«Ο ανειλικρινής φίλος, είναι άνθρωπος ιδιοτελής, κρυψίνους, εγωϊστής, υποκριτής…
Φορεί το προσωπείο της φιλίας, γιά να ωφεληθή, από ο,τιδήποτε χρήσιμο μπορεί να προκύψη. Λέει ψέματα όταν ομιλή γιά φιλία και έχει δόλο μέσα του, όταν παριστάνη τον αφοσιωμένο. Ο ίδιος θέλει την βοήθεια του φίλου του, όταν όμως εκείνος του ζητά βοήθεια, την αρνείται, προφασιζόμενος χίλιες δύο δικαιολογίες. Επιδεικνύει φιλία, όταν όλα πάνε καλά, αλλά όταν ο φίλος του περνά δύσκολα τον απαρνείται. Τον θυμάται, όταν αυτός είναι ευτυχισμένος και από μακριά ζητά να μάθη γι’ αυτόν. Εύχεται ευτυχία σ’ αυτόν, που ήδη ευτυχεί και υγεία στον υγιή. Τον ξεχνά όμως γρήγορα, όταν πέση σε ατύχημα και δεν ερωτά γι’ αυτόν.
Ενώ είναι γείτονάς του, δεν ενδιαφέρεται, τον αποφεύγει και τον καταριέται. Του καταλογίζει ανοησία, γιά το γεγονός ότι, δυσκολεύεται κάπου, τον ξεχνά στην ασθένειά του, δεν τον πλησιάζει στη δυστυχία του, εάν ατυχήση τον αποστρέφεται, ταπεινωμένο τον εξουθενώνει, όταν πτωχεύση δεν θέλει καν να τον βλέπη, όταν πεινά δεν τον φροντίζει, ακόμη και όταν κινδυνεύη να πεθάνη, δεν τον ελεεί.
Τέτοιος είναι ο ανειλικρινής φίλος...»!!!
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως (1846-1920)!!!
Πηγή εικόνας: pinterest
