<<Κάποτε κάποιος κυνηγός, επήγε εις τον γέροντα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, γιά να εξομολογηθή. Ανάμεσα στα αμαρτήματά του, ανέφερε και ένα διπλό φονικό που είχε διαπράξει...
Είχε πάει Κυριακή πρωΐ γιά κυνήγι και μέσα σ’ έναν καλαμιώνα, που ενόμισε ότι ήταν κάποιο θήραμα, επυροβόλησε… Όμως αντί γιά θήραμα, εσκότωσε μία γυναίκα. Και η γυναίκα αυτή, ήταν έγκυος…
«Θα συγχωρεθώ γι’ αυτό που έκανα;;», ερώτησε ο κυνηγός τον γέροντα.
1912, Ενενήντα και πλέον χρόνια μετά τον ξεσηκωμό του 1821, το Εθνικό προσκλητήριο αντηχούσε και πάλι εις το αιματόβρεκτο Έθνος μας! Η ένδοξος Πατρίδα μας ήτο χωρίς την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Μακεδονία και την Θράκη και ο ζυγός τής Οθωμανικής τυραννίας ήταν ανυπόφορος... Οι αδελφοί μας σφάζονται, αι παρθένοι ατιμάζονται, πόλεις Ελληνικαί ανθούσαι πυρπολούνται, η κιβωτός των Θρησκευτικών και Εθνικών παραδόσεων καταδιώκεται, τα ιερά βεβηλούνται, οι λυχνίες των επτά Εκκλησιών της Αποκαλύψεως σβήνουν. Οι ανήμεροι και άγριοι στρατιώται της σκοτεινής ημισελήνου τα πάντα κατεπάτησαν, τα πάντα εβεβήλωσαν... Οι πανέμορφοι τόποι, όπου άνθησε ο Ελληνικός Πολιτισμός, μετεβλήθησαν σε απέραντα νεκροταφεία... Στη Μακεδονία μας, με τις πλάτες των «πολιτισμένων» Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, οργιάζει η προπαγάνδα και τα κομιτάτα των δολοφόνων Βουλγάρων, όπου τρομοκρατούν, και με σύστημα, κατακρεουργούν κυρίως δασκάλους, ιερείς και Έλληνες πατριώτες. Οι Βούλγαροι είχαν καταστρώσει τέλειο σχέδιο εκσλαβισμού όλης της Μακεδονίας...
<<Κάποια σκοτεινή και θυελλώδη νύκτα, ένα πλοίο ναυάγησε στη βραχώδη ακτή της Κορνουάλης που ευρίσκεται στο πιό νοτιοδυτικό τμήμα της Μεγάλης Βρετανίας…
Όλοι χάθηκαν εκτός από έναν νέο Ιρλανδό, που τα κύματα τον πέταξαν πάνω σε έναν ψηλό και απόκρημνο βράχο, από όπου κατώρθωσε να πιασθή και να κρατηθή, μέχρι που έφθασαν τα ναυαγοσωστικά και τον έσωσαν.
Μιλάει ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης,
γιά την γλυκύτητα της Εκκλησίας (Θείας Λειτουργίας)
και το πώς μεταφέρεται η πληροφορία
γι' αυτή την γλυκύτητα, εις τα παιδιά μας!
Πατήστε το link γιά να ακούσετε τον Όσιο γέροντα Εφραίμ : youtube
<<Το Μυστήριο γιά το Δόγμα της Aγίας Τριάδος ξεπερνά τις νοητικές δυνάμεις όχι μόνον του ανθρώπου, αλλά και των ανωτάτων νοερών φύσεων και πνευματικών δημιουργημάτων! Δεν μπορεί το πεπερασμένο και περιωρισμένο μυαλό μας να χωρέση το Άπειρον του Θεού. H διδασκαλία, όμως, γιά την Tριαδικότητα του Θεού, γιά το Απρόσιτον της Ουσίας του Θεού και γιά την Αδιαίρετον Φύσιν Του, απασχολούσαν μέρα και νύκτα έναν Ηγούμενο κάποιου Μοναστηριού.
<<Όταν, ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος, δεν είχε προλάβει να ράψη άμφια. Του μάζεψαν λοιπόν, διάφορα επί μέρους άμφια από τον Ναό και έτσι σχηματίσθηκε μιά ιερατική στολή, όπως μας έλεγε ο Ίδιος, «δειγματολόγιο»…
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, τον επλησίασε ο ψάλτης του Ναού και του είπε:
«Πάτερ μου, σήμερα με καταπλήξατε και με διδάξατε!».
Άμα βλέπω δεν το βλέπω
και το βλέπω όταν δεν βλέπω.
Τί είναι;
Απάντησι: Το όνειρο!
Πάει, πάει
και πίσω δε γυρνάει.
Τί είναι;
Απάντησι: Το ποτάμι!
Της μιλώ και μου μιλά,
τραγουδώ και τραγουδά.
Τί είναι;
Απάντησι: Η ηχώ!
«Όσοι αφήνουν τον Λόγον του Θεού και γιά να πιστέψουν ζητούν Θαύματα, είναι να τους λυπάται κανείς! Η αξίωσί τους αυτή προδίδει, πόσο μέσα τους κυριαρχεί το σαρκικό φρόνημα, η παχυλή άγνοια, η ζωή-θυσία στην φθορά και την αμαρτία, η έλλειψι κάθε προσπάθειας να μάθουν τον Νόμο του Θεού σωστά και να αποκτήσουν τις Θεάρεστες αρετές, η αδυναμία της ψυχής τους να ευθυγραμμισθή με το Άγιο Πνεύμα και να αισθανθή έτσι την Πρόνοιά Του και την Ενέργειά Του εις τον Λόγο Του!
«Ο καθένας ωφελείται ή βλάπτεται, ανάλογα με την πνευματική του κατάστασι. Ο καθένας μπορεί να ωφεληθή ή να ζημιωθή από το καθετί, ανάλογα με την κατάστασί που ευρίσκεται.
Γιά παράδειγμα: Συμβαίνει να στέκεται κάποιος, κάπου, την νύκτα και περνάνε από μπροστά του τρείς άνθρωποι.
-Και βάζει ο πρώτος στον νου του, ότι στέκεται εκεί, γιά να πάη να πορνεύση…
-Ο δεύτερος, τον θεωρεί κλέπτη…
-Και ο τρίτος, σκέπτεται, ότι έχει φωνάξει έναν φίλο του από το διπλανό σπίτι και τον περιμένει, γιά να πάνε να προσευχηθούν!
Είπε ο Άγιος γέροντας Πορφύριος σε κάποιον παιδίατρο:
«-Ω ησυχία, κλίμαξ των αρετών!
-Ω ησυχία, μήτηρ της κατανύξεως!
-Ω ησυχία, καθρέπτα των αμαρτημάτων!
-Ω ησυχία, που δεν εμποδίζεις τα δάκρυα!
-Ω ησυχία, γεννήτρια της πραότητος!
«Είχα ακούσει, ότι ένα κοριτσάκι σε κάποιο χωριό πήγε να βοσκήση την κατσίκα τους. Την έδεσε στο λιβάδι και πήγε πιο πέρα να παίξη. Ξεχάσθηκε όμως στο παιχνίδι και η κατσίκα λύθηκε και έφυγε. Έψαξε, αλλά δεν την βρήκε και γύρισε στο σπίτι, χωρίς την κατσίκα…
Ο πατέρας του θύμωσε πολύ, το έδειρε και το έδιωξε από το σπίτι…
«Να πας να βρης την κατσίκα.», του είπε. «Εάν δεν την βρης, να πας να κρεμασθής».
Ξεκίνησε το ταλαίπωρο να πάη να ψάξη...
<<Κάποτε ένας κοσμικός νέος θέλησε να πειράξη τον π.Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο.
Του είπε, λοιπόν:
«Πάτερ Επιφάνιε, εσείς οι άγαμοι Κληρικοί δεν προσφέρετε τίποτε στον κόσμο…
Δεν κάνετε οικογένεια, δεν κάνετε παιδιά...
Άρα είσθε άκαρπα δένδρα και γι’ αυτό, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, πρέπει να σας κόψουν και να σας ρίξουν στη φωτιά…».
Και ο Γέροντας του αποκρίθηκε:
Ο Όσιος Παΐσιος καταγόταν από την Αίγυπτο και γεννήθηκε το έτος 300 μ.Χ. από γονείς πολύ πλουσίους, αλλά και ευσεβείς. Ήταν επτά αδέλφια και ο μικρότερος ήταν ο Παΐσιος. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα και η στοργική μητέρα Του τον ανέθρεψε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου! Σε νεαρή ηλικία ο Παΐσιος, πήγε εις την έρημο κοντά στον διάσημο, γιά την αρετή Του, Αββά Παμβώ. Με οδηγό αυτόν τον έμπειρο πνευματικό Πατέρα, ο Παΐσιος απέκτησε πολλές θείες αρετές.
<<Μερικοί άνθρωποι, παρόλο που μετάνοιωσαν γιά κάποιο σφάλμα τους και ο Θεός τους συγχώρησε, οπότε έπαψαν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αυτοί δεν ξεχνούν το σφάλμα τους.
Ζητούν επίμονα από τον Θεόν να τιμωρηθούν σ’ αυτήν την ζωή γιά το σφάλμα τους, γιά να εξοφλήσουν! Αφού λοιπόν επιμένουν, ο Καλός Θεός εκπληρώνει αυτό το φιλότιμο αίτημά τους, τους κρατάει όμως τοκισμένη την πληρωμή στο Ουράνιο Ταμιευτήριό Του, στον Παράδεισο!
Αυτοί είναι τα αρχοντόπουλα του Θεού, είναι τα πιο φιλότιμα παιδιά του Θεού!!!
