Τετάρτη, 3 Απριλίου 2019

Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΙΣ – Η ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ – Η ΕΚΠΛΗΞΙΣ, ΜΕ ΤΟΝ (ΝΥΝ) ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ.

                ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΑΙΟΥ, κ.κ. ΔΑΜΙΑΝΟΥ


     Αντιγράφουμε, αποσπάσματα, από ένα καταπληκτικό κείμενο του Αρχιεπισκόπου Σινά, Φαράν και Ραϊθώ κ.κ.Δαμιανού, για την πρώτη συνάντηση του με τον πατέρα Παΐσιο (νυν Άγιο Παΐσιο), σε ένα ταξίδι του από το Σινά στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1962, όταν ήταν νεοχειροτονημένος διάκονος και σε νεαρά ηλικία. Μετά από παρότρυνση του νεαρού (τότε) αποφοίτου της Θεολογικής σχολής Παναγιώτη Νέλλα, με τον οποίο συνδεόταν με στενή πνευματική φιλία, αποφάσισαν να επισκεφτούν τον πατέρα Παΐσιο, που τότε εγκαταβιούσε στο Μοναστήρι του Στομίου στην Κόνιτσα. Ξεκίνησαν από την Αθήνα, έφτασαν στην Κόνιτσα νωρίς και κατά τις 11 το πρωΐ της ίδιας μέρας της αφίξεως τους αποφάσισαν οδοιπορώντας να φτάσουν στην Μονή Στομίου, παρά το ότι η κοιλάδα που έπρεπε να περάσουν ήταν επικίνδυνη, γιατί υπήρχαν αρκούδες και άλλα άγρια ζώα και έπρεπε νωρίς να επιστρέψουν, για να μην τους πιάσει το βράδυ. Στην συνέχεια ομιλεί μέσα από τα χειρόγραφα του ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Σιναίου:

ΑΘΛΗΤΕΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟ




   Εντύπωση προκάλεσε για άλλη μια φορά ο τερματοφύλακας της Λαμίας, Μπόγιαν Σαράνοφ χθες, δείχνοντας απρόκλητα την αγάπη του για τον Χριστό. Λίγο πριν την έναρξη του αγώνα με τον Πανιώνιο, ο Σέρβος γκολκίπερ έβγαλε από την πετσέτα που κρατούσε έναν σταυρό τον οποίο και ασπάστηκε. Μάλιστα ο Σαράνοφ δεν αποχωρίστηκε τον σταυρό παρά μόνο όταν ο διαιτητής σήμανε το εναρκτήριο λάκτισμα.
Επιμέλεια: Νικόλαος Ζαΐμης – Νάνσυ Νάσκου

ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ Ο ΚΑΡΠΟΣ...


Θεσσαλονίκη 2004 μ.Χ. Ένα παντρεμένο ανδρόγυνο: ο Κώστας και η Μαρία, ευκατάστατοι, μορφωμένοι, σαραντάρηδες. Ο Κώστας άθεος και βλάσφημος. Η Μαρία της Εκκλησίας. Έχουνε και ένα γιό δωδεκάχρονο, παράλυτο το παιδάκι, ανάπηρο στο καροτσάκι από πέντε χρονών νήπιο. Καημός μεγάλος, καρφί στην καρδιά του ανδρογύνου! 

ΓΕΡΩΝ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ - ΕΠΙΒΟΛΗ ΣΤΑ ΑΓΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΗΜΕΡΑ ΖΩΑ


     Ο Γέρων Μελχισεδέκ, ερημίτης στα βουνά της Κεντρικής Ρωσίας του 18ου αιώνα, νέος ακόμα έγινε δεκτός ως δόκιμος στο μικρό και απομονωμένο Μοναστήρι του Σωφρονίου στην Ουκρανία. Δεν έμεινε όμως για πολύ καιρό εκεί. Λόγω των αντιμοναχικών διαταγμάτων του Μεγάλου Πέτρου και της Αυτοκράτειρας Άννας, ο μοναχισμός στο σύνολό του έπεσε σε  παρακμή και οι καλύτεροι μοναχοί, λόγω της κριτικής που ασκούσαν στο καθεστώς, εδιώκοντο ακόμα και από τους αδελφούς τους.