Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ, ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ «ΩΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΦΩΤΟΣ»...

Ο ΦΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΟΥ...

<<Στα Ησυχαστήρια των Κατουνακίων, εις την Καλύβη «Γεννήσεως του Χριστού», με εγκράτεια και άσκησι εζούσε ο Μοναχός Ιλαρίων. Ήταν υποτακτικός εις την Συνοδεία των Γέροντος Αρτεμίου και Παντελεήμονος Μοναχού.

Ο Μοναχός Ιλαρίων είχε ευστροφία και ετοιμότητα στο μυαλό, ήταν εγκρατής και άκρως ασκητικός, είχε πολλή μελέτη εις τα Πατερικά Βιβλία, έκανε τον Κανόνα του ανελλιπώς και απέφευγε τις συναντήσεις και συναναστροφές με τους άλλους ερημίτες Μοναχούς. Σιγά-σιγά όμως και χωρίς ο ίδιος να το καταλάβη, επίστεψε στην ιδέα και στο λογισμό, ότι αυτός σαν έξυπνος και μελετηρός που ήταν, δεν είχε ανάγκη από τις συμβουλές των Πατέρων και γι’ αυτό τους απέφευγε...

Οι Πατέρες τον εκτιμούσαν γιά την εξυπνάδα του αυτή και τον θεωρούσαν, σαν μεγάλο εργάτη της αρετής και πραγματικά ήταν περιβόητος και φημισμένος ως ενάρετος Μοναχός. Εκεί κοντά, στην Καλύβη «Κοιμήσεως της Θεοτόκου», έμενε, και με πραγματική ασκητική ζωή, αγωνιζόταν και ο πνευματικός και εξομολόγος παπά-Ιγνάτιος. Ο Οποίος παρακολουθούσε, εκ του μακρόθεν βέβαια, με πραγματικό πνευματικό ενδιαφέρον, τη ζωή του μοναχού Ιλαρίωνα.

Μία ημέρα, επήγε να τον επισκεφθή και άκουσε από έξω από το Καλύβι του να λέη ο π. Ιλαρίων: «Τίς ό ανιστάμενός μοι, αντιστήσω μοι άμα» (= Ποιός σηκώνεται εναντίον μου, θα του αντισταθώ αμέσως), έλεγε και ξανάλεγε φωνακτά, τα λόγια αυτά, πολλές φορές...