«...Την απέραντη αγάπη του π.Επιφανίου, την ένοιωθαν όλοι, ιδιαίτερα όμως αυτοί που είχαν πέσει σε βαρειές αμαρτίες!
Μου έλεγε, ένας αδελφός ότι, την πρώτη φορά που πήγε κοντά Του και εξομολογήθηκε κάποιες βαρειές αμαρτίες, που είχε διαπράξει, περίμενε πώς το αυστηρό και αετίσιο βλέμμα του Γέροντα, θα έπεφτε πάνω του και θα τον συνέθλιβε. Αντ’ αυτού ο Γέροντας τον κοίταξε με αγάπη, συμπόνοια και συγγνώμη, και αφού τον έβαλε να γονατίση, τού διάβασε τη συγχωρητική ευχή. Μετά τον σήκωσε, τον φίλησε στο μέτωπο και αφού τον έβαλε να κοιτάξη τον Εσταυρωμένο, που είχε στο εξομολογητήριο, τού είπε στοργικά:
“Υπόσχεσαι σ’ Αυτόν που καρφώθηκε εις τον Σταυρό και έχυσε το Πανάχραντο Αίμα Του γιά εσένα, ότι δε θα ξαναπέσης σε τέτοιες αμαρτίες;”!!!
“Αυτή η σκηνή στο εξομολογητήριο της οδού Μενάνδρου”, μου έλεγε με δάκρυα στα μάτια, το πνευματικό αυτό παιδί του Γέροντα, “είναι γιά μένα η πιο ισχυρή αποτρεπτική δύναμι γιά να μην ξαναπέσω σε αμαρτίες που θα πληγώσουν την Αγάπη του Χριστού, αλλά και του Γέροντά μας”!!!!
Π. Μ. Τ. Εκπαιδευτικός.
Πηγή κειμένου: «ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ», Τεύχος Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 1989, σελ.: 6.
Πηγή φωτογραφίας: Περιοδικό «Εκ Βαθέων». Τεύχος: 33
