ΜΕΓΙΣΤΗ Η ΩΦΕΛΕΙΑ, ΕΚ ΤΗΣ ΕΝ ΕΠΙΓΝΩΣΕΙ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ!!!

 

ΠΑΜΠΛΟΥΤΟΣ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ, Ο ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΖΩΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!

 

ΔΥΟ ΤΥΦΟΕΙΔΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΡΕΙΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑΙ...

 

Η ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ!!!

 

ΗΓΙΑΣΜΕΝΑΙ ΗΡΩΙΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΑΓΩΝΟΣ!!!

 

<<Μερικοί άνθρωποι, παρόλο που μετάνοιωσαν γιά κάποιο σφάλμα τους και ο Θεός τους συγχώρησε, οπότε έπαψαν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αυτοί δεν ξεχνούν το σφάλμα τους.

Ζητούν επίμονα από τον Θεόν να τιμωρηθούν σ’ αυτήν την ζωή γιά το σφάλμα τους, γιά να εξοφλήσουν! Αφού λοιπόν επιμένουν, ο Καλός Θεός εκπληρώνει αυτό το φιλότιμο αίτημά τους, τους κρατάει όμως τοκισμένη την πληρωμή στο Ουράνιο Ταμιευτήριό Του, στον Παράδεισο!

Αυτοί είναι τα αρχοντόπουλα του Θεού, είναι τα πιο φιλότιμα παιδιά του Θεού!!!

 

Στο Λειμωνάριο λ.χ. αναφέρεται το εξής γιά τον αββά Ποιμένα τον βοσκό:

ΟΥΤΩ ΠΩΣ ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ, ΑΝΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ!!!

<<Σε κάποιο Κοινόβιο, την ώρα που ετοιμάζονταν γιά την Θεία Λειτουργία, επήγαν οι διάκονοι να φορέσουν τα μαφόριά τους και ευρήκαν να λείπη ένα· έψαξαν, μα δεν το εύρισκαν. Τότε επήγαν και το είπαν εις τον Ηγούμενο, και εκείνος τους είπε:

«Ψάξτε πάλι καλά».

Όταν ξαναέψαξαν και δεν το εβρήκαν, ο Ηγούμενος το θεώρησε σοβαρό τούτο το παράξενο που συνέβη και λέγει:

«Φαίνεται πως με ληστές συγκατοικούμε… Αλλά ζη Κύριος ο Θεός! Δεν θα γίνη Θεία Ευχαριστία, μήτε θα βάλουμε κάτι εις το στόμα μας, μέχρι να ευρεθή ο ληστής…».

Την ώρα που ο Ηγούμενος με τους διακόνους ερευνούσαν τα κελλιά και οι αδελφοί εκάθονταν εις τα στασίδια τους, ο μοναχός που έκλεψε το μαφόριο λέγει εις τον διπλανό του, ο οποίος ήταν πολύ ευλαβής αδελφός:

«Αλλοίμονό μου , τί έχω να πάθω τώρα…».

«Γιατί;» τον ερωτά ο αδελφός.

«Εγώ έκλεψα το μαφόριο», απαντά ο άλλος, «που τώρα ευρίσκεται εις το κελλί μου, κάτω από ένα κουτί».

«Μη στενοχωριέσαι», του λέει ο ευλαβής μοναχός, «πήγαινε και βάλε το εις το κελλί το δικό μου».

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΠΩΡΗΣ, ΥΠΕΡΠΛΗΡΟΙ ΤΑ ΠΙΣΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΟΥ Ο ΘΕΟΣ!!!

Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΟΥΣ ΞΕΝΙΤΕΙΑΣ!!!

Ο ΑΠΛΟΥΣ ΚΑΙ ΙΛΑΡΟΣ ΕΛΕΗΜΩΝ, ΔΑΝΕΙΖΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

 

<<Στην Αντιόχεια, τη μεγάλη πόλη της Συρίας, υπήρχαν διάφορα Φιλανθρωπικά Ιδρύματα, και σ’ ένα απ’ αυτά ζούσε κάποιος πολύ ευσεβής Χριστιανός. Αυτός συνήθιζε να προσφέρη, κάθε φορά, ό,τι χρειαζόταν ο καθένας. Αγόραζε ό,τι χρειάζονταν οι πτωχοί, αγόραζε επίσης και λινά υφάσματα που έρχονταν από την Αίγυπτο· και όποιος χρειαζόταν ενδύματα του έδινε από αυτά, σύμφωνα με την Εντολή του Κυρίου: «Γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με» (Ματθ. ΚΕ΄36΄)!!!

Καθώς, λοιπόν, εμοίραζε τα υφάσματα, ήλθε κάποιος και επήρε ένα κομμάτι λινού υφάσματος όχι μόνο μιά, μα και δεύτερη και τρίτη φορά... Όταν ο φιλάνθρωπος εκείνος Χριστιανός παρατήρησε πώς επήρε και δεύτερη και τρίτη φορά, εσκέφθηκε πολύ, εάν έπρεπε να του το πή αυτό... Καθώς, όμως, τον είδε να έρχεται και τέταρτη φορά, σκεπτόμενος τους άλλους πτωχούς, του λέει:

«Σε είδα που ήλθες και δύο και τρείς φορές, και σε άφησα να πάρης δίχως να σου πω τίποτε· σε παρακαλώ, μην ξαναέλθης, διότι υπάρχουν και άλλοι ,που έχουν ανάγκη από υφάσματα. Ο πτωχός τότε, έφυγε καταντροπιασμένος.

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΦΥΓΑΔΕΥΟΝΤΑΙ Ή ΕΚΡΙΖΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ!!!

 

Η ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΗ ΕΥΛΟΓΙΑ, ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ!!!

 

ΤΟ ΑΠΥΘΜΕΝΟΝ ΕΡΕΒΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ...

 

ΕΚ ΤΩΝ ΠΟΛΥΤΙΜΩΝ ΜΑΡΓΑΡΙΤΩΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΥ!!!

Η ΣΩΖΟΥΣΑ ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!

 

<<Κάποιος Γέροντας ονόματι Κυριακός, εκατοικούσε εις την Λαύρα του Καλαμώνα, που είναι κοντά εις τον Ιορδάνη ποταμό. Ήταν δε, μεγάλος αυτός ο Γέροντας, κατά Θεόν.

Αυτόν επεσκέφθη κάποιος αδελφός, ξένος, από την Χώρα του Δάρας, με το όνομα Θεοφάνης, γιά να ρωτήση τον Γέροντα γιά κάποιο πνευματικό ζήτημα. Και ο Γέροντας άρχισε να τον ενισχύη με λόγους περί σωφροσύνης και αγνότητος. Ο αδελφός τότε, επειδή ωφελήθηκε πολύ, λέει εις τον Γέροντα Κυριακό:

«Κύριε Αββά, εγώ εις την Χώρα μου έχω μυστηριακή κοινωνία με τους Νεστοριανούς και γι’ αυτό δεν μπορώ, αλλιώς θα έμενα μαζύ σου».

Μόλις, λοιπόν, άκουσε ο Γέροντας το όνομα του Νεστορίου, επειδή λυπήθηκε γιά την πλάνη του αδελφού, τον νουθετούσε και τον παρακαλούσε να απομακρυνθή από τούτη τη βλαβερή αίρεσι και να προσέλθη στην Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Του έλεγε δε, ότι δεν υπάρχει άλλη σωτηρία, παρά το να ορθοφρονή κανείς και να πιστεύη ότι είναι πράγματι Θεοτόκος η Αγία Παρθένος Μαρία!

Ο αδελφός τότε, λέει στο Γέροντα:

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΗ, ΠΕΡΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ!!!

 

«Κάποιος αρχάριος μοναχός που είχε βάλει όρο στον εαυτό του, να μη τρώη ποτέ ψωμί, πήγε μία μέρα να επισκεφθή ένα μεγάλο Γέροντα.

Στο κελλί του ευρήκε και άλλους επισκέπτες.

Ο Γέροντας μάλιστα μαγείρευε φαγητό γιά τους ξένους του.

Όταν εκάθησαν στην τράπεζα, ο αρχάριος μοναχός, έβγαλε τα βρεγμένα κουκιά, που είχε φέρει μαζύ του και τα έτρωγε...

Η ΟΛΙΓΟΠΙΣΤΙΑ, ΤΗΣ ΕΝΤΟΝΩΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΥΣΑΝΑΣΧΕΤΗΣΕΩΣ...

«ΑΛΗΘΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑ, Η ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΙΣ»!!!

Η ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗΤΙΚΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ, ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ!!!

 

<<Κάποιος μοναχός έφτιαξε αντικλείδι και μ’ αυτό άνοιγε το κελλί ενός γέροντα και του έπαιρνε τα λίγα χρήματα που είχε.

Ο γέροντας, μετά από αρκετές κλοπές, έγραψε ένα σημείωμα, που έλεγε:

«Κύριε αδελφέ μου, όποιος κι αν είσαι, σε παρακαλώ, δείξε αγάπη και άφηνε τα μισά χρήματα γιά τις ανάγκες μου».

Χώρισε, λοιπόν, τα χρήματα σε δύο ίσα μέρη, και έβαλε και το σημείωμα!

Όμως, και πάλι, ο κλέπτης πήρε όλα τα χρήματα, σχίζοντας μάλιστα και το σημείωμα του γέροντα.

«ΕΤΙ ΚΑΙ ΕΤΙ ΚΛΙΝΑΝΤΕΣ ΤΑ ΓΟΝΑΤΑ»!!!

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΩΫΣΗΣ Ο ΑΙΘΙΟΨ, ΟΜΙΛΕΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΦΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΗΣΥΧΙΑΣ!!!