«Ο ΓΝΟΥΣ...ΜΗΔΕ ΠΟΙΗΣΑΣ... ΔΑΡΗΣΕΤΑΙ ΠΟΛΛΑΣ» (Λουκ.ΙΒ΄47΄)!!!

 

ΜΝΗΜΗ ΦΩΤΙΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ!!

Ο Φώτης Κόντογλου (Αϊβαλί, 8 Νοεμβρίου 1895 - Αθήνα, 13 Ιουλίου 1965), υιός του Νικόλαου Αποστολέλλη και της Δέσπως Κόντογλου, ανεδείχθη σ’ έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους και πνευματικούς δημιουργούς του 20ου αιώνα! Νέος, ταξίδεψε σε πολλές Χώρες της Ευρώπης, όπου εγνώρισε και σπούδασε την «δυτική» λεγόμενη ζωγραφική, αλλά τελικά αφιερώθηκε εις την Βυζαντινή τέχνη και ιδιαίτερα εις την Αγιογραφία, που εγνώρισε σε βάθος, όταν επισκέφθη το Άγιον Όρος, το 1923. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εγκατεστάθη εις την Αθήνα, στη συνοικία Κυπριάδου, στην  οικία που διατηρείται μέχρι σήμερα, ως μνημείο, από την κόρη του και τον γαμπρό του.

Ο ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣ, ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ!!!

 

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη
του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου,
εις τας 12 Ιουλίου εκάστου έτους

 

<<«ΕΓΩ ΟΛΟ ΤΡΩΓΩ...»!

 

Τον επεσκέφθη κάποτε, εις τα Κατουνάκια που ευρισκόταν, ο π. Δανιήλ των Δανιηλαίων. Κτυπούσε την πόρτα του κελλιού του π.Παϊσίου, λέγοντας το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων ημών», και γιά ώρα δεν έπαιρνε απάντησι. Τέλος…, άνοιξε ο Γέροντας Παΐσιος.

Ήταν πνιγμένος στα δάκρυα και κρατούσε στα χέρια Του ένα κρεμμύδι και παξιμάδι, και έτρωγε...

Τον ερώτησε τότε, ο π. Δανιήλ:

«Τί κάνεις, πάτερ Παΐσιε;».