<<Κάποτε κάποιος κυνηγός, επήγε εις τον γέροντα Γερβάσιο Παρασκευόπουλο, γιά να εξομολογηθή. Ανάμεσα στα αμαρτήματά του, ανέφερε και ένα διπλό φονικό που είχε διαπράξει...
Είχε πάει Κυριακή πρωΐ γιά κυνήγι και μέσα σ’ έναν καλαμιώνα, που ενόμισε ότι ήταν κάποιο θήραμα, επυροβόλησε… Όμως αντί γιά θήραμα, εσκότωσε μία γυναίκα. Και η γυναίκα αυτή, ήταν έγκυος…
«Θα συγχωρεθώ γι’ αυτό που έκανα;;», ερώτησε ο κυνηγός τον γέροντα.
1912, Ενενήντα και πλέον χρόνια μετά τον ξεσηκωμό του 1821, το Εθνικό προσκλητήριο αντηχούσε και πάλι εις το αιματόβρεκτο Έθνος μας! Η ένδοξος Πατρίδα μας ήτο χωρίς την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Μακεδονία και την Θράκη και ο ζυγός τής Οθωμανικής τυραννίας ήταν ανυπόφορος... Οι αδελφοί μας σφάζονται, αι παρθένοι ατιμάζονται, πόλεις Ελληνικαί ανθούσαι πυρπολούνται, η κιβωτός των Θρησκευτικών και Εθνικών παραδόσεων καταδιώκεται, τα ιερά βεβηλούνται, οι λυχνίες των επτά Εκκλησιών της Αποκαλύψεως σβήνουν. Οι ανήμεροι και άγριοι στρατιώται της σκοτεινής ημισελήνου τα πάντα κατεπάτησαν, τα πάντα εβεβήλωσαν... Οι πανέμορφοι τόποι, όπου άνθησε ο Ελληνικός Πολιτισμός, μετεβλήθησαν σε απέραντα νεκροταφεία... Στη Μακεδονία μας, με τις πλάτες των «πολιτισμένων» Ευρωπαϊκών Δυνάμεων, οργιάζει η προπαγάνδα και τα κομιτάτα των δολοφόνων Βουλγάρων, όπου τρομοκρατούν, και με σύστημα, κατακρεουργούν κυρίως δασκάλους, ιερείς και Έλληνες πατριώτες. Οι Βούλγαροι είχαν καταστρώσει τέλειο σχέδιο εκσλαβισμού όλης της Μακεδονίας...