Τρίτη, 4 Αυγούστου 2020

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΡΗΣ!!

Στην σπάνια φωτογραφία φαίνεται το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Κανάρη, όπως αποτυπώθηκε τη μέρα της κηδείας του στο σπίτι του, στην οδό Κυψέλης 54 στην Αθήνα.

           Ο Θρυλικός Ναύαρχος πριν πεθάνει είπε, ότι το μόνο που έχει να δώσει στο Ελληνικό Έθνος είναι η καρδιά του! Και την έδωσε! Μέχρι σήμερα φυλάσσεται μέσα σε μια λήκυθο στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην παλαιά Βουλή!!

          Ο μπουρλοτιέρης του Αγώνα, άφησε την τελευταία του πνοή στις 2 Σεπτεμβρίου του 1877 σε ηλικία 84 ετών! Έπασχε από χρόνια ημιπληγία και κατέληξε από ανακοπή καρδιάς. Τα κατορθώματα του Θρυλικού Ναυάρχου σκόρπισαν τον πανικό στους Οθωμανούς και επηρέασαν αποφασιστικά την πορεία της Επανάστασης. Διέπρεψε στη θάλασσα, με κορυφαία στιγμή την πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο, το 1822!!

 Η καρδιά του Κανάρη.

           Την καρδιά του Κανάρη αφαίρεσε από τη σορό του, ο γιατρός Ιωάννης Ζωχιός. Αμέσως μετά, πέρασε στα χέρια του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου, ο οποίος ανέλαβε τη διατήρησή της. Φιλοτέχνησε μιά ασημένια λήκυθο, ένα αγγείο που χρησίμευε για την φύλαξη ελαιόλαδου, και μιά μαρμάρινη λάρνακα, γιά να τοποθετηθή.

          Η λάρνακα μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Ναυτικών το Νοέμβριο του 1929. Αργότερα, το 1933, αποφασίσθηκε να εκτίθεται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών, όπου υπάρχουν και άλλα σημαντικά εκθέματα του αγώνα.

Η λύκηθος με την μαρμάρινη λάρνακα, στην οποία φυλάσσεται μέχρι σήμερα η καρδιά του Κωνσταντίνου Κανάρη  (Πηγή φωτογραφίας: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο)

           Στη μαρμάρινη λάρνακα ο γλύπτης, έχει χαράξει με χρυσά γράμματα τα τοπωνύμια, στα οποία διαδραματίσθηκαν οι ένδοξες Ναυμαχίες του Κωνσταντίνου Κανάρη: Χίος, Ψαρά, Τσεσμέ και Αλεξάνδρεια. Στο επάνω μέρος της λάρνακας ευρίσκεται σκαλισμένο το άγαλμα της Νίκης, ενώ έχει χαραχθη η φράση: «Χαίρε καρδία Ναυάρχου Κανάρη».

«ΟΠΙΣΩ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΣΟΥ ΜΗ ΠΟΡΕΥΟΥ» (Σοφ. Σειρ. IH’,30’)!!!


Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2020

Η ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ.

            Οι άνθρωποι είναι αντιδραστικοί. Λες στον άλλο να κάνει κάτι και δεν το κάνει, επειδή του το είπες. Αντιδρά και δεν το κάνει. Αν δει εσένα να το κάνεις αυτό το πράγμα, ίσως το κάνει και εκείνος, γιατί θα σκεφθή: «Αφού το κάνει αυτός, να το κάνω και εγώ…».

          Αν όμως θελήσεις να προσευχηθής στο Χριστό και να του πεις: «Χριστέ μου, Σέ παρακαλώ, φώτισε ή ελέησε αυτό το πρόσωπο» και κάνεις συνεχώς αυτήν την προσευχή, τότε ο Χριστός, αρχίζει να στέλνει στο πρόσωπο εκείνο καλούς λογισμούς!

