Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020

«Ω ΑΓΓΕΛΕ ΘΕΟΥ, Ο ΠΑΡΕΣΤΩΣ ΑΜΕΣΩΣ…»!!!

Πόση δύναμη έχει ο Άγγελος! Βοηθάει ακόμη και με την σιωπή Του!

Κάποτε ευρισκόμουν, ανθρωπίνως, σε  αδιέξοδο… Από  την  θλίψη αισθανόμουν  να  μου χτυπούν το κεφάλι με σμίλη, γιά να μου σπάσουν το κούτελο. Τα μάτια μου ενόμιζα ότι, «θα πεταχθούν έξω», ιδιαίτερα το δεξί. Πόνος ανυπόφορος! Έφερνα σβούρα,  σπαρταρούσα  από  τον πόνο. Δεν ήξερα τί να κάνω... Έκανα προσευχή και ζητούσα από τον Θεόν, να ευρεθή ένας τρόπος να ηρεμίσω.

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!