Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Τ'ΟΝΕΙΡΟ Τ'ΑΚΑΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

Πόσο θα'θελα να ζούσα, όταν ζούσε ο Χριστός,
όταν ήταν εδώ κάτω τόσος δα μικρός!
Και το σπίτι του να ήταν στην δικιά μας γειτονιά,
με το χέρι του ευλογώντας να τον βλέπω να περνά!

Για φαντάσου να΄χεις φίλο, στα παιγνίδια το Χριστό,
και συγχρόνως να τον έχεις σύντροφο και βοηθό!
Γιατί σίγουρα σε όλα, θα ήταν πρώτος και καλός,
αλλά βέβαια για όλους Φως και αδελφός!
Και το Φως αυτό το νοιώθω μέσα μου να ζει,
το βιώνω και ας μην είναι, ο Χριστός παιδί στην γη.
 
Κι αν δεν είναι πια ο Χριστός μας άνθρωπος στην γη,
                                          είναι μέσα στην ψυχή μας ζωντανή πηγή!

ΞΥΔΙ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

   Δύο φίλοι ξεκίνησαν από το χωριό τους, για τον Κουδουμά να κοινωνήσουν. Άξεστοι στον χαρακτήρα και χωρίς πνευματικές  προϋποθέσεις, μαθημένοι στην ζωοκλοπή και στην καλή ζωή νυχτώθηκαν κάπου και αφού έκλεψαν ένα αρνί περιπλανώμενο, το έσφαξαν και το έφαγαν.