ΕΤΕΡΟΝ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΘΑΥΜΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ!!!

 

<<Ήταν άνοιξι, όταν, ο Όσιος Διονύσιος, ο εν  Ολύμπω, κατέβηκε εις την πόλι της Κατερίνης. Εκεί εσυνάντησε μία παρέα από νέους και νέες, που τραγουδούσαν άσεμνα και χειρονομούσαν άπρεπα. Ο Άγιος ελυπήθη πολύ και απευθυνόμενος κυρίως στις κοπέλες είπε:

«Γιατί εσείς που είσθε κορίτσια, λέτε αυτά τα αισχρά λόγια και προκαλείτε τους νέους στην αμαρτία;».

Όλες κοκκίνισαν από ντροπή...

Ευρέθηκε όμως μία κοπέλα που ξεχώρισε. Αυτή ύψωσε με αναίδεια την φωνή της και του αποκρίθηκε:

«Τί σε νοιάζει εσένα, ψευτοκαλόγερε, τί κάνουμε εμείς;

Δεν κοιτάς τα χάλια τα δικά σου;».

Ο Άγιος πικράθηκε ακόμη πιο πολύ γιά την υβριστική συμπεριφορά της νέας. Την κοίταξε με απέραντη θλίψι και της είπε:

ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑ, ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΟΛΥΜΠΩ!!!

 

<<Μια χήρα που λεγόταν Ζωή είχε δύο υιούς, τον Δημήτριο και τον Αρσένιο. Ο Αρσένιος κάποτε, έπαθε ένα φοβερό νόσημα. Του πρήσθηκε το πρόσωπο και είχε αφόρητους πόνους. Η χήρα υπέφερε και θρηνούσε.

Τότε είπε ο αδελφός του, ο Δημήτριος:

«Εάν δεν πάμε στον Όλυμπο, εκεί που ασκητεύει ο Αββάς Διονύσιος, ο αδελφός μου δεν πρόκειται να θεραπευθή...».

«Πηγαίνετε», αποκρίθηκε πρόθυμα η μητέρα.

Έφεραν λοιπόν τον νέο εις τον Όσιο Διονύσιο. Εκείνος τον εδέχθη με πολλή αγάπη. Αφού προσευχήθηκε θερμά, τον άλειψε με Άγιο Έλαιο στο πρόσωπο και σε λίγες ημέρες τον εθεράπευσε!

Μετά την θεραπεία του, ο Αρσένιος θέλησε να μείνη γιά ένα διάστημα στο Μοναστήρι. Βλέποντας εκεί την Αγγελική ζωή των αδελφών, επιθύμησε να γίνη και αυτός Μοναχός! Αφού λοιπόν συμβουλεύθηκε και τον αδελφό του Δημήτριο, ρασοφόρεσε.

ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΑΚΡΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ!!!

 

Στην εποχή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ζούσε κοντά στη Βέροια ένας ευσεβής και λόγιος Χριστιανός, που έπεσε σε μία δαιμονική παγίδα. Παρ’ όλο που συνήθιζε, όπως κάθε Χριστιανός, να προσεύχεται με το «Πάτερ ημών» και να τελειώνει την προσευχή του με τα λόγια «Ρύσαι ημάς από του πονηρού», κάποια ημέρα άνοιξε, από περιέργεια, ένα βιβλίο μαγείας που είχε πέσει στα χέρια του. Χωρίς, λοιπόν, να υπολογίζει τον κίνδυνο διάβασε λίγο, δοκιμαστικά, επικλήσεις του διαβόλου...

Μερικές ημέρες μετά, κάποιο βράδυ, ενώ κοιμόταν, είδε στον ύπνο του ένα γιγαντιαίο φοβερό πρόσωπο, που του είπε:

«Ήλθα, επειδή με κάλεσες.

Εμπρός λοιπόν, εάν θέλεις να σε εξυπηρετήσω, προσκύνησέ με...».

Ο άνθρωπος έντρομος του αποκρίθηκε: