<<Γύρω στα 1921 μετέβαινα ατμοπλοϊκώς εις τον Βόλο, προς επίσκεψιν πνευματικών μου αδελφών. Μεταξύ των επιβατών ήταν και δύο ομογενείς από την Αμερική που εγύριζαν στην πατρίδα τους. Ο νεώτερος ήταν Κεφαλλονίτης και ο μεγαλύτερος καταγόταν από κάποιο χωριό του Πηλίου.
Το βράδυ, στο σαλόνι του πλοίου, πιάσαμε συζήτηση μαζί με άλλους επιβάτες και τους μίλησα ανάμεσα στα άλλα και γιά την μεγάλη αμαρτία της βλασφημίας του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων.
Οι περισσότεροι άκουγαν με ευλάβεια και ενδιαφέρον αυτά που τους έλεγα!
Δύο - τρείς όμως από τους ακροατές δυσανασχέτησαν και άρχισαν να λένε, ότι όσα τους λέω είναι γιά να τους φοβίσω, γιά να μην βλασφημούν. Καλά είναι βέβαια αυτά που τους λέω, αλλά είμαι υπερβολικός και δεν λέω αλήθεια…
Τότε σηκώθηκε όρθιος ο νεαρός Κεφαλλονίτης, και με θάρρος τους είπε:
«Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό που το είδα με τα μάτια μου!
Αν θέλετε πιστέψτε το...
Εδώ και τρείς μήνες που ήμουν στην Αμερική, παραμονή Πρωτοχρονιάς, ευρισκόμουν με άλλους ομογενείς και παίζαμε χαρτιά, γιά το καλό του χρόνου που λέμε, σ' ένα ελληνικό καφενείο. Ένας συμπατριώτης μου και πολύ γνωστός μου και αυτός από την Κεφαλονιά, επειδή συνεχώς έχανε στα χαρτιά, άρχισε να βλασφημά τον Θεόν, την Παναγία, τα κανδήλια, τον Χριστό και τους Αγίους… Δεν είχε αφήσει τίποτε όρθιο...
Στις παρατηρήσεις που του κάναμε, και εγώ και οι άλλοι συμπαίκτες του, αυτός βλασφημούσε περισσότερο. Τελευταία, αφού έχασε όλα τα λεφτά του, σηκώθηκε από το τραπέζι και άρχισε πάλι να βλασφημά γιά τρείς ώρες τα Θεία, αλλά και τον Άγιο Γεράσιμο. Μάλιστα μούντζωνε και τον ουρανό, σαν να τον έβλεπε, λέγοντας χυδαίες εκφράσεις... Την στιγμή όμως κατά την οποία ύψωσε πάλι τα χέρια του, μουντζώνοντας προς τα πάνω, τα χέρια του παρέλυσαν πέφτοντας άψυχα κάτω και τα μάτια του σαν κάποιος να τα έβγαλε, τινάχθηκαν και κύλησαν πάνω στο τραπέζι που χαρτοπαίζαμε…
Φόβος και τρόμος μας κατέλαβε όλους μέσα στο καφενείο...
Ο βλάσφημος κλαίγοντας και θρηνώντας, γιά το ελεεινό πιά κατάντημά του, άρχισε να παρακαλή τον Χριστό, την Παναγία και τον Άγιο Γεράσιμο, να τον συγχωρήσουν και να του δώσουν το φως του. Δυστυχώς μέχρι την ημέρα που έφυγα από την Αμερική, γύριζε τυφλός και κουλός, ζητιανεύοντας από τους άλλους ομογενείς, γιά να ζήση...>>!!!
Γέρων Φιλόθεος ο Ζερβάκος (1884-1980)!!!
Ο γέροντας Φιλόθεος εκοιμήθη εις τας 8 Μαΐου του 1980, την 6η πρωϊνή.
