ΕΙΣ ΙΕΡΕΥΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΤΑΣ ΗΡΩΪΚΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ 1940!!!

«Κεράσοβο Πωγωνίου, 1940.

Στις 11 περνάνε Ιταλικά αεροπλάνα και βομβαρδίζουν πάνω από τα κεφάλια μας. Οι βόμβες λυσσάνε, μα πέφτουν πιό πέρα, μέσα στη χαράδρα...

Τη νύκτα τακτοποιηθήκαμε σε μιά μικρή Εκκλησιά, ήλθαν μάλιστα και κάποιοι άλλοι στρατιώτες και στριμώχθηκαν κοντά μας. Έβρεχε πολύ ο Θεός. Εμείς, λόγω της πολυκοσμίας νοιώθαμε ζεστασιά έτσι ο ύπνος ήλθε γρήγορα.

Την αυγή ξυπνάμε και βλέπουμε να μπαίνη μέσα στο Εκκλησάκι, ένας νέος ιερέας, ήταν μούσκεμα από την βραδινή βροχή. Απορούμε και μαθαίνουμε κάτι το πρωτάκουστο:

ΕΙΘΕ ΝΑ ΑΝΑΒΙΩΣΟΥΝ ΗΜΕΡΑΙ ΥΓΙΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΛΜΟΥ!!!

 

Η ΣΗΜΑΙΑ 

 

Πάντα κι όπου σ’ αντικρύζω

με λαχτάρα σταματώ,

υπερήφανα δακρύζω,

ταπεινά σε χαιρετώ.

 

Δόξα αθάνατη στολίζει

κάθε θεία σου πτυχή

και μαζί σου φτερουγίζει

της Πατρίδος η ψυχή.

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ, ΤΟΥ ΑΟΙΔΙΜΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ!!!

 

 

Ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αργολίδος Χρυσόστομος Δεληγιαννόπουλος (+1985) υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στην Αλβανία, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940.

Η παρακάτω μαρτυρία που ακολουθεί, είναι από το προσωπικό του ημερολόγιο και από προφορικές διηγήσεις του και αποδεικνύουν, πώς η Θεία Λειτουργία και η Θεία Κοινωνία, ήσαν οι μεγάλες δύναμεις, και εθωράκιζαν τους Έλληνες αγωνιστές εις το μέτωπον! 

<<...9 Μαρτίου 1940.

Ημέρα Κυριακή. Κυριακή της Ορθοδοξίας και μνήμη των Αγίων Σαράντα.

Στο μέτωπο της Αλβανίας είναι παρών και ο ίδιος ο Μουσολίνι, που κατευθύνει προσωπικά την περίφημη εαρινή επίθεσι.

Νοιώθω μία ψυχική αγαλλίασι, συνδυασμένη με έντονη νευρικότητα. Ενώ δηλαδή νωρίς το πρωΐ ετοιμαζόμασθαν γιά να τελέσουμε στο σπίτι που διαμέναμε την Θεία Λειτουργία, ξαφνικά άρχισε καταιγισμός πυρός από όλμους του αντιπάλου πυροβολικού.

«Παπούλη  μου»,  μού  λέει  ο  Διοικητής, «πώς  να  κάνουμε  σήμερα  Θεία Λειτουργία;».

«Σήμερα ακριβώς επιβάλλεται να Λειτουργήσουμε! Έτσι θα μπούμε κάτω από την Προστασία του Θεού!!!», απήντησα εγώ.

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ 1940!!!

 

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, ΕΙΣ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟΝ, ΤΟ 1940!!!

 

Ζωντανό θαύμα της Παναγίας έζησαν στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, οι στρατιώτες του 51ου ανεξαρτήτου Τάγματος, με Διοικητή τον Ταγματάρχη Πετράκη,  στην   κορυφογραμμή   του Ροντένη, δεξιά της θρυλικής Κλεισούρας!

Κάθε βράδυ, από τις 22-1-1941 και έπειτα, στις 09:20 π.μ. ακριβώς, το βαρύ Ιταλικό πυροβολικό άρχιζε βολές εναντίον του Τάγματος Πετράκη και του δρόμου, απ’ όπου περνούσαν τα μεταγωγικά. Πέρασαν ημέρες και το κακό συνεχιζόταν, δημιουργώντας  εκνευρισμό  και  απώλειες.

Τολμηροί ανιχνευτές των εμπροσθοφυλακών αλλά και αεροπόροι, εξαπολύθηκαν μέχρι βαθειά στις Ιταλικές γραμμές, αλλά επέστρεψαν άπρακτοι. Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα Ιταλικά πυροβόλα, ίσως διότι οι Ιταλοί κάθε βράδυ τα μετακινούσαν. Ήταν όμως απόλυτη ανάγκη, να εντοπισθούν οι εχθρικές πυροβολαρχίες.

Ένα βράδυ του Φεβρουαρίου, ακούσθηκαν πάλι οι ομοβροντίες των Ιταλικών κανονιών.

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΤΟΥ Β’ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!!

 

        Ήταν 20 Δεκεμβρίου του 1943.
        Το Αμερικανικό βομβαρδιστικό B-17F, που από το πλήρωμά του είχε ονομασθή, «Ye Olde Pub», μόλις που κατάφερνε να στέκεται στον αέρα και να πετά, επιχειρώντας να πλησιάσει τη Μάγχη και να επιστρέψει στην Βρετανία.
        Μετά από την εκτέλεση της αποστολής του, που ήταν επίθεση στην πόλη της Βρέμης, το Β-17F δέχθηκε επίθεση από Γερμανικά καταδιωκτικά. Κυβερνήτης του ήταν ο νεαρός υποσμηναγός Charles Brown. Οι πληγές στο κουφάρι του βομβαρδιστικού ήταν πολλές:
        Δύο από τους 4 κινητήρες του είχαν πάψει να λειτουργούν...
        Το μπροστινό του τμήμα είχε σχεδόν ολοκληρωτικά καταστραφή...
        Το κυρίως σώμα του αεροπλάνου ήταν γεμάτο τρύπες και το πλήρωμα του σκάφους ήταν εκτεθειμένο στον παγωμένο αέρα…
        Το ουραίο πτερύγιο είχε διαλυθή και σπάσει...
        Είχε επίσης καταστραφή και το πίσω πολυβολείο...

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - 2024

 

ΑΛΗΘΙΝΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!!

 

«Κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής, υποφέραμε πολύ…», διηγείται κάποια ευσεβής κυρία. «Έφθασε ημέρα, που στο σπίτι μας δεν υπήρχε τίποτε άλλο, εκτός από νερό. Τότε, ο πατέρας μου μας πήρε από το χέρι και ανεβήκαμε ψηλά  στο  βουνό,  που  δέσποζε  πάνω  από  το  χωριό  που  μέναμε,  και μαζέψαμε λούπινα. Τα χιλιοέβρασε η καϋμένη η μητέρα μου, αλλά δεν λέγανε να ξεπικρίσουν. Με αυτά ξεγελούσαμε την πείνα μας, κατά καιρούς, παρ’ όλο που τα μάτια μας έκαιγαν από την πικρίλα...

Και να φαντασθή κανείς ότι, είχαμε και σοβαρά άρρωστη την μεγαλύτερη αδελφούλα μου. Αλλά και τα δύο αδέλφια μου-αγόρια-που εργάζονταν κι ήταν πάνω στην ανάπτυξή τους, τί να φάνε;

Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ 1940!!

 

Συνελήφθη, κατά τον πόλεμο του 1940, κάποιος Ιταλός αξιωματικός. Οι φαντάροι που τον συνέλαβαν, του αφαίρεσαν τον οπλισμό, τα κυάλια κ.λπ., όπως προβλέπεται γιά τους αιχμαλώτους. Όλα τα έδινε χωρίς διαμαρτυρία. Και τις φωτογραφίες των παιδιών του και της γυναίκας του. Μία μικρή όμως εικονίτσα του Αγίου Γεωργίου δεν ήθελε να τη δώσει με κανέναν τρόπο.

Τελικά του την πήραν. Τότε ζήτησε να δει τον διοικητή. Μόλις τον συνάντησε, τον παρακάλεσε να του δώσουν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου πίσω.

«Αυτή είναι δική μας Ορθόδοξη εικόνα, τί την θέλεις εσύ ο παπικός;», του είπε τότε αυστηρά ο διοικητής.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ!!!

 

Ο γνωστός Γερμανός συγγραφέας Έρχαρτ Κέστνερ, ο οποίος ευρέθηκε στην Ελλάδα και ως στρατιώτης με τα ναζιστικά στρατεύματα, έκανε την εξής εξομολόγηση, λίγα χρόνια πριν πεθάνη:

<<Στα  1952,  πήγα  γιά  πρώτη  φορά,  μετά  το  πόλεμο,  στην  Αθήνα.  Η Γερμανική Πρεσβεία, όταν άκουσε πως είχα πρόθεση να πάω στη Κρήτη, μου  συνέστησε, επειδή ήταν πολύ νωρίς ακόμα και οι πληγές από τη Γερμανική Κατοχή ήταν ανεπούλωτες, να λέω πως είμαι Ελβετός. Αλλά εγώ τους ήξερα τους Κρητικούς. Από την πρώτη στιγμή τους είπα πως ήμουν Γερμανός και όχι μόνο δεν κακόπαθα, αλλά παντού εγνώρισα την θρυλική Κρητική φιλοξενία! Ένα σούρουπο, καθώς ο ήλιος βασίλευε, επλησίασα το Γερμανικό νεκροταφείο. Ήταν έρημο, με μόνο σύντροφο τις τελευταίες ηλιαχτίδες. Έκανα όμως λάθος. Υπήρχε εκεί και μία ζωντανή ψυχή! Ήταν μία μαυροφορεμένη γυναίκα!

Με μεγάλη  μου  έκπληξη, την είδα να ανάβη κεριά στους τάφους των Γερμανών νεκρών του πολέμου και να πηγαίνει μεθοδικά από μνήμα σε μνήμα. Την επλησίασα και την ερώτησα:

«Κυρία, είσθε από εδώ;».

Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940!!!

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΝΟΤΗΤΟΣ, ΕΠΙ ΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΤΟΥ«ΟΧΙ»!!

 

<<Αδελφοί! Η Πατρίδα μας δεν είναι χθεσινή. Αριθμεί ιστορία 3.000 ετών. Αφ’ ής στιγμής επαρουσιάσθη εις την σκηνή της Παγκοσμίου Ιστορίας η Ελλάδα, έπαιξε τον ρόλο πρωταγωνιστού. Προς την Ελλάδα είχαν στραμμένα τα βλέμματα όλοι. Από την Ελλάδα έπαιρναν φως! Το όνομα «ΕΛΛΗΝ», ήτο το πλέον τιμημένο όνομα! Η ακτινοβολία της Ελλάδος, της Οποίας η δύναμις δεν υπήρξε η ύλη, αλλά το ΠΝΕΥΜΑ, το αθάνατο Ελληνικό πνεύμα, έφθανε μέχρι των πηγών του Νείλου, των Ηρακλείων στηλών, του Ευφράτου, του Γάγγου. Παντού είναι σπαρμένα μύρια μνημεία, τα οποία φωνάζουν ότι, απ’ εδώ επέρασεν, όχι η βάναυσος βία των σημερινών κατακτητών και των Νερώνων της Ρώμης, αλλά η Ελληνική ιδέα, η οποία εθαυματούργησε!

Ώ Ελλάς, ποιός θα ψάλη την δόξαν σου;

Αλλά ήλθε η ημερομηνία της 29ης Μαΐου 1453…

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!!

Η ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΕΙΘΕ ΝΑ ΣΩΖΗ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ!!!

 

ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΙΣ, ΕΝΤΟΣ ΟΛΙΓΩΝ ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ...

 

<<Θυμάμαι στον στρατό, πόσες φορές παρουσιαζόταν μία ανάγκη, και άκουγες:

«Κύριε Διοικητά, να πάω εγώ αντί γι’ αυτόν. Αυτός είναι παντρεμένος, έχει παιδιά, να μην μείνουν τα παιδιά του στον δρόμο»!

Να παρακαλούν τον Διοικητή να πάνε αυτοί στην θέση του, στην πρώτη γραμμή!

Χαίρονταν να σκοτωθούν αυτοί και να μην σκοτωθή ο άλλος, και αφήσει τα παιδιά του στον δρόμο! Πού τώρα, να κάνει κανείς τέτοια θυσία… Σπάνιο πράγμα…

Μία φορά είχαμε μείνει από νερό. Είδε ο Διοικητής στον χάρτη, ότι στο τάδε σημείο υπήρχε νερό. Εκεί όμως ήταν οι αντάρτες. Μας λέει, λοιπόν:

«Εδώ κοντά έχει νερό, αλλά είναι πολύ επικίνδυνα. Ποιός θα πάει να γεμίσει μερικά παγούρια; Ούτε φως δεν θα ανάψει...».

Πετάγεται ο ένας:

ΑΝΑΞΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ(...!), ΥΠΕΡΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΗΡΩΪΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ(!!!)

 

ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΥΨΙΠΕΤΑΙ ΑΕΤΟΙ(!!!), ΑΠΟΓΟΝΟΙ… ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΜΕΝΟΙ ΠΟΝΤΙΚΟΙ(...!)

 

 

Αρκετός λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό σχετικά με την επικείμενη αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Εξ αρχής δηλώνουμε ότι, δεν είμεθα κατά της αξιολόγησης. Αντίθετα, μάλιστα, είμεθα θερμοί υποστηρικτές, εάν βέβαια η αξιολόγηση γίνει από τους σωστούς αξιολογητές με τους καταλλήλους όρους και τις ορθές προϋποθέσεις!

Ωστόσο, η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει δείξει και αποδείξει ότι, δυστυχώς, αυτό που επικρατεί στην Παιδεία μας, είναι μιά βαρειά παθογόνος κατάσταση, η οποία όσο πάει και επιτείνεται και μάλιστα προέρχεται από τα ανώτατα κέντρα αποφάσεων…

Γιά παράδειγμα, μία στοιχειώδης  και επιφανειακή ανάγνωση των σχολικών εγχειριδίων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δείχνει ότι, και «ο γιαλός  είναι στραβός», αλλά και όλη η Εκπαιδευτική Κοινότητα στραβά αρμενίζει...

Τί χειρότερο αποδεικτικό στοιχείο, από ένα κατάπτυστο κείμενο, που ευρίσκεται στο πρώτο τεύχος του μαθήματος της Γλώσσας, της Πέμπτης Δημοτικού, στην Ενότητα 3, στις σελίδες 44 και 45  και το οποίο παραθέτουμε αυτολεξεί στο τέλος αυτής της ταπεινής και πονεμένης παρέμβασής μας;;

«ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» (Ανδρέας Κάλβος 1792-1869)!!

 

 Ημέρα ισχυρής ιστορικής μνήμης, η 12η Οκτωβρίου, καθώς πριν από 77 χρόνια αποχώρησαν οι Γερμανοί από την Αθήνα. Εκείνη την ημέρα και ο μεγάλος Νομπελίστας Ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης έγραψε :

 «Η πιο όμορφη, η πιο ελαφριά μέρα του κόσμου»!!

ΔΙΑ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ (2/2)!!

 

Ευλογημένη συγκυρία, η συνέντευξη που μας παρεχώρησε το σεβαστό ζεύγος των κ. κ. Αικατερίνας και Μαρίνου Βενιέρη, που περιέχει προσωπικές εμπειρίες, αλλά και ιστορικές αναφορές στην προκατοχική, κατοχική και μετακατοχική περίοδο.

Ο πολύπειρος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η γλυκυτάτη σύζυγός του, εξιστορούν με απλό και εύληπτο τρόπο γεγονότα της καθημερινότητος της Κατοχικής περιόδου  1941- 1944,  αφού προηγουμένως, ο κύριος Μαρίνος, κάμνει μιά ωραία και γλαφυρή ιστορική αναφορά, με ενάργεια και ζωντάνια, που σίγουρα όλοι μας, και ασφαλώς τα παιδιά και τα εγγόνιά τους, θα την απολαύσωμε και θα την χαρούμε!

Ευχόμεθα, αυτές τις επετειακές ημέρες, όλοι οικογενειακώς, με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή, να την παρακολουθήσωμε. Έχομε πολλά να διδαχθούμε και να ωφεληθούμε!

 

ΔΙΑ ΝΑ ΕΝΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΗΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΩΤΕΡΟΙ (1/2)!!

 

Ευλογημένη συγκυρία, η συνέντευξη που μας παρεχώρησε το σεβαστό ζεύγος των κ. κ. Αικατερίνας και Μαρίνου Βενιέρη, που περιέχει προσωπικές εμπειρίες, αλλά και ιστορικές αναφορές στην προκατοχική, κατοχική και μετακατοχική περίοδο.

Ο πολύπειρος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και η γλυκυτάτη σύζυγός του, εξιστορούν με απλό και εύληπτο τρόπο γεγονότα της καθημερινότητος της Κατοχικής περιόδου  1941- 1944,  αφού προηγουμένως, ο κύριος Μαρίνος, κάμνει μιά ωραία και γλαφυρή ιστορική αναφορά, με ενάργεια και ζωντάνια, που σίγουρα όλοι μας, και ασφαλώς τα παιδιά και τα εγγόνιά τους, θα την απολαύσωμε και θα την χαρούμε!

Ευχόμεθα, αυτές τις επετειακές ημέρες, όλοι οικογενειακώς, με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή, να την παρακολουθήσωμε. Έχομε πολλά να διδαχθούμε και να ωφεληθούμε!

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΜΑΣ, Η ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΣ!!!