένα εκατοστό υγιούς Δέρματος… Οι Εβραίοι προσπάθησαν από το προηγούμενο βράδυ να Τόν αφανίσουν. Και οι Ρωμαίοι στρατιώτες με τα μαστίγια βάθυναν ακόμη περισσότερο τις Ίδιες Πληγές στο Ίδιο Σώμα. Αυτοί που σπουδάζουν Ρωμαϊκό Δίκαιο και τους Ρωμαϊκούς Νόμους, πρέπει να έλθουν σ’ αυτόν τον Τόπο, γιά να σιχαθούν μιά γιά πάντα αυτήν την απάνθρωπη σαπίλα...

Μ.ΠΕΜΠΤΗ: ΤΟ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΛΥΤΡΩΤΙΚΟΝ ΑΙΜΑ, ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ!!!

  

 

<<Σε μιά μορφωμένη κοπέλα γιά τις πέντε Πληγές του Ιησού Χριστού:

Μου γράφεις ότι, άκουσες από ηλικιωμένες γυναίκες κάποιο παραμύθι γιά τις πέντε Πληγές του Κυρίου και ερωτάς, που ευρέθη αυτό το παραμύθι;

Αχ, κόρη, διάβασε την Καινή Διαθήκη.

Αχ, Σέρβοι, μην ντροπιάζεσθε μπροστά εις τον Ουρανό και την γη με την άγνοια της πίστεώς σας… Αφήστε στην άκρη όλες τις άλλες σπουδές και αναγνώσματα, μέχρι να μάθετε πρώτα, αυτό που είναι το πιό σημαντικό και πιό σωτήριο. Πρώτα έρχεται η επιστήμη περί πίστεως και κατόπιν οι υπόλοιπες σπουδές. Στην Αγγλία καθένας διαβάζει την Αγία Γραφή του Θεού. Και οι κρατικοί ηγέτες και οι πολιτικοί και οι λογοτέχνες και οι απλοί εργάτες προσπαθούν πάντα οι λόγοι τους, οι ομιλίες τους, τα άρθρα τους, τα βιβλία τους, να τα αλατίσουν με εκφράσεις από την Αγία Γραφή. Γιά να επιβεβαιώνουν και να στολίζουν με Θεϊκούς Λόγους τους δικούς τους ανθρώπινους λόγους, σαν αδαμάντινα περιδέραια που αστράφτουν στο φως.

Και οι πέντε Πληγές του Κυρίου δεν είναι λόγια, αλλά φοβερή πραγματικότητα. Γι’ αυτό είναι καλλίτερα, να τις γνωρίζουμε και από τα λόγια.

Δύο Πληγές εις τα Χέρια, δύο Πληγές εις τα Πόδια, και μία εις τα Πλευρά!!!

Μ.ΠΕΜΠΤΗ: ΟΙ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΕΠΤΑ ΛΟΓΟΙ, ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ!!!

 

<<Σε μιά Ορθόδοξη Αδελφότητα,γιά τις επτά Φράσεις του Χριστού εις τον Σταυρό.

 Θέλετε να μάθετε την σημασία εκείνων των επτά Φράσεων τις οποίες είπε ο Κύριος επάνω εις τον Σταυρό; Δεν είναι σαφείς; 

Πρώτη Φράσις:

«Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. ΚΓ΄34΄)!!!

Με αυτά τα Λόγια ο Κύριος έδειξε το έλεός Του απέναντι στους εκτελεστές Του, των οποίων η μοχθηρία δεν υποχώρησε ούτε όταν υπέφερε εις τον Σταυρό. Το δεύτερο είναι ότι βροντοφώναξε από την κορυφή του βράχου του Γολγοθά μία αποδεδειγμένη αλλά ποτέ καλά συνειδητοποιημένη αλήθεια, δηλαδή ότι, αυτοί που πράττουν το κακό ποτέ δεν ξέρουν τί κάνουν... Σκοτώνοντας τον Δίκαιο, στην πραγματικότητα σκοτώνουν τον εαυτό τους και ταυτόχρονα δοξάζουν τον Δίκαιο! Καταπατώντας τον Νόμο του Θεού δεν βλέπουν την μυλόπετρα, η οποία αόρατα κατεβαίνει προς αυτούς γιά να τους συνθλίψη. Εμπαίζοντας τον Θεόν δεν βλέπουν τα πρόσωπά τους να μεταμορφώνωνται σε θηριώδη ρύγχη. Διαποτισμένοι από το κακό ποτέ δεν ξέρουν τί κάνουν...

Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΝ ΤΩ ΠΟΝΗΡΩ ΚΕΙΤΑΙ»!!!

Μ.ΤΕΤΑΡΤΗ: ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ, ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΩΝ ΠΑΝΑΓΙΩΝ ΠΑΘΩΝ!!!

 

«Όταν σε λυπούν ή όταν σε προσβάλλουν, τότε να ενθυμήσαι τα Πάθη του Κυρίου μας!

·         Όταν Τόν ύβρισαν, Αυτός δεν ύβριζε!

·         Όταν Τόν ειρωνεύονταν, Αυτός δεν ειρωνευόταν!

·         Όταν Τόν κτυπούσαν, Αυτός δεν κτυπούσε!

·         Όταν Τόν κακολογούσαν, Αυτός δεν κακολογούσε!

Σε όλα αυτά ανταποκρινόταν με ηρεμία, λέγοντας:

Μ.ΤΡΙΤΗ: Η ΑΔΗΡΙΤΟΣ ΑΝΑΓΚΗ, ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ!!!

 

Μ.ΤΡΙΤΗ: ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ ΠΕΡΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ Ή ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΕΩΣ, ΤΟΥ ΦΟΒΕΡΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΑΚΗΔΙΑΣ.

 

<<Ακηδία είναι η αθυμία και η ανορεξία που κυριεύει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον απρόθυμο, αμελή ή αδιάφορο γιά κάθε πνευματικό έργο.

Η ακηδία προξενεί:

·         Παραλυσία εις τον νου και την ψυχή…

·         Οκνηρία εις την εκπλήρωσι των Εντολών του Θεού…

·         Και προπαντός μίσος γιά την προσευχή και την ψαλμωδία...

Απ’ αυτή την παράνομη "μάνα", γεννιούνται δύο ασεβέστατες θυγατέρες:

·       Πρώτη είναι η μικροψυχία, όταν ο άνθρωπος ευρίσκη δύσκολο τον πνευματικό αγώνα και ακατόρθωτες τις αρετές, οπότε πέφτει στην αμέλεια…

·    Και δεύτερη είναι η απόγνωσι, όταν, λόγω της αμελείας του, χάση κάθε ελπίδα σωτηρίας…

Το δραστικότερο «φάρμακο» κατά της ακηδίας είναι τούτο:

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ: ΕΝ ΟΛΟΦΩΤΕΙΝΟΝ, ΠΑΛΑΙΟΔΙΑΘΗΚΙΚΟΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ!!!

Μ. ΔΕΥΤΕΡΑ: ΕΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΙΩΣΗΦ ΠΑΓΚΑΛΟΣ!!!

<< Ο Παπά-Τύχων γεννήθηκε εις την Ρωσία, στη Νόβια Μιχαλόσκα το 1884.

Οι γονείς του, ο Παύλος και η Ελένη, ήταν ευλαβείς άνθρωποι, και επόμενο ήταν και ο καρπός τους, ο Τιμόθεος (κατά κόσμον), να έχη κληρονομική την ευλάβεια και την αγάπη προς τον Θεόν και να θέλη να αφιερωθή εις τον Θεόν από μικρό παιδί!

Έβλεπαν οι γονείς τον μεγάλο Θείο ζήλο του παιδιού τους, αλλά δίσταζαν να του δώσουν την ευχή τους να πάη σε Μοναστήρι, επειδή το έβλεπαν εύσωμο και με ζωηρή φύσι. Ήθελαν να ωριμάση και στην σκέψι και μετά να αποφασίση μόνος του. Του έδωσαν όμως ευλογία να επισκέπτεται Ιερές Μον! Τότε, έκανε τα μεγάλα και ατέλειωτα προσκυνήματα στα Μοναστήρια της Ρωσίας και πέρασε, περίπου από διακόσιες Ιερές Μονές! Στα Μοναστήρια που επήγαινε, παρόλο που ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, γιά να ασκήται ο ίδιος και να μην επιβαρύνη τους άλλους.

Σε μία επαρχία όμως είχε ταλαιπωρηθή πολύ, διότι οι κάτοικοι εκεί έτρωγαν ψωμί από βρίζα (σίκαλη). Επειδή ο Τιμόθεος δεν έτρωγε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί, και το ψωμί της σίκαλης έχει συνήθως μία άσχημη μυρωδιά και είναι σαν λάσπη, δεν μπορούσε να το φάη. Γι’ αυτό είχε εξαντληθή ο νέος. Πηγαίνει λοιπόν στον φούρναρη, από τον οποίο είχε ζητήσει και άλλη φορά ψωμί άσπρο, να τον παρακαλέση γιά λίγο ψωμί, επειδή νόμιζε ότι θα έχη γιά τον εαυτό του καλό ψωμί. Εκείνος όμως, μόλις είδε τον Τιμόθεο από μακρυά ακόμη, του είπε να φύγη. Λυπημένος και εξαντλημένος όπως ήταν ο νέος έπιασε μία άκρη και με όλη την παιδική του απλότητα  έκανε προσευχή εις την Παναγία: «Παναγία μου, θέλω να με βοηθήσης, γιατί θα πεθάνω στο δρόμο, πριν να γίνω Καλόγερος... Δεν μπορώ να το φάω αυτό το ψωμί».

ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΤΟΥ ΝΕΟΥ!!!

Η ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑ ΕΚΑΣΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

 

<<Θα ερωτήση κάποιος:

«Η αγάπη των γονέων προς τα τέκνα και η αγάπη του συζύγου προς την σύζυγο και η αγάπη του ανθρώπου προς την Πατρίδα, δεν είναι και αυτά αγάπη;».

Τα ονομάζουμε βέβαια όλα αυτά αγάπη, αλλά είναι άραγε έτσι;

Όλα αυτά δεν έχουν ίχνος αγάπης, εάν δεν είναι ο Χριστός η δύναμις εκείνη, μέσα από την οποία αγαπάμε.

ΑΝΑΓΚΗ ΠΛΗΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ, ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ!!!

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΡΕΤΗ «ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ», Η ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ!!!

 

Πρό πολλών ετών, (ο π.Ιωήλ), μετέβη εις επίσκεψιν γέροντος Ιερέως, βαρύτατα ασθενούντος.

Εύρεν εκεί δύο ακόμη Ιερείς, οίτινες «παρηγόρουν» τον ασθενή διά των συνήθων ψευδών «δεν έχεις τίποτε…», «θα γίνης καλά…», «κάμε κουράγιο…», «γρήγορα θα σηκωθής» κ.τ.λ.. '

Ο π. Ιωήλ ήκουε κατ’ αρχήν σιωπηλός. Μετ’ ολίγον στρέφεται προς τον άρρωστον:

«ΕΥΧΗ, ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ» (Γερόντισσα Μακρίνα)!!

ΕΚ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ!!!

 

<<Η Δέσποινα, σύζυγος Γεωργίου Κατσ., είχε τρία χρόνια γάμο και δεν έκανε παιδί. 

Σημειωτέο δε ότι, με τον Θεόν οι σχέσεις τους δεν ήταν καλές. Από νηστεία, από Εκκλησία δεν είχαν καμμία σχέσι. Όταν ήλθαν εδώ σ’ εμένα ήτο Μεγάλη Σαρακοστή και μου είπαν ότι, θέλουν να κάμουν παιδί.

