Ο κ. Θεόδωρος Χατζηπατέρας, παντοπώλης από την Ξάνθη, μαρτυρεί:
«Άκουσα γιά τον π. Παΐσιο από ένα φοιτητή και τον επισκέφθηκα στο Κελλί του.
Φεύγοντας τού ανέφερα και γιά το πρόβλημα που είχα στο παντοπωλείο:
“Γέροντα, έχω πολλά ποντίκια, στενοχωριέμαι και δεν μπορώ να κάνω τίποτε...
Σε παρακαλώ προσευχήσου εις τον Θεόν να φύγουν”.
Τoν παρακαλούσα με πόνο ψυχής, γιατί κυκλοφορούσαν ελεύθερα μέσα στο κατάστημα, μού έκαναν ζημιές και ακούγονταν συνέχεια πάνω από το ταβάνι. Ακόμη και την ημέρα πετάγονταν μπροστά στους πελάτες… Είχα ένα ραδιόφωνο μεγάλο, που το έφερα από την Γερμανία, τα ποντίκια μπήκαν μέσα, έκαναν φωλιά, γέννησαν, έφαγαν τα πηνία, μού το κατέστρεψαν...
Τότε μου απαντά:
“Ευλογημένε, γιά τα ποντίκια θα απασχολούμε τον Θεόν;”.
Έδειξε να μη δίνη σημασία ο γέροντας.
Γύρισα στο σπίτι μου. Η ψυχή μου πετούσε από χαρά, είχα όμως και πόνο πολύ, πειρασμό, που ο Γέροντας δεν κατάλαβε το πρόβλημά μου με τα ποντίκια.
Όταν όμως επέστρεψα στο κατάστημά μου, κατάλαβα ότι κάτι άλλαξε!
Σε δυό μέρες συνειδητοποίησα ότι, τα ποντίκια είχαν εξαφανισθή!
Δεν έμεινε ούτε ένα!
Κατάλαβα ότι τα έδιωξε η ευχή του Γέροντα!»!!!
Πηγή κειμένου: «ΒΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ» Ιερομονάχου ΙΣΑΑΚ.
Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος Χαλκιδικής. Σελ.: 269.
