- Απρίλης-Μάης, κοντά ειν' το θέρος!
- Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη!
- Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι και τον Αύγουστο σταφύλι!
- Ήρθεν ο Μας (Μάης); Των γυναικών ταμνάς! [δηλ. από τις πολλές δουλειές].
- Κάθου, γέρο, λίμενε (περίμενε) να φας το Μάη χορτάρι!
- Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ' Αυγούστου το φεγγάρι!
- Μάης άβρεχος, μούστος άμετρος!
-Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ’ Απριλοσκαμένα! [Δηλ. Το Μάρτη δεν πρέπει να γίνεται κλάδεμα και τον Απρίλη δεν πρέπει να σκάβουμε τη γη].
-Αν βρέξει ο Απρίλης δυό νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ' αμπελοχώραφα χαίρονται τα καϋμένα!
-Αν βρέξει ο Απρίλης δυό νερά κι ο Μάης μιά και φίνα, αξίζει τ’ αλαφόπουλο μ’ όλη την αλαφίνα!
-Αν βρέξει ο Μάρτης δυό νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σ’ εκείνον τον ζευγά που 'χει στη γη σπαρμένα!
-Ακόμη και στις δεκαοχτώ έχει το μάτι του ανοιχτό!
-Ακόμη στις δεκαοχτώ, ψοφάει η πέρδικα στ' αυγό. Λένε και στις τριάντα, μα δεν ηξεύρω γιάντα!
-Αν κάνει ο Μάρτης δυό νερά κι ο Aπρίλης πέντε - δέκα, να δεις το κοντοκρίθαρο πώς στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες πώς ψιλοκλεισιρίζουν, να δεις και τη φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει!
-Μάρτης άβροχος, μούστος άμετρος!
-Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης!
-Ο Μάρτης το πρωί χιόνισε, κι ο γάϊδαρος ψόφησε (από το κρύο). Το μεσημέρι βρώμισε (από τη ζέστη), και το βράδυ τον πήρε το ποτάμι (από τη βροχή)!
-Το Μάρτη ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια!
-Αν της Υπαπαντής δεν φανή ο ήλιος, θα βρέχη 40 ημέρες. Αν φανή θα έλθη καλή χρονιά!
-Άγιε Πολύκαρπε βόηθα το σπόρο να φυτρώσει και να πολυκαρπίσει!
-Άμα αγκιάξει ο Κουτσοφλέβαρος το πόδι του, θα μας χώσει στα χιόνια!
-Αν δεν βγει ο Φλεβάρης, δεν μπαίνει ο Μάρτης!
-Άσπρος Φλεβάρης, χαρούμενος ο χωραφιάρης!
-Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το!
-Γενάρης με τα κρούσταλλα, Φλεβάρης με τα χιόνια!
-Γεναριάτικο αρνί και Φλεβαριάτικο κατσίκι!
-Ζεστός Φλεβάρης, το Πάσχα κρύο!
-Γενάρη, μήνα του Χριστού κι αρχιμηνιά του κόσμου!
-Βροχερός Γενάρης, Αύγουστος νοικοκύρης!
-Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη φλέβισέ το!
-Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι!
-Γενάρη μήνα κλάδευε και λίσγο (=γεωργικό εργαλείο) μη γυρεύεις!
-Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μην κοιτάζεις!
-Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξύδι!
-Γενάρης στεγνός, νοικοκύρης πλούσιος!
-Αγία Βαρβάρα μίλησε και ο Άη-Σάββας απεκρίθη, μαζώχτε ξύλα και άχυρα και σύρτε και στον μύλο, Άη-Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος!
-Αγία Βαρβάρα μίλησε και ο Άη-Σάββας αποκρίθη κι Αγιονικόλας έτρεξε να πάει να λειτουργήσει!
-Γύρω-γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού!
-Δεκέμβρη μου, με πάγωσες και πώς να ξεπαγώσω!
-Άη-Δημητράκη μου, μικρό καλοκαιράκι μου!
-Αν βρέξει ο Οκτώβρης και χορτάσει η γη, πούλησ' το σιτάρι σου και αγόρασε βόδια!
-Αν δε βρέξει, ας ψιχαλίσει, πάντα κάτι θα δροσίσει!
-Αν δε βρέξει, πώς θα ξαστερώσει;
-Άσπορος μη μείνεις, άθερος δε μένεις!
-Βαθειά τ' αυλάκια, να φουντώσουνε τα στάχυα!
-Αν ίσως βρέξει ο Τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο!
-Βοηθάει ο Άη- Γιάννης και ο Σταυρός, γιομίζει αμπάρι και ληνός!