          Μην προσπαθείτε δηλαδή με ανθρώπινους τρόπους (λόγια και υποδείξεις) να διορθώσετε κακές καταστάσεις. Δεν έρχεται κανένα καλό αποτέλεσμα. Μόνο με την προσευχή θα φέρετε αποτέλεσμα. Να επικαλείσθε τη Θεία Χάρη γιά όλους. Να πάει η Θεία Χάρη μέσα στην ψυχή τους και να τους αλλοιώσει. Αυτό που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε, θα το κάνει η Χάρις Του!! Θα σας αναφέρω συγκεκριμένο παράδειγμα:

          «Η κόρη ενός ανδρογύνου είχε ξεφύγει από τον δρόμο του Θεού. Η συμπεριφορά και ο τρόπος ζωής της κοπέλας αυτής, είχε δημιουργήσει τέτοια κατάσταση μέσα στο σπίτι, που ο πατέρας είχε βγει από τον εαυτόν του, ήταν πυρ και μανία εναντίον της κόρης του, ήθελε να την σκοτώσει και άλλες τέτοιες υπερβολές. Τελικά δέχθηκε και ήλθε μαζί με την γυναίκα του να με επισκεφθούν.

          Είπα τότε στον πατέρα:

«ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΚΥΡΙΟΝ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΣΟΥ» (Μαρκ. 12,30 )!!!


Κυριακή, 2 Αυγούστου 2020

«ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ, ΟΔΗΓΟΙ ΤΥΦΛΟΙ…»(Ματθ.ΚΓ’16΄)


    Όταν, κατ’ ευφημισμόν, φέρουν κάποιοι ονόματα και επώνυμα, και αντί να είναι «υιοί φωτός» και ολόλαμπρα παιδιά της Αναστάσεως, κινούνται μέσα στην ασέληνη νύκτα και παρασύρουν στο σκοτάδι τους αθώα ή αφελή θύματα, τότε καλλίτερα, σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού μας, να δέσουν μία μυλόπετρα στον λαιμό τους και να φουντάρουν μεσοπέλαγα…
    Και αυτά, βέβαια, δεν τα γράφομε τυχαία, αλλά με αφορμή κάποιες «κορώνες» ωρισμένων, που δήθεν κόπτονται γιά το ανεπίληπτο ήθος και τις παραδόσεις, και έχουν αναστατώσει το διαδίκτυο, και με τα καμώματά τους έγιναν κυριολεκτικά επικίνδυνοι…
     Έφθασαν μέχρι του σημείου να ισχυρίζωνται ότι, «χαίρεται» η Παναγία μας, με την διαμορφωθείσα κατάσταση στο κλέϊσμα της Ορθοδοξίας και ολόκληρης της Χριστιανωσύνης, την Αγία Σοφία της Κωνσταντινουπόλεως, να βλέπει, να προσεύχωνται οι Τούρκοι Σουνίτες Ισλαμιστές με Αρχηγό τους τον σφαγέα νεοσουλτάνο της γειτονικής Χώρας και κάτω από το αιματοβαμμένο σπαθί του προφήτη του Ισλάμ… Αυτό το σπαθί, ως άλλη «δαμόκλειος σπάθη», απειλούσε και απειλεί τα κεφάλια των απίστων και κάθε προδότη και αντιφρονούντα, διαχρονικά

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2020

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΖΩΗΣ (1).


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ.

    Όσα κάποιοι θεωρούμε δεδομένα ως προς τις αλήθειες της Πίστεώς μας, δυστυχώς, για την συντριπτική πλειοψηφία των συνανθρώπων μας, όχι μόνο δεν είναι, αλλά τα αγνοούν παντελώς...
     Και βέβαια, δεν ομιλούμε περί των ανθρώπων που δεν έχουν την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, αλλά περί αυτών, που νομίζουν ότι είναι Χριστιανοί και αρκούνται σε μιά απολύτως τυπική σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αυτή περιορίζεται, σε κάποιες ελάχιστες προσελεύσεις στους Ιερούς μας Ναούς τις μεγάλες εορτές (π.χ. Χριστούγεννα, Πάσχα και της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) και σε κάποιες άλλες προσωπικές επισκέψεις, γιά μιά ολιγόλεπτη ατομική προσευχή, για παράδειγμα, όταν υπάρχει κάποια έκτακτη ανάγκη, όπως ένα ξαφνικό βαρύ νόσημα ή μία επικείμενη οικονομική ή κοινωνική… «καταστροφή»…
     Όταν, όμως, σε ώρες νηφαλιότητας, ερωτηθούν ή διερωτηθούν για απλά θέματα Πίστεως ή Λειτουργικής-Εκκλησιαστικής ζωής, όχι μόνο αδυνατούν να απαντήσουν, αλλά και συμπεριφέρονται ως να ακούνε μιά τελείως ακατανόητη γλώσσα…

Νο 4/5 - ΚΑΡΥΕΣ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.


Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

«ΟΝ ΑΓΑΠΑ ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΙΔΕΥΕΙ» (Εβρ.ΙΒ’6’)!!!

    Στην παιδική του ηλικία, ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, είχε έναν στενό φίλο και συμμαθητή. Και οι δυό τους είχαν κάποιον σπουδαίο φιλόλογο, ο οποίος έκανε διαρκώς παρατηρήσεις στον Σολωμό.
    «Δεν το έγραψες αυτό καλά... δεν το έκανες εκείνο καλά... Δεν το είπες αυτό καλά... », συνεχώς του έκανε παρατηρήσεις στις επιδόσεις του, ενώ στον άλλον μαθητή, δεν έκανε καθόλου παρατηρήσεις!
    Μιά μέρα δεν κρατήθηκε ο Σολωμός και αντέδρασε λέγοντας στον καθηγητή του:
    «Κύριε καθηγητά, δηλαδή… εγώ είμαι χειρότερος από τον συμμαθητή μου;;; Όλο σε μένα κάνετε παρατηρήσεις ενώ σ’ αυτόν… τίποτε… Όλα καλά μαζί του…».

ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ.


Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2020

«ΠΗΓΑΝ ΓΙΑ ΜΑΛΛΙ ΚΑΙ ΒΓΗΚΑΝ ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΙ».

          
    Στις αρχές της ναυσιπλοΐας στη Μεσόγειο, πολλοί λαοί επεδίδοντο στην πειρατεία. Στην Ελλάδα, η πειρατεία υπήρξε γιά μακρό χρονικό διάστημα δραστηριότητα των Αιτωλών, των Λοκρών και των Ακαρνάνων. Αργότερα, επεκτάθηκε στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Πέλαγος, από τους Σαρακηνούς και τους Βερβέρους.
     Την ίδια εποχή, δρούσε ένας τρομερός κουρσάρος στο Αιγαίο με το όνομα Αλή Μεμέτ Χαν, ο οποίος ένα βράδυ πήρε τους κουρσάρους του και πήγε στη Μήλο, γιά να την κουρσέψει. Η Μήλος, ως γνωστό, την εποχή εκείνη ευρισκόταν σε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Είχε μεγάλα εργοστάσια ταπητουργίας, όπου έφτιαχναν ποικιλόχρωμα χαλιά από ειδικό μαλλί.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2020

Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ…


«THE MOST DANGEROUS ANIMAL IN THE WORLD» The Bronx Zoo in 1963

         “ Στον τεράστιο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης (Bronx Zoo), όπου εξετίθεντο όλα τα θηρία της γης, υπήρχε μια μικρή σπηλιά με την επιγραφή:

        «Εδώ κατοικεί το φοβερότερο θηρίο, που ζει στον πλανήτη...».

        Ο επισκέπτης, που περίεργος προχωρούσε στο βάθος, έβλεπε ξαφνικά ένα πελώριο καθρέφτη, που μέσα του αντίκρυζε φυσικά το είδωλό του. Στη βάση υπήρχε η εξής αναφορά:

«ΕΞΗΡΕΥΞΑΤΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΛΟΓΟΝ ΑΓΑΘΟΝ» (Ψαλμ. ΜΔ’2’)!!!


Τρίτη, 28 Ιουλίου 2020

«Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. ΣΤ’9’)!!!

        “ Κάποτε πήρα μιά μεγάλη ποσότητα καραμέλες και πήγα σ’ ένα Ορφανοτροφείο. Μοίρασα τις καραμέλες στα ορφανά παιδιά, αλλά έβλεπα βαθειά μέσα στις ψυχές τους ότι ήταν πιασμένες, μαζεμένες και έτσι τα παιδιά δεν είχαν την άνεση να χαμογελάσουν. Έφυγα από εκεί και πήγα να πάρω το λεωφορείο.

Νο 3/5 - ΚΑΡΥΕΣ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.



Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2020

«ΔΕΝ ΗΛΘΑ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΩ»!!



    Όταν ο ένδοξος πυρπολητής του 1821, Κωνσταντίνος Κανάρης, έγινε υπουργός Ναυτικών, μπαίνοντας για πρώτη φορά στο Υπουργείο, είδε πίσω από το γραφείο του μία πολυτελή και αναπαυτική πολυθρόνα.
    Στο αντίκρισμα της θύμωσε και φώναξε:

«Ο ΠΟΙΩΝ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» (Ψαλμ. ΡΓ’4’)!!!


Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ!!

        

        Οι κλέφτες παλιά, πεταλώνανε τα άλογά τους ανάποδα, ώστε να παραπλανούν τους διώκτες τους, που έψαχναν για να τους εντοπίσουν.

        Το ίδιο κάνει και ο σατανάς, ο οποίος ως ένας άλλος κλέφτης, «φορεί ανάποδα τα παπούτσιά του» και προσπαθεί να μας μπερδέψει, με πολλούς και διαφόρους τρόπους...

Νο 2/5 - ΚΑΡΥΕΣ Η ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.



Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2020

«ΑΡΓΥΡΙΟΥ Ή ΧΡΥΣΙΟΥ ΟΔΕΝΟΣ ΕΠΕΘΥΜΗΣΑ» (Πραξ. 20,33)!!!

           Όταν οι συνασπισμένοι Έλληνες υπό την ηγεσία των Σπαρτιατών νίκησαν τους Πέρσες στις Πλαταιές, στην τελική νικηφόρα μάχη εναντίον των εισβολέων (είχαν προηγηθή ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες και η ναυμαχία της Σαλαμίνας), ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Παυσανίας, ανακάλυψε ανέπαφη τη σκηνή του Πέρση στρατηγού Μαρδόνιου, στο κέντρο του αντιπάλου στρατοπέδου. Η επέλαση των ολίγων χιλιάδων Ελλήνων εναντίον των εκατοντάδων χιλιάδων Περσών, ήταν τόσο σαρωτική, που όλοι οι στρατηγοί των εχθρών σκοτώθηκαν και οι αποδεκατισμένες περσικές στρατιές σκορπίσθηκαν άτακτα στο Βορρά.

          Ο σκληροτράχηλος και λιτοδίαιτος Παυσανίας, μπήκε μέσα στην πολυτελή σκηνή, όπου περίμεναν έντρομοι οι ευνούχοι, οι υπηρέτες και οι μάγειροι του Πέρση στρατηγού. Ο Λακεδαιμόνιος έμεινε έκπληκτος από την πολυτέλεια, από τα χρυσά και αργυρά αντικείμενα, από τα κεντητά καλύμματα και τα περίτεχνα χαλιά, ενώ αυτός κοιμόταν ημίγυμνος στις καλαμωτές του Ευρώτα.

«ΥΠΑΚΟΗ ΖΩΗ»!!!


Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2020

ΑΚΡΙΒΕΣ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΟ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ!!

        

          «Στον πόλεμο η σφαίρα ξέρεις πώς κυνηγάει τους ανηθίκους;

          Εκεί βλέπεις έντονα την Θεία Δικαιοσύνη αλλά και την προστασία του Θεού. Ατιμία στον πόλεμο δεν σηκώνει. Ανήθικο άνθρωπο θα τον εύρη η σφαίρα.

          Μιά φορά πηγαίναμε με την διλοχία μας να αντικαταστήσουμε ένα τάγμα. Εν τω μεταξύ όμως, μας χτύπησαν και ριχθήκαμε στην μάχη. Ένας, θυμάμαι, από εκείνο το τάγμα, είχε κάνει την προηγούμενη μέρα μία ατιμία και είχε βιάσει μία έγκυο (..!), την καημένη... Ε, σ’ εκείνη την επιχείρηση, μόνο αυτός σκοτώθηκε!! Φοβερό!!

«ΔΙ’ ΥΠΟΜΟΝΗΣ ΤΡΕΧΩΜΕΝ…» (Εβρ. ΙΒ’1’) !!!


Τρίτη, 21 Ιουλίου 2020

«ΤΟ ΦΟΡΤΙΟΝ ΜΟΥ ΕΛΑΦΡΟΝ ΕΣΤΙ» (Ματθ. ΙΑ’ 30’)!!!


«Αποφάσισε σταθερά να μείνεις στον ωφέλιμο και ελαφρύ ζυγό του Κυρίου, και έτσι θα αποφύγεις τον ανώφελο και βαρύ ζυγό αυτού του κόσμου»!!!

 Όσιος Εφραίμ ο Σύρος (308-373 μ.Χ.).

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2020

Ο ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΠΡΕΛΙΠΚΑΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΠΟΥΤΝΑ.



           Στην αρχή του αιώνα μας, ο πατήρ Γεράσιμος εθεωρείτο ο πιό ξακουστός εξομολόγος της Μονής του Πούτνα.

          Γεννήθηκε στο χωριό Χοροντίντ, της επαρχίας του Ραντοτζί. Μπήκε στο Μοναστήρι σε νεαρή ηλικία και δεν άργησε να γίνει ένας δόκιμος μοναχός, και μετά από χρόνια ένας απαράμιλλος εξομολόγος. Νήστευε πάντα μέχρι το βράδυ, εκτός από τις μέρες εορτών, διάβαζε συστηματικά τους ψαλμούς και εκαλλιεργούσε την νοερά προσευχή.

«ΧΑΙΡΕΤΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΠΑΝΤΟΤΕ» (Φιλιππ. Δ’4’)!!!


Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020

«Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΛΟN ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ»!!!



         Διηγείται ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης ότι, μιά μέρα ήταν σε κατάσταση Χάριτος. Και σε αυτήν την κατάσταση που ευρισκόταν, ήλθε ο γέροντας Προκόπιος και του χτύπησε την πόρτα του κελιού του, λέγοντας του:

          «Έλα παπά-Εφραίμ να μαγειρέψουμε. Ήλθε η ώρα του φαγητού…».

          «Και σκέφθηκα», λέει ο παπά-Εφραίμ, «να αφήσω τα πνευματικά μου καθήκοντα για τα σωματικά; Θα αφήσω τα Ουράνια για τα γήινα;».

«ΗΣΘΕΝΗΣΑ ΚΑΙ ΕΠΕΣΚΕΨΑΣΘΕ ΜΕ» (Ματθ. KE’ 36’)!!!


Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020

Ο ΟΣΙΟΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΟΣ.




        Ο Ευφρόσυνος ζούσε αποκομμένος από τον κόσμο, σε κάποιο χωριό. Οι  γονείς  του  ήταν χωρικοί και πολύ φτωχοί. Εξ αιτίας των συνθηκών αυτών, δεν κατάφερε ποτέ να μάθη γράμματα και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι περισσότεροι τον χαρακτήριζαν «αγροίκο».

        Όταν πέρασαν τα χρόνια, ο Ευφρόσυνος αποφάσισε πως ήθελε να ζήσει ως μοναχός. Πράγματι, μπήκε σε κάποιο Μοναστήρι και από τότε δεν σταμάτησε να ασχολείται με τη μαγειρική, καθώς τον τοποθέτησαν στη θέση του βοηθού του μάγειρα.

        Οι υπόλοιποι μοναχοί, συνεχώς τον κοροΐδευαν, λόγω της θέσης του, βλέποντάς τον μαυρισμένο στην καπνιά και λόγω της έλλειψης παιδείας. Εκείνος, όμως, δεν αντιδρούσε, αντιθέτως, υπέμενε όλα τα σχόλια και τους εμπαιγμούς, με ταπεινότητα. Δεν διαμαρτυρόταν, δεν γόγγυζε και δεν κατέκρινε κανέναν. Πολλές φορές, περιφρονούσαν ακόμη και τη μαγειρική του, κατηγορώντας τον πως δεν μαγείρευε καλά. Αυτός, όμως, χωρίς να χάνει το κουράγιό, του απαντούσε:

ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ!


Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ!!



        Η Εκκλησιαστική μας Ιστορία, αναφέρει πως όλοι οι Απόστολοι του Κυρίου, πλην του Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου, ευρήκαν μαρτυρικό θάνατο. Ανάμεσά τους και ο Απόστολος Βαρθολομαίος, ο οποίος κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο έφθασε στην Αρμενία, όπου συνελήφθη από τους ειδωλολάτρες και σταυρώθηκε.

          Το Άγιο Λείψανό του, τοποθετήθηκε σε μαρμάρινη θήκη (λάρνακα) και κρύφθηκε από τους Χριστιανούς στην Θυρβανούπολι, όπου επιτελούσε καθημερινά πολλά και μεγάλα θαύματα.

          Κάποιοι εχθροί, όμως, του Χριστιανισμού, που δεν υπέφεραν την θαυματουργική δύναμη του Αγίου Λειψάνου, έκλεψαν την λάρνακα και την έρριξαν στην θάλασσα μαζί με τις μαρμάρινες λάρνακες (με λείψανα) τεσσάρων άλλων Μαρτύρων, του Παπιανού, του Λουκιανού, του Γρηγορίου και του Ακακίου.

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΟΝΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΓΝΩΣΙΝ!!!


Σάββατο, 11 Ιουλίου 2020

Ο ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΣ ΚΟΝΩΝ ΓΑΒΡΙΛΕΣΚΟΥ - ΜΙΚΡΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΚΕΑ.

         Ο π. Γαβριλέσκου έζησε πάνω από σαράντα χρόνια στο μικρό Μοναστήρι της Κοζάνκεα. Υπήρξε ο πιο φημισμένος ανάμεσα στους εξομολόγους της περιοχής. Οι γέροντες της περιοχής, μιλούν ακόμη και σήμερα γι αυτόν, και διηγούνται πρόθυμα θαυμαστές ιστορίες σχετικά μ’ αυτόν.

          Στο Μοναστήρι, ήδη από νεαρότατη ηλικία, ο π. Κόνων ξεπέρασε πολλούς μοναχούς με τον ζήλο που επέδειξε, τη νηστεία του, την ανάγνωση του Ψαλτηρίου, τις μετάνοιες, την υπακοή και την ελεημοσύνη του.

          Χάρις στον ζήλο του να διάγει βίο άγιο, ο Θεός του έδωσε το χάρισμα να εκδιώκει πονηρά πνεύματα. Επίσης,  μόνο χάρη στη δύναμη της προσευχής του και την ανάγνωση του Ψαλτηρίου, πολλοί άνθρωποι θεραπεύτηκαν. Στη συνέχεια, χειροτονήθηκε ιερέας και εξομολόγος. Ένα μεγάλο πλήθος αρρώστων, προσέτρεχαν κάθε μέρα σ’ αυτόν, αναζητώντας τη θεραπεία. Άλλοι προσκυνητές, αναζητούσαν τις συμβουλές του και διάφοροι άποροι των παρακαλούσαν για ελεημοσύνη. Και ο Θεός, χορηγούσε σε όλους ό,τι ζητούσαν, δια πρεσβειών του πατρός Κόνωνα. Αυτός, ο μεγάλος πνευματικός, αντιλαμβανόταν καλλίτερα απ' όλους τις ανάγκες των πιστών, τους πόνους τους, τις χαρές τους και τη δύναμη της πίστης τους. Γι' αυτό και ο π. Κόνων, κατόρθωσε να ταυτισθή πλήρως με το πλήθος των πιστών, των μοναχών, αλλά και των λαϊκών. Βοηθούσε τους ανθρώπους κυρίως με τη δύναμη της προσευχής του, μιλώντας λιγότερο στους ίδιους και περισσότερο στον Θεό γι' αυτούς.  Έτσι, με τον τρόπο αυτό, πολλοί άρρωστοι βγαίνοντας από το κελλί του πατρός Κόνωνα, επέστρεφαν στο σπίτι τους θεραπευμένοι.

«ΜΗ ΤΑΡΑΣΣΕΣΘΩ ΥΜΩΝ Η ΚΑΡΔΙΑ…» (Ιω. 14,1)!!!


Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2020

Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2020

ΟΙ ΜΟΝΑΧΕΣ ΦΕΒΡΩΝΙΑ, ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΓΙΟΥΡΑΣΚΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΓΑΦΤΟΝ.


         Αυτές οι τρεις μοναχές, αδελφές όχι μόνο κατά τον μοναχικό τους βίο αλλά και κατά σάρκα, κατάγονταν από το χωριό Ιποτέσκ, της επαρχίας του Μποτοσάνι. Ήσαν θείες του μεγάλου ποιητού Μιχάϊ Εμινέσκου (από τη μεριά της μητέρας).

          Ασπάσθηκαν την μοναστική ζωή, στο ονομαστό γυναικείο Μοναστήρι που αποκαλούνταν «Άγαφτον», μεταξύ του 1855 και του 1860. Αργότερα, έφεραν κι άλλες συγγενείς τους, ανάμεσα στις οποίες και τη φημισμένη μοναχή Ξενία Βελισάρη, ξαδέλφη αυτή του ποιητού. Η Φεβρωνία, η Σοφία και η Ολυμπιάς, ανταπεξέρχονταν με γενναιότητα στις δοκιμασίες του μοναστικού βίου, με προσευχή, νηστεία και υπακοή, συνοδεύοντας καθετί που έκαναν, με δάκρυα κατανύξεως.