Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2019

ΣΥΓΚΙΝΕΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ.

Οι λέξεις αγάπη, συμπόνια, ανθρωπιά, αλληλεγγύη, βρίσκουν το αληθινό νόημά τους στην πράξη και την απόφαση μιας οικογένειας από το Ηράκλειο με 3 παιδιά να γίνει ανάδοχος και να βάλει στο σπίτι της και στην καρδιά της ένα μικρό κοριτσάκι με αναπηρία.
Ένα πλάσμα με πάμπολλα προβλήματα υγείας που για το λόγο αυτό εγκαταλείφθηκε από την Ρουμάνα μητέρα του και έζησε στα αζήτητα για 4,5 ολόκληρα χρόνια, τα πρώτα της ζωής του, στις αίθουσες της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.  Ένα παιδί που έμοιαζε με “φυτό” στο αναπηρικό καροτσάκι, που δεν περπατούσε, δεν μιλούσε, και σήμερα, περπατάει, μιλάει, γελάει και χαίρεται μαζί με τους καινούργιους γονείς και τα αδέλφια του σ’ ένα ζεστό σπίτι που μοιάζει με μια μεγάλη αγκαλιά.

ΠΡΟΣΕΥΧΟΥ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΣΕ ΒΛΑΠΤΕΙ!


    Όσο φέρνουμε στον νου μας τα κακά που τυχόν μας προξένησαν οι αδελφοί μας, έλεγε ο Αββάς Ζωσιμάς, τόσο απομακρυνόμαστε από τον Θεό.  Όταν τα λησμονούμε παρευθύς, οι πειρασμοί δεν τολμούν να μας πειράξουν. Και διηγιόταν στους μαθητάς του την παρακάτω ιστορία:
     Κοντά σ' ένα Κοινόβιο είχε στήσει την καλύβη του ένας Γέροντας που όλοι γύρω οι αδελφοί τον υπεραγαπούσαν. Εκεί κοντά έμενε και κάποιος άλλος ερημίτης. Κάποτε ο Γέροντας έλειψε για λίγες ημέρες και ο γείτονας του μπήκε στην καλύβη του και του πήρε τα βιβλία του και τ' άλλα μικροπράγματα. Όταν γύρισε εκείνος και βρήκε την καλύβη του άδεια, πήγε να πει στον γείτονα του τι έπαθε. Προβάλλοντας στην πόρτα, είδε τα πράγματά του στην μέση του κελλιού.

ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ.