«Το να βάζουμε μαύρα ρούχα, το να φορούμε μαύρα περιβραχιόνια, να κρεμάμε μαύρες σημαίες και πολλά άλλα, όλα αυτά είναι μία μορφή διαμαρτυρίας απέναντι εις τον Θεόν, το ότι δηλαδή, εμείς δεν συμφωνούμε μαζύ Του...
Πού εκήρυξε η Εκκλησία να φοράμε μαύρα ρούχα, όταν πεθάνη κάποιος;
Το διδάσκει το Ευαγγέλιο ή ο Χριστός;
Πού αναγράφονται όλα αυτά που κάνουμε εμείς; Ποιός τα εφηύρε;
Αυτά που κάνουμε είναι ενδείξεις απιστίας…
Τότε, γιατί κρατάμε τη λαμπάδα της Αναστάσεως το Πάσχα;
Πλήρη άγνοια έχουμε, και αυτό, διότι δεν πιστεύουμε σωστά…
Γιά τον πραγματικό Χριστιανό δεν υπάρχει πένθος γιά τον νεκρό!
Ο Χριστός αναστήθηκε γιά εμάς, και εμείς φοράμε μαύρα, γιατί δεν πιστεύουμε στην Ανάστασι των νεκρών και στην μετά θάνατον Ζωήν...
Μάλιστα, στο σπίτι γυρίζουμε τα κάδρα ανάποδα, δεν κερνάμε γλυκά στους φιλοξενουμένους, γιά να μην γλυκαθή ο χάρος, σπάμε τα πιάτα και πολλά άλλα, γιατί πιστεύουμε ότι, θα αναστείλουμε τη δράσι του κακού…
Δεισιδαιμονίες είναι αυτές και δεν έχουν σχέσι με τον πραγματικό Χριστιανό, ο οποίος αντιμετωπίζει τον θάνατο με ψυχραιμία!
Θα λυπηθή, θα δακρύση, αλλά δεν θα πενθήση!»!!!
Δημήτριος Παναγόπουλος
Λαϊκός Ιεροκήρυξ (1916-1982)!!
Πηγή κειμένου: rimata-zois
