Όταν ερχόταν η Μ.Εβδομάδα, με καλούσε ο Γέροντας Αθανάσιος ο Χαμακιώτης και μου έλεγε:
«Παιδί, πρέπει να μαζέψουμε χρήματα για να πάρουμε λουλούδια και να στολίσουμε τον Χριστούλη μας, να μην τον αφήσουμε “Παραπονεμένο”».
Όταν ερχόταν η Μ.Εβδομάδα, με καλούσε ο Γέροντας Αθανάσιος ο Χαμακιώτης και μου έλεγε:
«Παιδί, πρέπει να μαζέψουμε χρήματα για να πάρουμε λουλούδια και να στολίσουμε τον Χριστούλη μας, να μην τον αφήσουμε “Παραπονεμένο”».
Ο
Γέροντας Γερμανός, γράφοντας σε πνευματικά του τέκνα:
«... Ήθελα να είχα ζωή, να είχα χρόνια, χρόνια όμως πολλά, να μπορούσα να είμαι πάντοτε στο πλευρό σας, να είμαι πάντοτε μαζί σας, συμπαραστάτης στον αγώνα σας. Αλλ’ αυτό είναι αδύνατο! Αν ήμουν Μαθουσάλας, κάπως θα το κατώρθωνα αυτό. Αλλά, δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν είμαι...
Κάποια ημέρα επισκέφθηκε ένας Αμερικανός τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και του εδήλωσε ότι, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, πως δεν υπάρχει Θεός…
Ο Όσιος Πορφύριος δεν αντέδρασε επιθετικά, απλά θεόπνευστα του είπε:
«Πρόσφατα, αγόρασες ένα κτήμα στην Καλιφόρνια. Τώρα που θα επιστρέψεις στην Πατρίδα σου, πήγαινε στην ανατολική πλευρά του κτήματος, εκεί που είναι η βρύση, σκάψε σε βάθος 1-1,5 μέτρο και θα βρεις τόσα ισπανικά χρυσά νομίσματα της τάδε εποχής και έναν αμφορέα! Πήγαινε, κάνε αυτό που σου είπα και έλα μετά να συζητήσουμε, γιά το εάν υπάρχει Θεός…».
Ανοικτή επιστολή εντόνου διαμαρτυρίας προς τους:
Μακαριώτατε, Εξοχώτατε, Πανιερώτατοι και Εντιμότατοι Άρχοντες,
Μετά βδελυγμίας και αποτροπιασμού επληροφορηθήκαμε ότι, το τραγούδι που αποφασίσθηκε να εκπροσωπήσει την Ορθόδοξη και αιματοβαμμένη Κύπρο μας, στην εφετινή Eurovision, είναι το υπό τον τίτλο: «El Diablo», κυριολεκτικά δαιμονόπληκτης φαντασίας διεστραμμένο κατασκεύασμα…
Ένας στρατιωτικός, είχε τελευταία στενοχωρηθή, γιατί έβλεπε το γιο του, να ζει μακριά από την Εκκλησία και να έχει μπλέξει με κακές παρέες. Η ανησυχία του ήταν μεγάλη. Τον συμβούλευε τον γιο του, αλλά εκείνος δεν τον άκουγε. Έτσι ο πατέρας - στρατιωτικός αποφάσισε να πάει στο Άγιο Όρος, γιά να συμβουλευθή τον Γέροντα Παΐσιο.
Φθάνοντας στον Γέροντα Παΐσιο, ο πατέρας του διηγήθηκε το πρόβλημά του. Τότε ο Γέροντας τον ερώτησε:
« Οι Ιεχωβάδες δεν τιμούν τις Άγιες Εικόνες... Την τιμή που αποδίδουμε στις εικόνες την θεωρούν ειδωλολατρεία.
Κάποιος
αδελφός, διηγήθηκε την προσωπική του εμπειρία, από τον Όσιο Εφραίμ τον
Κατουνακιώτη:
«Σκεπτόμουν να γίνω μοναχός, αλλά δεν το αποφάσιζα. Επισκέφθηκα τον Γέροντα Εφραίμ στα Κατουνάκια, γιά να τον συμβουλευθώ.