Τότε τους ερώτησα: «Πιστεύετε εις τον Θεόν;».

Αυτοί μεγαλόστομα μου είπαν: «Βεβαίως πιστεύουμε!».

«Τώρα», τους λέγω, «είμασθε εις την Μεγάλη Σαρακοστή, εσείς νηστεύετε;».

«Όχι», μου απήντησαν, «εμείς την νηστεία δεν την έχομε σπουδαία».

Τότε τους είπα: «Εσείς μπορεί να μην είσθε σπουδαίοι, και τα φρονήματά σας... Η νηστεία όμως είναι σπουδαία, διότι είναι η πρώτη Εντολή του Θεού προς τον άνθρωπον αλλά και σύγχρονη εντολή! Πώς εσείς λέτε ότι, η νηστεία δεν είναι σπουδαία;».

«Εγώ δίνω σημασία στην πίστι και όχι στα φαγητά», απήντησε

«Μα δεν πιστεύεις εις τον Θεόν… Δεν αγαπάς τον Θεόν... Διότι αν αγαπάς και πιστεύεις εις τον Θεόν, θα κάμης ό,τι θέλει ο Θεός. Μας το λέει ο Ίδιος ο Θεός! "Ο έχων τας Εντολάς Μου και τηρών αυτάς Εκείνος εστί ο αγαπών Με"!!! Όποιος δεν Με αγαπά, τας Εντολάς Μου δεν τηρεί!

Και ερωτώ, δεν νηστεύετε… Πηγαίνετε όμως εις την Εκκλησία;».

«Πότε και λίγο», απήντησαν.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ, ΩΣ Ο ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟΣ ΛΙΘΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ!!!

ΕΛΛΕΙΠΕΙ ΤΟ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ...

<<Την χαρά της θυσίας δεν την γεύονται σήμερα οι άνθρωποι και γι’ αυτό είναι βασανισμένοι...

Δεν έχουν ιδανικά μέσα τους και βαριούνται που ζουν...

Η λεβεντιά, η αυταπάρνησι, είναι η κινητήρια δύναμι στον άνθρωπο!

Εάν δεν υπάρχη αυτή η δύναμι, ο άνθρωπος είναι βασανισμένος. Παλαιά στα χωριά πήγαιναν την νύκτα ν’ ανοίξουν αθόρυβα κανέναν δρόμο, χωρίς να τους δη κανείς, γιά να τους συγχωράνε, όταν πεθάνουν!

Τώρα σπάνια συναντάς αυτό το πνεύμα της θυσίας...

Έβλεπα και εκεί εις το Άγιον Όρος, σε μία λιτανεία, τους Μοναχούς, περνούσαν κοντά από μία βάτο και σκάλωναν τα επανωκαλύμμαυχά τους σ’ ένα κλωνάρι... Κανείς δεν το έσπασε, γιά να διευκολύνη και τους άλλους· όλοι έσκυβαν, γιά να μην σκαλώσουν... Μετάνοια στην βάτο έβαζαν...;;; Να ήταν τουλάχιστον η Αγία Βάτος, θα ταίριαζε...

Άλλα καθένας λέει:

ΤΟ ΑΜΑΧΗΤΟΝ ΤΕΚΜΗΡΙΟΝ, ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ!!!

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΙΣ, ΕΝΟΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΕΛΟΥΣ!!

 

Περιγραφή Έργου:

«Ο Άθεος» ή «Ο θάνατος του Αθέου» είναι μία ηθογραφική σύνθεσι όπου απεικονίζεται η αγωνία του μελλοθανάτου με τρόπο γνωστό από συγγενικές παραστάσεις της ρομαντικής ζωγραφικής του 19ου αιώνα. Τα σκόρπια στο πάτωμα βιβλία και χαρτιά, σ’ ένα από τα οποία διακρίνεται το πιστεύω του γέροντα «ουκ έστι Θεός», καθώς και τα σύμβολα του θανάτου και της ματαιότητας αυτού του κόσμου που προσδιορίζονται από το κρανίο και το ρολόϊ επάνω στα ράφια της βιβλιοθήκης, μαρτυρούν την ευρύτερη παιδεία και γνώσι του καλλιτέχνη, αλλά και την εξοικείωσί του με τους προβληματισμούς της εποχής του, δηλαδή του τέλους του 19ου αιώνα.

ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟΝ ΕΡΕΒΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ...

 

«Ο ΘΕΙΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΤΟ ΕΝΕΣΤΩΣ ΑΕΙ ΒΛΕΠΕΙ, ΤΟ ΔΕ ΠΑΡΑΚΕΧΗΚΟΣ ΟΥ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ» (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης)!!!

 

<<Η απελπισία και η απογοήτευσι είναι το χειρότερο πράγμα.

Είναι παγίδα του σατανά, γιά να κάνη τον άνθρωπο να χάση την προθυμία του στα πνευματικά και να τον φέρη σε απελπισία, σε αδράνεια και ακηδία. Ο άνθρωπος τότε αχρηστεύεται και λέει:

«Είμαι αμαρτωλός, άθλιος…

Είμαι τούτο…, είμαι κείνο...

Έπρεπε τότε…

Δεν έκανα τότε…

Τώρα τίποτε...

Πάνε τα χρόνια μου χαμένα, δεν είμαι άξιος…».

Ο «ΕΚ ΚΟΙΛΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΑΥΤΟΥ» ΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ, ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ!!!

Ο ΕΚ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΕΦΗΒΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ, «ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»!!!

 

«Όντας μαθητής στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου Καλαμάτας, οι μαθητές εξέδιδαν μία σχολική εφημερίδα με διάφορες εργασίες τους, όπου ο Ετεοκλής, (το βαπτιστικό όνομα τού π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου), αρθρογραφούσε με το ψευδώνυμο  “Ο υπερασπιστής της Αληθείας”!

ΜΝΗΜΗ, ΤΗΣ ΟΣΙΑΚΗΣ ΒΙΩΤΗΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΗΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ!!!

Ο ΕΚ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΕΠΙΠΟΘΩΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΝ!!!

Μήπως έχασα τον Παράδεισο;

«Πολλές φορές όταν ήταν ακόμη νήπιο, η θεία του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου Αλεξάνδρα, τον έπαιρνε μαζύ της στην εργασία της και τον έβαζε να κάθεται ήσυχα σε μιά καρέκλα.  

«Ετεοκλή μου», του έλεγε, «μην κουνηθής από εκεί, γιά να σε αγαπά ο Χριστούλης»!

 Εκείνος καθόταν γιά λίγο ακίνητος, αλλά μετά αισθανόταν την ανάγκη να μετακινηθή.

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΑΣ!!!

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΣ, ΤΟ ΚΑΤ' ΕΞΟΧΗΝ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ!!!

 

«Οι κοσμικοί άνθρωποι, κοιτάζουν η αυλή τους να είναι καθαρή.

Το σπίτι μέσα, δεν τους ενδιαφέρει αν έχη σκουπίδια... Σκουπίζουν την αυλή και πετούν τα σκουπίδια μέσα στο σπίτι…

Σου λέει: “Οι άλλοι την αυλή βλέπουν, δεν βλέπουν μέσα το σπίτι…”.

Μέσα μου, δηλαδή, ας έχω σκουπίδια, όχι όμως έξω…

Τους ενδιαφέρει, να τους καμαρώνουν οι άλλοι…

Αντίθετα, οι πνευματικοί άνθρωποι, κοιτάζουν το σπίτι μέσα να είναι καθαρό! Δεν τους ενδιαφέρει τί θα πή ο κόσμος, διότι ο Χριστός κατοικεί στο σπίτι, στην καρδιά, δεν κατοικεί στην αυλή...»!!!

«Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ»: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ε΄ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ!!!

 

ΕΚ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΧΑΤΖΗ - ΑΝΑΝΙΑ!!!

 

<<Η κα Μαρία Ριν. κάτοικος Πετροκεφαλίου, κατόπιν χρίσεως από το λάδι του Αγίου Ανανία, αποθεραπεύθηκε πλήρως από καρκινικό όγκο εις το στήθος, ο οποίος είχε διαπιστωθή μετά από πολλαπλές εξετάσεις!

----------

 

Στην κα Ιφιγένεια Παπ., κάτοικο Γαλιάς,  η οποία ήταν έγκυος, οι ιατροί διεπίστωσαν ότι οι νεφροί του κυοφορουμένου βρέφους δεν λειτουργούσαν. Ο οργανισμός δε της ιδίας απέβαλλε το αμνιακό υγρό με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους ιατρούς, η έκτρωσι του βρέφους να θεωρήται απαραίτητη και η ζωή της μητέρας αβέβαιη.

Αφού επικαλέσθηκε με πίστι τον Άγιον Ανανία και αλείφθηκε με το λάδι του, επήγε το ίδιο βράδυ σε δύο γυναικολόγους γιά να την εξετάσουν. Και οι δύο διεπίστωσαν ότι το αμνιακό υγρό της εγκύου ήταν σε φυσιολογικό επίπεδο, στο δε κυοφορούμενο βρέφος είχε αποκατασταθή ο ένας νεφρός. Είς εκ των δύο αυτών Ιατρών ήταν ο ίδιος που είχε προτείνει να κάνη έκτρωσι. Όταν δε την εξέτασε γιά δεύτερη φορά εξεπλάγη και μίλησε γιά ολοφάνερο Θαύμα!

 

----------

ΣΟΦΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΑΙ, ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΙΟΥ!!!

 

ΣΥΜΒΟΥΛΗ, ΤΟΥ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ γ. ΣΙΜΩΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΟΥ!!

 

Είχε έλθη στον Γέροντα Σίμωνα, θυμάται ο π. Ζωσιμάς, ένας κηπουρός - εργάτης στην αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και εξομολογήθηκε.

Στο τέλος του είπε ο Γέροντας:

«Να νηστέψης όλες τις ημέρες από λάδι, σαρανταεννέα ημέρες, και θα καταλύης Σάββατο και Κυριακή. Τότε μόνο επιτρέπεται το λάδι. Τις άλλες ημέρες το φαγητό θα είναι αλάδωτο».

Ο εργάτης, μόλις άκουσε από τον Γέροντα αυτή τη μεγάλη νηστεία, φοβήθηκε και είπε:

«Πάτερ Σίμων, μ’ αυτά τα δύο χέρια ζω την οικογένειά μου, έχω έξι παιδιά. Εάν κάνω αυτή τη νηστεία και δεν φάω λάδι, θα πέσω κάτω και θα αρρωστήσω, και τότε θα πεθάνουμε όλοι από την πείνα…».

Ο Γέροντας τον ενθάρρυνε και του είπε:

«Όχι, παιδί μου, δεν θα πεθάνετε!

Αντίθετα, θα είσαι πιο υγιής!

Η ΙΕΡΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε' !!!

 

ΒΙΩΜΑΤΙΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑΙ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ, ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ - 1987!!!

  

<<Καλημέρα και χρόνια πολλά!

Να έχωμε την ευλογία της Παναγίας μας!

Εύχομαι γιά όλους!

Είμαι πολύ χαρούμενος γιά την Παναγία μας!

Σήμερα σας φίλησα όλους! Φίλησα τον Δημοσθένη, τον Κοσμά, τον Θωμά, όλους! Αλλά δεν με καταλάβανε. Αυτό έγινε μυστικά: «Εν Χριστώ πάντες έν έσμέν»!

 

Αφήστε με να ψάλω:

«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό Κεφάλαιον,

καί τοῦ ἀπ᾽ αἰῶνος Μυστηρίου ἡ φανέρωσις·

ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, Υἱός τῆς Παρθένου γίνεται,

καί Γαβριήλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται.

Διό καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν·

Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ!»!!!

Πείτε το κι εσείς.

Πείτε το πάλι, πιο ωραία.

Δεν το χορταίνω!!! […]

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΙΑΘΟΥ!!! (2/2)

Η ΣΩΣΤΙΚΗ ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!

 

 

<<Στα σκληρά χρόνια που κυριαρχούσαν οι Μωαμεθανοί, η Ορθόδοξος Εκκλησία έσωσε το Γένος, την γλώσσα, τα ήθη, τις αξίες μας!

Αυτή μας κράτησε!

Αν υπάρχουμε σήμερα ως Έθνος, στην Ορθοδοξία το οφείλουμε!

Αυτή είναι η γλυκειά μας μάνα, που κατά τον ποιητή, «χύνει βαθειά μας, στην ψυχή, γλυκές χρυσές ελπίδες!» (Κρυστάλλης). Γι᾽ αυτό, να μείνουμε πιστοί και αφοσιωμένοι σε Αυτήν. Τώρα βέβαια παρουσιάζονται πολλά σκάνδαλα, πολλές αιρέσεις, πολλοί εχθροί της Ορθοδοξίας, που ζητούν να την διαλύσουν· αλλά η Ορθοδοξία θα παραμείνη ακατάλυτη, έστω και με τους ολίγους, με «το μικρόν ποίμνιον» (Λουκ. IB΄32΄)!!!

Εάν μέσα στο σπίτι δεν πιστεύη ο πατέρας, η μάνα, τ᾽ αδέλφια, εάν δεν πιστεύη κανένας, συ που πιστεύεις στο Χριστό, και ένας να μείνης, να πής:

«Πιστεύω στην Ορθοδοξία!»!!!

ΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑΙ ΔΕΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ!!!

Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΚΙΑΘΟΥ!!! (1/2)

ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΥ!!!

Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΓΕΡΩΝ - ΕΥΔΟΚΙΜΟΣ, Ο ΑΓΙΟΠΑΥΛΙΤΗΣ!!!

 

<<Όταν ο γέρο-Ευδόκιμος ο Αγιοπαυλίτης εγήρασε και τον ανέλαβε ο γηροκόμος, πρώτα του άδειασε το κελλί από τα άχρηστα πράγματα, το τακτοποίησε και έκλεισε το παράθυρο, το οποίο δεν το έκλεινε ποτέ, χειμώνα-καλοκαίρι. Όταν τον έφερε στο κελλί του, ο γέρο-Ευδόκιμος ερωτούσε τον αδελφό:

«Καλά, γέροντα (και τα νέα καλογέρια έτσι τα αποκαλούσε), στο κελλί μου πότε θα πάω;».

Πίστεψε ότι,  τον είχαν μεταφέρει σε άλλο κελλί, και έλεγε:

«Πενήντα χρόνια έχω να ξαπλώσω σε κρεββάτι…».

Είχε γηροκομήσει αρκετά γεροντάκια, είχε μαζέψει μάλιστα μία σακκούλα με τα γυαλιά τους.

Του έλεγε ο γηροκόμος του:

«Γέροντα, εσύ ευρήκες εμένα τον ταλαίπωρο και σου δίνω ένα ποτήρι νερό. Εμένα άραγε θα με γηροκομήση κανείς;».

Και αυτός απαντούσε ήρεμα:

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ!!!

ΣΩΖΟΥΣΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ, ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΕΦΗΣΥΧΑΖΟΝΤΩΝ, ΠΡΟ ΤΟΥ ΕΠΙΓΕΙΟΥ ΤΕΛΟΥΣ!!!

«Όταν κοιμηθής..., θα έλθη Άγγελος κατηφής και βίαιος και θα σε πάρη, βρίσκοντας την ψυχή σου δεμένη με τις αμαρτίες σου. Η ψυχή σου τότε, θα ζητά να γυρίση πίσω στην γήϊνη ζωή και θα οδύρεται, χωρίς να μπορή να φωνάξη, διότι το όργανο των φωνών και των θρήνων, που είναι το λαρύγγι, θα έχει αποχωρισθή από την ψυχή…

Πόσο τότε θα σπαράξης…

Πόσο τότε θα στενάξης…

Χωρίς φυσικά τίποτε να πετύχης, διότι η μετάνοιά σου, θα είναι ανώφελη...

Τότε θα είναι πια αργά...

Πόσο πόνο θα νοιώθης, όταν θα δης την χαρά των Δικαίων, που θα λαμβάνουν τα δώρα της Βασιλείας του Θεού και από την άλλη μεριά, την κατήφεια των αμαρτωλών, που θα είναι βυθισμένοι εις το σκοτάδι. Πόσα θα πής τότε με την πονεμένη σου καρδιά…

Θα λες:

ΕΚ ΤΗΣ Δ’ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ!!!

 

Η ΣΩΖΟΥΣΑ ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!

 

<<Κάποιος Γέροντας ονόματι Κυριακός, εκατοικούσε εις την Λαύρα του Καλαμώνα, που είναι κοντά εις τον Ιορδάνη ποταμό. Ήταν δε, μεγάλος αυτός ο Γέροντας, κατά Θεόν.

Αυτόν επεσκέφθη κάποιος αδελφός, ξένος, από την Χώρα του Δάρας, με το όνομα Θεοφάνης, γιά να ρωτήση τον Γέροντα γιά κάποιο πνευματικό ζήτημα. Και ο Γέροντας άρχισε να τον ενισχύη με λόγους περί σωφροσύνης και αγνότητος. Ο αδελφός τότε, επειδή ωφελήθηκε πολύ, λέει εις τον Γέροντα Κυριακό:

«Κύριε Αββά, εγώ εις την Χώρα μου έχω μυστηριακή κοινωνία με τους Νεστοριανούς και γι’ αυτό δεν μπορώ, αλλιώς θα έμενα μαζύ σου».

Μόλις, λοιπόν, άκουσε ο Γέροντας το όνομα του Νεστορίου, επειδή λυπήθηκε γιά την πλάνη του αδελφού, τον νουθετούσε και τον παρακαλούσε να απομακρυνθή από τούτη τη βλαβερή αίρεσι και να προσέλθη στην Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Του έλεγε δε, ότι δεν υπάρχει άλλη σωτηρία, παρά το να ορθοφρονή κανείς και να πιστεύη ότι είναι πράγματι Θεοτόκος η Αγία Παρθένος Μαρία!

Ο αδελφός τότε, λέει στο Γέροντα:

ΤΟ ΘΕΟΦΙΛΕΣ ΕΡΓΟΝ ΤΩΝ ΕΥΛΑΒΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΙΣΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ!!!

ΤΟ ΑΠΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΟΝ ΣΚΕΠΤΙΚΟΝ, ΜΙΑΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΠΑΣΧΟΥΣΗΣ ΝΕΑΡΑΣ!!!

 

ΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΑΛΗΘΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ, ΜΕΓΙΣΤΑ ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ!!!

 

 

«Δεν  βλέπεις μέσα  σου  τα  πολλαπλά τραύματα της αμαρτίας σου και  ζητάς να  σε τιμήσουν...!;;

Απόφυγε τις τιμές των ανθρώπων, γιά να σε τιμήση ο Θεός!

Μην αγαπήσης τις τιμές, γιά να μην ατιμασθής!

Όποιος κυνηγάει την τιμή, αυτή φεύγει από μπροστά του, και όποιος την αποφεύγει, η τιμή θα τον κυνηγήση και θα γίνη κήρυκας της ταπεινώσεώς του σ’ όλους τους ανθρώπους!