-Θέρος, τρύγος, πόλεμος!
-Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα! (=ισημερία)
-Στον Τρυγητή σιτάρι σπείρε και στο πανηγύρι σύρε!
-Από Αύγουστο χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι!
-Από Μαρτιού πουκάμισο κι απ' Αύγουστο σεντόνια!
-Αύγουστε καλέ μου μήνα, να 'σουν δυό φορές το χρόνο!
-Αύγουστε τραπεζοφόρε, να 'σουν τρεις βολές το χρόνο!
-Αύγουστος άβρεχτος, μούστος άμετρος!
-Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια!
-Απ’ τ’ Άη-Λιός, ο καιρός γυρίζει αλλιώς!
-Γαμπρός αλωναριάτικος, κακό χειμώνα βγάνει!
-Έτσι το 'χει το λινάρι, να ανθεί τον Αλωνάρη!
-Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ' αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη!
- Απ' την αρχή του θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή!
- Απ' το θέρος ως τις ελιές, δεν απολείπουν οι δουλειές!
- Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξίδι!
- Θέρος, τρύγος, πόλεμος ....και στ' αλώνισμα χαρές!
- Θέρος, τρύγος, πόλεμος, στασιό δεν έχουν!
-Όταν έλθη ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας!
-Γριά το μεσοχείμωνο θυμήθηκε πεπόνι!
-Δέκα μέτρα κι ένα κόψε!
-Στο κακορίζικο χωριό το Μάη ρίχνει το νερό!
-Δεματιάζει αβγά!
-Ο ζεματισμένος γάτος, φοβάται και το κρύο νερό!
-Άβρακος έβαλε βρακί, σε κάθε πόρτα το έδειχνε!
-Ο ξυπόλυτος είδε τον κουτσό και παρηγορήθηκε!
-Αν δεν γονάτιζε η καμήλα, δεν θα την φορτώνανε!
-Αντί γιά λαγό έβγαλε αρκούδα!
-Βαρεί τη θύρα, ν’ ακούσει η παραθύρα!
-Αν θες να πάρεις κόρη, τη μάνα πρωτοθώρει!
-Το σκυλί δαγκώνει τον τελευταίο!
-Κλαίει τ’ αμπέλι ακλάδευτο, κλαίει και κλαδεμένο!
-Όποιος δεν ξέρει να γδάρει, χαλάει κρέας και τομάρι!
-Το γουρούνι, πρόβατο δεν γίνεται!
-Στην ώρα της μία βελονιά, σε γλιτώνει από εννιά!
-Έχεις ήλιο στην αυλή σου και σου λένε γιά λυχνάρι!
-Ο μουσαφίρης και το ψάρι, τη δεύτερη μέρα βρωμάνε!
-Του κόρακα τ’ αυγά, δεν βγάζουν περιστέρια!
-Του κακού κακό μην κάνεις, το δικό του τόνε φθάνει!
-Όποιος αρνιέται το σφάλμα του, σφάλλει δύο φορές!
-Ο εργατικός ευκαιρεί πάντοτε, ο τεμπέλης ποτέ!
-Είδε ο βάτραχος που πεταλώναν τ’ άλογο, σήκωσε κι αυτός το πόδι!
-Τροχός που γυρίζει, σκουριά δεν πιάνει!
-Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν!
-Ο γάϊδαρος βόσκει, εκεί που τον δένουν!
-Ο πηλός αν δεν δαρθή, κεραμίδι δεν γίνεται!
-Το γάλα άμα χυθή δεν ξαναμαζεύεται!
-Η γυναίκα είναι λίμνη και ο άνδρας ποτάμι!
-Κι ο κουτσός με το ’να πόδι, κούτσα-κούτσα πάει στην πόλη!
-Μεγάλος κατήφορος, σημαίνει και μεγάλος ανήφορος!
-«Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται»!
-Το κρύο με το σακί μπαίνει και με το βελόνι βγαίνει!
-Το ποτάμι κοιμάται, ο οχτρός δεν κοιμάται!
-Το στραβό το ξύλο η φωτιά το σιάζει!
-Χαρτιά γραμμένα, στόματα βουλωμένα!
-Ψωμί δεν έχουμε, τυρί ζητάμε!
-Άκουσε γέρου συμβουλή και παθημένου γνώμη!
-Αν παίζεις με το γάιδαρο, δέξου και τις κλωτσιές του!
-Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες!
-Θρέψε λύκο το χειμώνα, να σε φάει το καλοκαίρι!
-Κάνε με σοφό, να σε κάνω πλούσιο!