Μιά πολύ αξιόλογη περιήγηση στην καλύβη του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου, και στην πέριξ περιοχή, που αποτελεί ένα πανέμορφο κομμάτι, της περίφημης Σκήτης των Κατουνακίων!
Η βιντεοσκόπηση πραγματοποιήθηκε από τον αείμνηστο π. Εφραίμ (παλαιό και εκλεκτό φίλο Γ. Μπουτσουρή), το έτος 1994, με τα ερασιτεχνικά μέσα της εποχής και ως εκ τούτου η ξενάγηση παρουσιάζει ωρισμένα ηχητικά προβλήματα.
Αρχείο Γ & Β Μπουτσουρή
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ερώτησε κάποτε το ακροατήριό του:
«Ποιός από εσάς έχει αγάπη;».
«Εγώ, Άγιε του Θεού…, νομίζω ότι έχω αγάπη», του είπε κάποιος απλοϊκός βοσκός.
«Πώς σε λένε και τι δουλειά κάνεις;», τον ερώτησε ο Άγιος.
«Κώστα με λένε και πρόβατα φυλάγω».
«Εσύ Κώστα φυλάγεις πρόβατα και εγώ ζυγίζω την αγάπη. Δεν μου λες: Όταν έχω ένα ποτήρι κρασί και το πιώ όλο μόνος μου και σε σένα δεν δώσω καθόλου, έχω τότε αγάπη;».
Ο Ελλογιμώτατος κ. Ζακ Μπουσάρ Καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, δεν διδάσκει μόνο τους φοιτητές του, αλλά μέσα από αυτή την θαυμάσια συνέντευξη που έδωσε και της οποίας παραθέτουμε ένα πεντάλεπτο απόσπασμα, ΔΙΔΑΣΚΕΙ όλους μας, περί της αξίας της Ελληνικής Γλώσσας, την Οποία, δυστυχώς, εμείς οι Νεοέλληνες, τις τελευταίες δεκαετίες, εθέσαμε συστηματικά στο περιθώριο…
Ας γίνει αυτό το μικρό βιντεοσκοπημένο απόσπασμα, κτήμα όλων των Ελληνικών οικογενειών (όπου γης!) και συγχρόνως, μία περιεκτική και πολύτιμη διδασκαλία, πρώτα γιά εμάς τους μεγαλυτέρους και εν συνεχεία, γιά τα παιδιά μας!!
Ευχόμεθα καλή και προσεκτική τηλεθέαση.
Απάντηση σε πολλούς συγχρόνους εκπαιδευτικούς που διαμαρτύρονται, λόγω των εκτάκτων μέτρων που ελήφθησαν, γιά την διδασκαλία των μαθητών όλων των βαθμίδων της Εκπαιδεύσεως (εξ αιτίας του Κορονοϊού), αποτελεί το εξαιρετικό παράδειγμα της αείμνηστης διδασκάλισσας Αλεξάνδρας Μάνου, όπως περιγράφεται από την συνονόματη εγγονή της και τα ντοκουμέντα τα οποία αυτή παραθέτει.
Σε καμμία περίπτωση δεν διαφωνούμε με τις απολύτως δικαιολογημένες ενστάσεις αρκετών ευσυνειδήτων εκπαιδευτικών, ως προς τα αδιαφανή και εν πολλοίς ύποπτα, από πλευράς τεχνολογίας, συστήματα που ακολουθούνται, στην σύγχρονη τηλεκπαίδευση…
Όμως, όταν υπάρχει η καλή διάθεση, ΠΑΝΤΟΤΕ, ο άξιος άνθρωπος και δάσκαλος που ενεργεί όχι ως επαγγελματίας, αλλ’ ως ανιδιοτελής εργάτης, προς χάριν των μαθητών του, γνωρίζει ότι τις ευγενείς προσπάθειες του, ακόμη και κάτω από τις δυσκολώτερες συνθήκες, τις ευλογεί ο Θεός και αποδίδουν πολλούς και πλουσίους καρπούς!
Ευχόμεθα, το υπόδειγμα της μακαριστής Αλεξάνδρας Μάνου, να γίνει πνευματικό εφαλτήριο για όλους τους εμπνευσμένους και αφιερωμένους, στο ιερό έργο τους, εκλεκτούς δασκάλους και εκπαιδευτικούς: