Μαρτυρία κυρίας Ελισάβετ Καραταράκη από το χωριό “Βαλή” Μεσσαράς, γιά τον μικρό Κωνσταντίνο Στρατάκη:
<<Ονομάζομαι Ελισάβετ Καραταράκη και θέλω να σας εξιστορήσω ακριβώς τί έγινε στο χωριό μας “Βαλή” σ’ ένα αγοράκι τον Κωνσταντίνο Στρατάκη. Η Όλγα Στρατάκη με πέντε παιδιά ήλθε στο χωριό μας, με δύο από τα παιδιά της, γιά κάποιον γάμο.
Ο υιός της Κωνσταντίνος ήταν τότε 8 χρονών.
Την ημέρα του Αγίου Ανδρέου του Κρητός, 4 Ιουλίου, έπεσε μία μεγάλη πέτρα, περίπου 100 κιλά (όπως λέγανε οι άνδρες που την εσήκωσαν), την στιγμή που το παιδί προσπαθούσε να σκαρφαλώση πάνω σ’ αυτήν, και του πλάκωσε το δεξί χεράκι. Έτρεχαν τα αίματα… Πήγαν αμέσως το παιδί στο Νοσοκομείο και οι ιατροί, αφού έφτιαξαν το χεράκι του, το γύψωσαν πρόχειρα και χωρίς πολύ επιμέλεια. Είχαν δυστυχώς θρυμματισθή τα κοκαλάκια του χεριού.
Η ημέρα ήταν Παρασκευή και της μητέρας τής είπαν, να πάνε την Δευτέρα γιά αλλαγή.
Η γυναίκα έφυγε τρομαγμένη, ανέβηκε στην Αθήνα και την Δευτέρα πήγε στο Ασκληπιείο γιά να κάνουν την αλλαγή στο χέρι. Καθώς άνοιγαν το χεράκι του παιδιού, το χειρουργείο μύρισε τόσο πολύ, που αμέσως κατάλαβαν ότι, συμβαίνει κάτι πολύ σοβαρό… Προστάζουν τους γονείς να τρέξουν στο Νοσοκομείο «Παίδων» και τους βεβαίωσαν ότι, θα τηλεφωνήσουν στους συναδέλφους τους, ώστε να τους δεχθούν αμέσως, χωρίς την οποιαδήποτε καθυστέρησι.
Πράγματι οι γονείς πήγαν το παιδί στο «Παίδων», όπου οι ιατροί μόλις είδαν το χέρι αναφώνησαν: «Τί είναι τούτο εδώ; Η περίπτωσι του παιδιού σας είναι πολύ δύσκολη... Θα κρατήσουμε το παιδί μέσα».
Του έκαναν αλλαγές, το χέρι εξακολουθούσε να μυρίζη και είχε αρχίσει μάλιστα να παίρνη μόλυνσι που απλωνόταν στο υπόλοιπο χέρι... Το μεσημέρι βάλανε το παιδί στο χειρουργείο και ανακοίνωσαν στην μητέρα του παιδιού:
«Κυρία Στρατάκη φοβούμεθα ότι, θα χρειασθή να ακρωτηριασθή το χέρι του παιδιού σας».
Τότε η μητέρα του παιδιού με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει:
«Ελισάβετ πάρε αμέσως τηλέφωνο όποιον γνωρίζεις και μπορεί να βοηθήση. Μου είπαν ότι μπορεί να κόψουν το χέρι του κοπελιού μου…».
Ο μόνος που ήλθε στο μυαλό μου εκείνη την στιγμή, ήτο ο πατέρας Ιωαννίκιος.
Τον καλώ και του λέω:
«Πατέρα Ιωαννίκιε, υπάρχει ένα μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα. Προσευχηθήτε γιά ένα παιδί, τον Κωνσταντίνο Στρατάκη, διότι κινδυνεύει να του κόψουν το χέρι…».
Μετά το πρώτο χειρουργείο ακολούθησαν άλλα οκτώ μέσα σ’ ενάμισι μήνα…
Αλλεπάλληλες αλλαγές...
Αλλεπάλληλα χειρουργεία…
Σιγά-σιγά προσπαθούσαν να εξαλείψουν την μόλυνσι, όμως τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Δύο δάκτυλα είχαν σοβαρό πρόβλημα, το ένα θα έπρεπε να κοπή. Η μητέρα έκλαιγε απαρηγόρητα, το παιδί είχε πάθει κατάθλιψι. Της είπαν να το πάρη στο σπίτι γιά να ηρεμήση και την επόμενη Τετάρτη να ξαναμπή στο χειρουργείο.
Πραγματικά, πήραν το παιδί σπίτι τους, όλοι μαζύ και τα αδελφάκια του, μεγαλύτερα από τον Κωνσταντίνο, προσπαθούσαν να το ηρεμήσουν και να το διασκεδάσουν. Το παιδί δεν μπορούσε να παίξη, πονούσε, ήτο χάλια... Η μητέρα όλες αυτές τις ημέρες, δεν μπορούσε να κοιμηθή, σκεπτόταν τον ακρωτηριασμό του παιδιού της, κλαίει και προσεύχεται… Κάποια στιγμή, την παραμονή της επεμβάσεως, βλέπει ξαφνικά στη μέση του δωματίου της, έναν ιερωμένο και του λέει:
«Δεν ξέρω ποιός είσαι, εάν όμως είσαι Άγιος, βοήθησε να μην κόψουν τα δάκτυλα του παιδιού μου. Σε παρακαλώ. βοήθησέ με!».
Ο ιερωμένος έκανε υπόκλισι, χαμογέλασε και εξαφανίσθηκε.
Τέσσερις φορές εμφανίσθηκε η ίδια μορφή, στο ίδιο σημείο, της έκανε πάντα υπόκλισι, χαμογελώντας και έφευγε. Όταν ξημέρωσε, η μητέρα αναρωτιόταν ποιός να ήταν εκείνος ο επισκέπτης, που η στάσι του έδειχνε ότι, το παιδί θα γίνη καλά. Ανοίγει τότε το συρτάρι του κομοδίνου της και βλέπει το εξώφυλλο του βιβλίου του Χατζή-Ανανία. Βλέπει τη φωτογραφία του Αγίου και αναφώνησε:
«Εσύ ήσουν Χατζή-Ανανία! Σ’ ευχαριστώ που ήλθες από την Κρήτη! Σ’ ευχαριστώ!»!!!
Ετοιμάζεται βιαστικά, παίρνει το παιδί και φεύγει αμέσως γιά το Νοσοκομείο, διότι το παιδί θα έμπαινε στο χειρουργείο. Ξεκινάει η διαδικασία και ξαφνικά οι ιατροί φωνάζουν στους γονείς του παιδιού λέγοντας:
«Ο Κωνσταντίνος είναι πάρα πολύ καλά!
Το χέρι δεν θα κοπή και όλα τα κοκκαλάκια στο χεράκι του ευρίσκονται άριστα στην θέσι τους!»!!!
Αυτό το Θαύμα άφησε άφωνους τους ιατρούς!
Το παιδί έκτοτε είναι τελείως καλά και οι γονείς του δοξάζουν ασταμάτητα τον Θεόν και τον Όσιό Του!>>!!!
Πηγή: «Σύγχρονα Θαύματα του Οσίου πατρός ημών Χατζή Ανανία Μπαρμπετάκη», σελ.117-119. 76ον Θαύμα.
