<<Μερικοί άνθρωποι, παρόλο που μετάνοιωσαν γιά κάποιο σφάλμα τους και ο Θεός τους συγχώρησε, οπότε έπαψαν να λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι, αυτοί δεν ξεχνούν το σφάλμα τους.
Ζητούν επίμονα από τον Θεόν να τιμωρηθούν σ’ αυτήν την ζωή γιά το σφάλμα τους, γιά να εξοφλήσουν! Αφού λοιπόν επιμένουν, ο Καλός Θεός εκπληρώνει αυτό το φιλότιμο αίτημά τους, τους κρατάει όμως τοκισμένη την πληρωμή στο Ουράνιο Ταμιευτήριό Του, στον Παράδεισο!
Αυτοί είναι τα αρχοντόπουλα του Θεού, είναι τα πιο φιλότιμα παιδιά του Θεού!!!
Στο Λειμωνάριο λ.χ. αναφέρεται το εξής γιά τον αββά Ποιμένα τον βοσκό:
Μιά φορά τον επισκέφθηκε κάποιος και ζήτησε να τον φιλοξενήση στο κελλί του. Επειδή ο αββάς δεν είχε ιδιαίτερο χώρο γιά φιλοξενία, τακτοποίησε τον επισκέπτη στο κελλί του και αυτός πήγε να διανυκτερεύση σε μία σπηλιά. Το πρωΐ που επέστρεψε, τον ερώτησε ο επισκέπτης:
«Πώς τα πέρασες, αββά;
Μήπως κρύωσες;»
Και είπε ο αββάς Ποιμήν:
«Όχι, πέρασα καλά. Μπήκα σε μία σπηλιά και βρήκα μέσα ένα λιοντάρι να κοιμάται. Ξάπλωσα και εγώ και ακούμπησα την πλάτη μου στην χαίτη του. Από τα χνώτα του η σπηλιά ήταν σαν φούρνος και δεν κρύωσα».
Και τον ερωτά ο επισκέπτης:
«Καλά, δεν φοβήθηκες μήπως σε φάη το λιοντάρι;».
«Όχι», του λέει ο αββάς, «αλλά, να ξέρης, εμένα θα με φάνε τα θηρία».
«Πώς το γνωρίζεις αυτό;», τον ερώτησε ο επισκέπτης.
«Εγώ στον κόσμο ήμουν βοσκός», του λέει ο αββάς, «και κάποτε που βοσκούσα το κοπάδι μου οι σκύλοι μου καταξέσχισαν κάποιον περαστικό και, ενώ μπορούσα να τον σώσω, αδιαφόρησα. Έτσι, από τότε, ζητάω από τον Θεόν συνέχεια, να με φάνε τα θηρία. Πιστεύω να μου κάνη ο Θεός αυτό το χατίρι».
Και πράγματι, αυτόν τον αββά τον έφαγαν τα θηρία!!
Στην άλλη όμως ζωή αυτοί οι άνθρωποι θα είναι στον πιο εκλεκτό τόπο!>>!!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)!!!
Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι / «Οικογενειακή Ζωή» (4ο Κεφάλαιο)!
Ι. Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή.
