<<ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ.
Ανέβηκε κάποτε με δύο Σιναΐτες πατέρες στην κορυφή της Αγίας Αικατερίνας γιά να κάνουν Θεία Λειτουργία. Όταν ετελείωσαν, άρχισαν να κατεβαίνουν οι δύο πατέρες. Ο Γέροντας Παΐσιος έχοντας φέρει μαζύ του ένα κοπίδι, επήγε εις τον βράχο, στο σημείο όπου είχε γράψει το όνομά του ο Καζαντζάκης, και έσβησε το όνομα αυτού του δεδηλωμένου αθέου...
Θεώρησε αταίριαστο, ο γέρων Παΐσιος, σε εκείνον τον Άγιον Τόπο, οι προσκυνητές να βλέπουν το όνομα ενός βλασφήμου∙ να υπάρχη: «Τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως… ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ» (Πρβλ. Ματθ,ΚΔ΄15΄)!!!
Ο ένας από τους πατέρες, που ήταν και Κρητικός, ενώ κατέβαινε, άκουγε τον π. Παΐσιο να κτυπά με το κοπίδι, και νομίζοντας ότι επιδιορθώνει το πέτρινο μονοπάτι, Τού φώναζε:
«Έλα, πάτερ Παΐσιε, ας’ το τώρα το μονοπάτι. Πάμε να φύγουμε».
Και ο Γέροντας του απαντούσε χαμογελώντας:
«Ό,τι μπορώ, Γέροντα...».
Ο π. Παΐσιος αποστρεφόταν τον Καζαντζάκη, λόγω της αθεΐας και των βλασφημιών του και δεν ήθελε ούτε να βλέπη, ούτε να ακούη το όνομά του...>>!!!
Πηγή κειμένου: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» Ιερομονάχου ΙΣΑΑΚ.
Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος Χαλκιδικής. Σελ.: 177.
