<<Είναι βαρύ αμάρτημα η ιεροκατηγορία και ο χλευασμός των Λειτουργών της Εκκλησίας μας.
Κατά την μακρά περίοδο των εβδομήκοντα ετών, όπου έζησα στον ευλογημένο αυτό τόπο, στο Άγιον Όρος, είδα πολλές τιμωρίες εξ αιτίας αυτής της αμαρτίας. Διάβασα, μάλιστα και σε κάποιο χειρόγραφο, στην βιβλιοθήκη της Μονής μας, την παρακάτω σχετική διήγηση:
«Σε ένα χωριό, ένας γέροντας ιερέας, ενώ ήταν καλός και ιδιαίτερα φιλακόλουθος, υπέπιπτε στο πάθος της μέθης. Όταν έβγαινε από την Εκκλησία, παρασυρόταν από το πάθος του στα διάφορα καφενεία. Εκεί, μετά από 2-3 ποτηράκια αλκοόλ, έχανε τον εαυτό του, ζαλιζόταν, συναισθανόμενος όμως την θέση του σηκωνόταν και τρικλίζοντας έπαιρνε το δρόμο γιά το σπίτι του.
