ΤΟ ΑΠΕΙΡΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΜΕΓΕΘΟΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΥΠΟΜΟΝΗΣ!!!

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ (2/2)!!!

Άγιος Ιερώνυμος
ο Σιμωνοπετρίτης (1871-1957)!!!

Η Αγία Εκκλησία μας, εορτάζει την μνήμη Του εις τας 9 Μαΐου!!

  

<<Ένας άλλος νέος γράφει: 

«Ένα πρωϊνό, ήλθε ένας πτωχός, μπήκε μέσα και περίμενε.

Ο Γέροντας του είπε: “Έλα”. Άνοιξε τότε το συρτάρι του κομοδίνου Του και χωρίς να κοιτάξη έπιασε ένα χαρτονόμισμα, το τσαλάκωσε, και του το έδωσε.

Εγώ είδα ότι ήταν χιλιόδραχμο και όταν έφυγε ο πτωχός, είπα στον Γέροντα:

“Γέροντα, χοντρό χαρτονόμισμα του δώσατε”.

Εκείνος, κάπως αυστηρά, μου απήντησε:

“Κάνε τη δουλειά σου, ευλογημένε”.

Δεν είχε περάσει παρά λίγη ώρα και άρχισε να μου λέη με ύφος ήρεμο και γλυκό:

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ (1/2)!!!

 

Άγιος Ιερώνυμος
ο Σιμωνοπετρίτης (1871-1957)!!!

Η Αγία Εκκλησία μας, εορτάζει την μνήμη Του εις τας 9 Μαΐου!!

 

<<Γιά την ελεημοσύνη, γράφει κάποιο πνευματικό τέκνο του Γέροντα Ιερωνύμου, που τον είχε πνευματικό είκοσι πέντε χρόνια:

«Εις την ελεημοσύνην ήτο άφθαστος!

Ό,τι είχε, τα διέθετε όλα, μέχρι παρεξηγήσεως!

Ενθυμούμαι ήρχετο μία κυρία καθημερινώς και επέμενε μετά φορτικότητος, ώστε όσοι την εγνωρίζαμε, είπαμε εις τον Γέροντα να είναι ολίγον φειδωλός».

Μου είπε τότε ο Γέροντας:

Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΣ, ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ ΤΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ!!!

 

<<Η καθηγουμένη Αγνή, από την Άρτα, σχετικά με την φιλοξενία, την ανεξικακία και την ελεημοσύνη του Αγίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτου, διηγείται το εξής περιστατικό, γιά δύο κατά σάρκα αδέλφια, τον Γεώργιο και τον Λουκά, οι οποίοι μετά έγιναν μοναχοί: 

«Αυτοί, ζούσαν εδώ κοντά στο Μετόχι της Αναλήψεως εις τον Βύρωνα της Αθήνας, ήταν σαν μιά πνευματική οικογένεια, μαζί με τον Γέροντα Ιερώνυμο. Ο Άγιος, μάλιστα, τους είχε αναθέσει και καλλιεργούσαν τον τόπο. Δεν υπήρχαν τότε σπίτια, ήταν έρημος ο τόπος, και έτσι υπήρχαν χωράφια πού καλλιεργούσαν. Εδώ στην αυλή του Μετοχίου, καλλιεργούσαν κρεμμύδια και σκόρδα. Δεν υπήρχαν τα πεύκα πού βλέπουμε σήμερα. Αυτά φυτεύθηκαν μετά.

Είχε λοιπόν έλθη ο καιρός, να μαζέψουν τα σκόρδα και τα κρεμμύδια.

Όταν πήγαν το πρωΐ, ευρήκαν έναν άνθρωπο μ’ ένα γαϊδουράκι φορτωμένο με τα σκόρδα και τα κρεμμύδια τους.

Τον επήραν τότε, και του λένε:

«ΑΡΟΝ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΣΜΟΝ, ΚΑΙ ΤΙΣ Ο ΣΩΖΟΜΕΝΟΣ;;;» (Εκ της Νηπτικής Πατερικής σοφίας)!!!

Ο ΟΣΙΟΣ γ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Ο ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ!!!

 

<<…Ο Άγιος γέροντας Ιερώνυμος ο Σιμωνοπετρίτης ως Ηγούμενος της Ι.Μονής Σιμωνόπετρας, συνεχίζει τους ασκητικούς Tου αγώνες και βοηθάει παράλληλα στα διακονήματα της Μονής, νουθετώντας έτσι, κυρίως, με το παράδειγμά Tου!

Δοκιμάζεται όμως, όπως κάθε Άγιος…

Συκοφαντίες, πειρασμοί έξωθεν και έσωθεν της Μονής...

Ο δίκαιος διώκεται…

Ο αφιλάργυρος κατηγορείται γιά οικονομική κακοδιαχείριση…

Ο κανονικός κρίνεται αντικανονικός…

Ο πιστός διώκεται και τέλος εξορίζεται…

«Ω ΜΑΚΑΡΙΑ ΤΑΠΕΙΝΩΣΙΣ!»!!!

 

ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!!!

 

Ο ΟΝΤΩΣ ΕΛΕΗΜΩΝ ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Ο ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ!!

 

Οι ελεημοσύνες του Αγίου Ιερωνύμου του Σιμωνοπετρίτη, έμειναν παροιμιώδεις! Έδινε απλόχερα! Προσπαθούσε να μη διανυκτερεύσουν στο κελλί Του χρήματα, που η αγάπη και ο σεβασμός των πνευματικών Του τέκνων, του προσέφεραν!

Γιά χρήματα κατηγορήθηκε, και ποτέ χρήματα δεν είχε! Δεν ήθελε το βράδυ να μένη τίποτε στο κελλί Του! Έπρεπε όλα να έχουν φύγει!

Όταν δεν είχε, έλεγε:

ΟΣΙΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Ο ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ!!

 

 

Το παρακάτω περιστατικό, συνέβη σε μίαν ευλαβή κυρία, η οποία υπέφερε από συχνές αιμορραγίες και γι’ αυτό δεν μπορούσε να μεταλάβει.

Της πρότειναν κάποτε, να επισκεφθή τον χαρισματικό γέροντα π.Ιερώνυμο Σιμωνοπετρίτη, στον Ιερό Μετόχιο της Αναλήψεως (της Ι.Μ.Σιμωνόπετρας), στην Αθήνα. Έτρεξε πράγματι και τον ευρήκε. Ήταν περίοδος Μεγάλης Σαρακοστής.