Στο Λειμωνάριο λ.χ. αναφέρεται το εξής γιά τον αββά Ποιμένα τον βοσκό:
Στην Κίσσαμο Χανίων, και κάτω από τους μικρούς ορεινούς όγκους του Κουτρούλη 1.070 μ., και της Ασλακοκεφάλας 922 μ., μέσα σε ένα κατάφυτο πανέμορφο τοπίο και σε υψόμετρο 500 μ., κουρνιάζει το χωριό Σηρικάρι. Η ονομασία του χωριού μάλλον οφείλεται στο Σηρικάριος ή Σηρικάρης, επαγγελματικό όνομα, εκείνου που υφαίνει μεταξωτά υφάσματα. Είναι από τα παλαιότερα χωριά της Κισσάμου.
Πλησίον του χωριού υπάρχει το παλαιό Μοναστηράκι του Τιμίου Σταυρού.
Την τελευταία περίοδο το χωριό ευλογήθηκε και αναδείχθηκε περισσότερο με την Αγιοποίησι, και την οικοδόμησι του I.Ναού του Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού, που η μνήμη Του τιμάται εις τας 4 Ιανουαρίου εκάστου έτους!
Ευχαριστούμε γιά το video, την αγαπητή Νεκταρία.
Το video ελήφθη τον Μάϊο του 2026.
«Διεπίστωσα, ότι, αν η Θεία Χάρις δεν φωτίσει τον άνθρωπο, τα λόγια, όσα και αν του ομιλήσης, δεν βγάζουν καμμία ωφέλεια… Προς στιγμή τ’ ακούει και την άλλη στρέφει πάλι, αιχμάλωτος, στα ίδια...
Εάν όμως, ευθύς, μαζύ με τον λόγο ενεργήσει η Θεία Χάρις, τότε γίνεται εκείνη την ώρα αλλοίωσι, με την αγαθή προαίρεσι του ανθρώπου! Και αλλάζει θαυμαστώς η ζωή του, από την ώρα εκείνη! Αυτό συμβαίνει, σ’ όσους δεν σκλήρυναν από μέσα τους, ακοή και συνείδησι!
<<Μιά μέρα, ο αγροφύλακας του χωριού κτύπησε την πόρτα του σπιτιού της οικογενείας των Θεοδωροπουλαίων και τους ανήγγειλε ότι, έπιασε τον τάδε στα "πράσα". Είχε μπει στο αμπέλι τους και έκλεβε σταφύλια.
«Να του κάνω μήνυσι;», ερώτησε.
«Και βέβαια να του κάνης», συγκατένευσε κάποιος.
Τότε παρεμβαίνει ο δωδεκαετής Ετεοκλής (μακαριστός π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος):
«Τί είπατε;
Να του κάνη μήνυσι;
<< Είπε ο Άγιος Πορφύριος σ’ ένα πνευματικό του παιδί:
«Να ξέρης, παιδί μου, τίποτε δεν έγινε εική και ως έτυχε!
Όλα έχουν τον σκοπό τους!
Και τίποτε δεν γίνεται χωρίς να υπάρχη αιτία!
Ούτε μία πευκοβελόνα δεν πέφτει από το πεύκο, εάν δεν θέλη ο Θεός!
Γι’ αυτό θα πρέπη να μη στενοχωριέσαι, γιά ό,τι σου γίνεται.
Έτσι αγιαζόμασθε!
Να! Εσύ στενοχωριέσαι με τα πρόσωπα του σπιτιού σου, και βασανίζεσαι πότε με τη γυναίκα σου και πότε με τα παιδιά σου… Αυτά είναι, όμως, που σε κάνουν και ανεβαίνεις πνευματικά, ψηλά! Εάν δεν ήσαν αυτοί…, εσύ δεν θα προχωρούσες καθόλου!
Σου τους έχει δώσει ο Θεός, γιά ’σένα!
Μα θα μου πης, είναι καλό να υποφέρουμε από τους αγαπημένους μας;
Ε! Έτσι το επιτρέπει ο Θεός!
Και εσύ είσαι ευαίσθητος πολύ, και από τη στενοχώρια σου, σου πονάει το στομάχι σου και η κοιλιά σου εκεί χαμηλά»!
«Το πορτοφόλι μου είναι σαν τη ζυγαριά.
Όταν έχη μέσα τρία ευρώ,
η πλάστιγγα ισορροπεί τέλεια
ανάμεσα στη γη και στον Ουρανό!
«Κάθε Ιερός Ναός είναι και ένα κομμάτι του Ουρανού επάνω εις την γη!
Και όταν είσαι μέσα εις τον Ναό, ήδη ευρίσκεσαι εις τον Ουρανό!
Έτσι, όταν η γη σε συνθλίβη με την κόλασί της, τρέξε εις τον Ναό, μπες μέσα και να είσαι μέσα εις τον Παράδεισο!
