Ο κ. Θεόδωρος Χατζηπατέρας, παντοπώλης από την Ξάνθη, μαρτυρεί:
«Κάποτε άρχισα να αισθάνωμαι κούρασι μεγάλη, οι δυνάμεις μου με εγκατέλειπαν και αδυνάτισα πολύ. Έκανα εξετάσεις και τρείς γιατροί απεφάσισαν να μου δώσουν θεραπεία, διότι κάποιο μικρόβιο ταλαιπωρούσε τον οργανισμό μου.
Ήμουν στο κρεββάτι, ανίκανος γιά εργασία... Τότε απεφάσισα να γράψω στον γέροντα Παΐσιο γιά την κατάστασί μου. Τόν παρακαλούσα να μου γράψη, εάν έπρεπε να φύγω από την Ξάνθη ή να εμπιστευθώ την Πρόνοια του Θεού και τους τοπικούς ιατρούς.
Την δεύτερη ημέρα της θεραπείας μ’ έπιασε δυνατός πόνος στο στομάχι.
“Πηγαίνεις γιά γαστρορραγία”, είπε o γιατρός, “να σταματήσης τα φάρμακα”, και έτσι μπήκα στην Κλινική. Τα μεσάνυχτα σηκώθηκα και έπεσα στο πάτωμα λιπόθυμος. Η όρεξί μου είχε κοπεί τελείως. Έλειωνα σαν το κερί... Οι ιατροί μ’ έβλεπαν και δεν έλεγαν τίποτε… Ήταν Πέμπτη απόγευμα, όταν εισήλθα στην Κλινική και ως το Σάββατο το βράδυ η κατάστασί μου χειροτέρευε...
Την Κυριακή το πρωΐ ξύπνησα και αισθάνθηκα μιά απερίγραπτη δύναμι στο σώμα και στην ψυχή! Σηκώθηκα από το κρεββάτι και πήρα τηλέφωνο την γυναίκα μου να έλθη μ’ ένα γνωστό μας ιατρό, να με βγάλουν από την Κλινική, γιά να μη φύγω μόνος μου σαν κλέπτης!
Ο ιατρός μου είπε:
“Μα εχθές ήσουν χάλια… Αλλά όντως κάτι έχει αλλάξει. Δεν καταλαβαίνω τίποτε, δεν μπορώ να εξηγήσω τίποτε”.
Εγώ του λέω:
“Έχει γίνει Θαύμα! Ο Θεός έκανε το Θαύμα Του!”!
Μέσα μου διερωτώμην, "ποιός άραγε να μεσολάβησε, γιά να γίνη το Θαύμα;".
Έφαγα με όρεξι φαγητό ανακατεμένο με δάκρυα. Η συγκίνησί μου απερίγραπτη. Την άλλη ημέρα πήγα στην εργασία μου, χωρίς να αισθανθώ την παραμικρή κούρασι! Σε λίγες ημέρες μάλιστα, έβαλα τα κιλά που είχα χάσει!
Αρχές Δεκεμβρίου, επισκεφθήκαμε τον γέροντα Παΐσιο στο Άγιον Όρος μ’ ένα φίλο μου Καθηγητή και ένα φοιτητή. Μας άνοιξε ο Γέροντας και πέρασε πρώτα ο Καθηγητής, κατόπιν ο φοιτητής και κατηφορίζανε προς την Καλύβη Του. Μείναμε πίσω, εγώ με τον Γέροντα και μου λέει:
“Τί κάνεις, Θεόδωρε, καλά είσαι τώρα;”
Εγώ σκέφθηκα ότι, αφού του έγραψα σχετικά με την αρρώστια μου και με βλέπει γερό, ρωτά γιά την υγεία μου.
“Ναι, Γέροντα, δόξα τω Θεώ, είμαι πολύ καλά!”, του απαντώ.
Αρχίσαμε να προχωρούμε προς το Καλύβι και μου λέει:
“Τo πήρες τo γράμμα μου. Έτσι δεν είναι;”.
Εγώ κοντοστάθηκα σκεπτόμενος ότι, δεν έλαβα κανένα γράμμα Του. Πριν προλάβω όμως να απαντήσω Μού λέει: “Δεν σου έγραψα γράμμα, αλλά σου απάντησα με τον τρόπο μου”!
Έγινε σεισμός μέσα μου! Κατάλαβα ότι, ο Γέροντας με τις προσευχές Του μ’ έκανε καλά!
Με ξαναρωτά:
“Τo πήρες τo γράμμα μου. Έτσι δεν είναι;”
“Ναι, Γέροντα!”, του απαντώ, “το πήρα το γράμμα Σου”!
Η συγκίνησί μου ήταν μεγάλη!
Αφού προσκύνησα στο Εκκλησάκι, βγήκα έξω και έκλαψα πολύ!»!!!
Πηγή κειμένου: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» Ιερομονάχου ΙΣΑΑΚ.
Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος Χαλκιδικής. Σελ.: 270.
