<<Ήταν άνοιξι, όταν, ο Όσιος Διονύσιος, ο εν Ολύμπω, κατέβηκε εις την πόλι της Κατερίνης. Εκεί εσυνάντησε μία παρέα από νέους και νέες, που τραγουδούσαν άσεμνα και χειρονομούσαν άπρεπα. Ο Άγιος ελυπήθη πολύ και απευθυνόμενος κυρίως στις κοπέλες είπε:
«Γιατί εσείς που είσθε κορίτσια, λέτε αυτά τα αισχρά λόγια και προκαλείτε τους νέους στην αμαρτία;».
Όλες κοκκίνισαν από ντροπή...
Ευρέθηκε όμως μία κοπέλα που ξεχώρισε. Αυτή ύψωσε με αναίδεια την φωνή της και του αποκρίθηκε:
«Τί σε νοιάζει εσένα, ψευτοκαλόγερε, τί κάνουμε εμείς;
Δεν κοιτάς τα χάλια τα δικά σου;».
Ο Άγιος πικράθηκε ακόμη πιο πολύ γιά την υβριστική συμπεριφορά της νέας. Την κοίταξε με απέραντη θλίψι και της είπε:
«Ο Θεός, κόρη μου, που οικονομεί την σωτηρία του καθενός μας, και με σκληρούς ακόμη τρόπους, είθε να σε σωφρονίση, γιά να γίνης παράδειγμα και στους άλλους»!
Μετά το επεισόδιο αυτό, ο Όσιος επήγε το βράδυ στο σπίτι ενός φιλομόναχου χριστιανού. Η κοπέλα προτού να φθάση στο σπίτι της εδαιμονίσθη… Έπεσε κάτω στον δρόμο, άρχισε να κλωτσάη και να βγάζη αφρούς από το στόμα. Οι γονείς της, βλέποντας το παιδί τους σ’ αυτήν την ελεεινή κατάστασι, ζήτησαν να μάθουν την αιτία. Μια φίλη της τους εξιστόρησε τί είχε συμβή. Εκείνοι με μεγάλη αγωνία γύρισαν όλη την πόλι αναζητώντας τον Άγιο.
Όταν τον βρήκαν, έπεσαν στα πόδια Του και με λυγμούς τον παρακαλούσαν να συγχωρήση την κόρη τους. Ο ανεξίκακος δούλος του Θεού την συγχώρησε με όλη Του την καρδιά και την ευλόγησε. Η κοπέλα ησύχασε, ηρέμησε και τελικά απαλλάχθηκε από την επήρεια του δαίμονα. Έκτοτε έζησε με σωφροσύνη και φόβο Θεού. Έμεινε μάλιστα άγαμη σε όλη της την ζωή!>>!!!
Πηγή κειμένου: «Χαρίσματα και Χαρισματούχοι. Ανθολογία χαρισματικών εκδηλώσεων» Τόμος A΄- Ι. Μονή Παρακλήτου
Το είδαμε εδώ: greekdownloads
