<<Στην Αντιόχεια, τη μεγάλη πόλη της Συρίας, υπήρχαν διάφορα Φιλανθρωπικά Ιδρύματα, και σ’ ένα απ’ αυτά ζούσε κάποιος πολύ ευσεβής Χριστιανός. Αυτός συνήθιζε να προσφέρη, κάθε φορά, ό,τι χρειαζόταν ο καθένας. Αγόραζε ό,τι χρειάζονταν οι πτωχοί, αγόραζε επίσης και λινά υφάσματα που έρχονταν από την Αίγυπτο· και όποιος χρειαζόταν ενδύματα του έδινε από αυτά, σύμφωνα με την Εντολή του Κυρίου: «Γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με» (Ματθ. ΚΕ΄36΄)!!!
Καθώς, λοιπόν, εμοίραζε τα υφάσματα, ήλθε κάποιος και επήρε ένα κομμάτι λινού υφάσματος όχι μόνο μιά, μα και δεύτερη και τρίτη φορά... Όταν ο φιλάνθρωπος εκείνος Χριστιανός παρατήρησε πώς επήρε και δεύτερη και τρίτη φορά, εσκέφθηκε πολύ, εάν έπρεπε να του το πή αυτό... Καθώς, όμως, τον είδε να έρχεται και τέταρτη φορά, σκεπτόμενος τους άλλους πτωχούς, του λέει:
«Σε είδα που ήλθες και δύο και τρείς φορές, και σε άφησα να πάρης δίχως να σου πω τίποτε· σε παρακαλώ, μην ξαναέλθης, διότι υπάρχουν και άλλοι ,που έχουν ανάγκη από υφάσματα. Ο πτωχός τότε, έφυγε καταντροπιασμένος.
Όμως, την επόμενη νύκτα, ο προϊστάμενος εκείνης της διακονίας βλέπει σαν να ευρισκόταν εις τον τόπο που ονομαζόταν Χερουβίμ. Αυτός ο τόπος εθεωρείτο πολύ Ιερός, διότι όπως λένε, όσοι ξέρουν καλά την Ιστορία του τόπου, ευρέθη εκεί μιά Εικόνα Φοβερή, που είχε την μορφή του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού!!! Καθώς, λοιπόν, ευρέθη σ’ εκείνο τον τόπο και στεκόταν σκεπτικός, βλέπει τον Σωτήρα μας, να κατεβαίνη και να τον νουθετή πατρικά, με θέμα βέβαια, τα τρία λινά κομμάτια που είχε πάρει ο πτωχός. Και ενώ αυτός εστεκόταν σιωπηλός, εσήκωσε ο Χριστός το Χιτώνα που εφορούσε και του έδειξε τα Ενδύματα που εφορούσε πιό μέσα, λέγοντας του:
«Να, το πρώτο, το δεύτερο, και το τρίτο!!!
Μη λυπάσαι, λοιπόν, γι’ αυτά που έδωκες!!!
Πίστεψέ με, πώς από την ώρα που τα έδωσες εις τον πτωχό, έγιναν δικά Μου Ενδύματα!»!!!
Τότε, αναγνωρίζοντας εκείνος τα υφάσματα, έπεσε στα Πόδια Τού Σωτήρα, λέγοντας:
«Συγχώρησε την μικροψυχία μου, Κύριε, διότι εσκέφθην πολύ ανθρώπινα»!!
Τότε μονάχα εξύπνησε, και ευχαρίστησε τον Θεόν γιά την πληροφορία που τού έδειξε, με τόσο θαυμαστό τρόπο! Από τότε, σ’ όλους έδινε με πολλή χαρά και απλότητα, ότι του εζητούσαν, και σε όσους είπε το όραμα εκείνο, σταυροκοπήθηκαν δοξάζοντας τον Θεόν!>>!!!
Γεροντικόν!!!
