<<Κάθε ώρα, περίμενε τον θάνατό σου και την παρουσία του Χριστού και λέγε:
«Τώρα θα αγωνισθώ γιά την ψυχή μου, διότι ως το βράδυ, μπορεί να έχω πεθάνει…»!
Και όταν φθάση το βράδυ, σκέψου:
«Μήπως πεθάνω αυτήν ακριβώς την νύκτα;
Μήπως με επισκεφθή ξαφνικά ο θάνατος;
Δεν είναι πιθανό να πέση πάνω μου κάποιο δένδρο ή να γκρεμισθή το ασκητήριό μου και να με πλακώση ή να πάθω μία αιφνίδια συγκοπή και να χαθώ σαν το λουλούδι, που μαραίνεται και πέφτει; Όπως το χορτάρι ξεραίνεται, έτσι θα πεθάνω, χωρίς να αφήσω πίσω, ούτε ίχνος της παρουσίας μου. Μόνο ο Θεός ξέρει που θα βρεθώ τότε, διότι Εκείνος είναι που θα κρίνη τον καθένα ανάλογα με τα έργα του και θα αποφανθή αλάθητα και αμετάκλητα, γιά το που θα με τοποθετήση»!
Έτσι να σκέφτεσαι καθημερινά και να μην ανησυχής γιά τίποτε άλλο, παρά μόνο γιά τις αμαρτίες σου! Μ’ αυτόν τον τρόπο, η ψυχή σου θα φθάση εις την ταπείνωσι και την συντριβή, και τότε θα αισθάνεσαι σαν ένας άθλιος αμαρτωλός και θα χύνης ακατάπαυστα ποταμούς δακρύων!>>!!!
Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (1722-1794)!!!
