Η
προσευχή είναι γέννημα της πραότητας και της αοργησίας!
Η
προσευχή είναι προβολή χαράς και ευχαριστίας!
Η προσευχή είναι αποτρεπτικό της λύπης και της μικροψυχίας!
Η
προσευχή είναι γέννημα της πραότητας και της αοργησίας!
Η
προσευχή είναι προβολή χαράς και ευχαριστίας!
Η προσευχή είναι αποτρεπτικό της λύπης και της μικροψυχίας!
<<Αι κοινωνικαί λειτουργοί έχουν καλωσύνη, τρέχουν, σκοτώνονται γιά τους άλλους. Σπουδάζουν ψυχολογία, αλλά με τον τρόπο που πηγαίνουν να βοηθήσουν, σε κάποιες περιπτώσεις σταματούν.
Πάει λ.χ. κάποια να παρηγορήσει έναν που έχει ένα πόδι και αυτός της λέει:
«Εσύ μου λες "καλημέρα" με 2 πόδια, αλλά εγώ με ένα…».
Τί να του απαντήσει;
Πώς να τον βοηθήσει με την ψυχολογία;
Αν δεν βοηθηθή αυτός ο άνθρωπος, να συλλάβη το βαθύτερο νόημα της ζωής, δεν μπορεί να βοηθηθή με τίποτε. Να καταλάβει, ότι γι’ αυτήν την αναπηρία, που επέτρεψε ο Θεός, αν δεν γογγύζει, θα έχει να λάβει στην άλλη ζωή, αποταμιευμένο Ουράνιο μισθό και να χαίρεται. Και αν ακόμη οι άλλοι περπατούσαν με 4 πόδια, να έλεγε: «Σε ευχαριστώ, Θεέ μου, που περπατώ με ένα πόδι»!
Ένας κυνηγός κυνηγούσε ένα ελάφι. Το ελάφι μετά από καταδίωξη κατάφερε και κρύφθηκε στα πυκνά φύλλα ενός καταπράσινου αμπελιού. Ο κυνηγός περίλυπος που έχασε το ελάφι, κάθησε καταγής και άφησε από τα χέρια του το τόξο και τα βέλη του.
Το ελάφι κρυμμένο καλά στην αγκαλιά της αμπέλου, χωρίς να βλέπει πλέον τον σκυμμένο κυνηγό, υπέθεσε ότι πέρασε ο κίνδυνος και άρχισε, αμέριμνο να τρώει τα λαχταριστά φύλλα της αμπέλου, στα οποία και εκρύπτετο, με αποτέλεσμα να αποκαλύψει την κρυψώνα του…!
«Όταν ευρίσκεσαι μέσα στο Ναό, να σκέπτεσαι ότι, ευρίσκεσαι στον ίδιο τον Ουρανό, ότι στέκεσαι μπροστά στον Θεόν και τις Ουράνιες Δυνάμεις! Κάνε λοιπόν, ό,τι κάνουν και Εκείνες!
Προσπάθησε, όσο μπορείς, να μπαίνεις με όλη σου την καρδιά στην Εκκλησία! Όσα διαβάζεις ή ψάλλεις, να τα εντυπώνεις στον νου σου! Συντριβή, δάκρυα, μετάνοια, ευχή!!
Ας συνειδητοποιήσωμε όλοι οι συναμαρτωλοί ότι, μόνο στον Ίδιο τον Θεόν ανήκει η Κρίση της Δημιουργίας Του!
Κάποιος ερώτησε τον γέροντα Επιφάνιο:
«Γέροντα,
όταν λέμε πλούτο, τί εννοούμε;».
Ο γέρων π. Επιφάνιος, απάντησε ως εξής:
«Όταν
λέμε πλούτο, δεν εννοούμε τις κολοσσιαίες περιουσίες. Τόσος πλούτος, δεν
αποκτάται με έντιμο τρόπο. Κάποιος, όμως, από μία εργασία δική του, από μία
μεγάλη βιοτεχνία, μπορεί να αποκτήσει μερικά υλικά αγαθά, περισσότερα από έναν
μισθωτό. Αυτό ακριβώς, το περισσότερο από το σύνηθες εισόδημα, ονομάζεται (σχετική) ευμάρεια-πλούτος. Οι πολύ μεγάλες, οι κολοσσιαίες περιουσίες, δεν αποκτώνται
με έντιμους τρόπους…
«Γέροντα, τί γίνεται όμως, όταν πρόκειται γιά κληρονομιά;».
<<Θυμάμαι στον στρατό, πόσες φορές παρουσιαζόταν μία ανάγκη, και άκουγες:
«Κύριε Διοικητά, να πάω εγώ αντί γι’ αυτόν. Αυτός είναι παντρεμένος, έχει παιδιά, να μην μείνουν τα παιδιά του στον δρόμο»!
Να παρακαλούν τον Διοικητή να πάνε αυτοί στην θέση του, στην πρώτη γραμμή!
Χαίρονταν να σκοτωθούν αυτοί και να μην σκοτωθή ο άλλος, και αφήσει τα παιδιά του στον δρόμο! Πού τώρα, να κάνει κανείς τέτοια θυσία… Σπάνιο πράγμα…
Μία φορά είχαμε μείνει από νερό. Είδε ο Διοικητής στον χάρτη, ότι στο τάδε σημείο υπήρχε νερό. Εκεί όμως ήταν οι αντάρτες. Μας λέει, λοιπόν:
«Εδώ κοντά έχει νερό, αλλά είναι πολύ επικίνδυνα. Ποιός θα πάει να γεμίσει μερικά παγούρια; Ούτε φως δεν θα ανάψει...».
Πετάγεται ο ένας:
1. O μακάριος Μωϋσής, με τη δόξα του Αγίου Πνεύματος, που έλαμπε στο πρόσωπό του, την οποία κανείς άνθρωπος δεν μπορούσε να ατενίσει, προτύπωσε, πώς θα δοξασθούν στην Ανάσταση των Δικαίων, τα σώματα των Αγίων! Ο Μωϋσής, έμεινε στο Όρος σαράντα ημέρες και σαράντα νύκτες, και δεν εγεύθη ούτε τροφή ούτε νερό. Άρα δεχόταν κάποια τροφή, πνευματική! Αυτήν την τροφή γεύονται από τώρα οι Άγιες ψυχές, από το Άγιο Πνεύμα!
Μας διηγείται ο γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης, γιά τον άγιο και απλοϊκό γέροντα Εφραίμ τον "Βαρελά", που εχρημάτισε γέροντας του ιδίου και του γέρο-Ιωσήφ του Ησυχαστή, στα πρώτα χρόνια της μοναχικής τους ζωής, τα εξής:
<<Το εργόχειρό του ήταν βαρελάς, αλλά και ξυλογλύπτης. Σκάλιζε τέμπλα σε πολλούς Ιερούς Ναούς. Κάποτε εκεί στα Κατουνάκια, ανακαινιζόταν ο Ναός της καλύβας των Αρχαγγέλων. Ο γέροντας του κελλιού, κάλεσε ένα ξυλογλύπτη, γιά να του δώσει προσφορά γιά το τέμπλο. Ο ξυλογλύπτης εζήτησε 20 χρυσές λίρες, γιά την συγκεκριμένη εργασία. Επειδή ο γέροντας δεν είχε να δώσει τόσα πολλά χρήματα, κάλεσε τον γέροντά μας Εφραίμ, και του λέει:
«Φτιάχνεις το τέμπλο;».
«Το φτιάχνω», του απαντά ο γέροντας Εφραίμ.
Όσο γιά την τιμή δεν έγινε καμμία συζήτηση...
Είπε ο αββάς Ισαάκ ο πρεσβύτερος των κελλίων:
<<Όταν ήμουν νεώτερος, ασκήτευα μαζί με τον αββά Κρόνιο και ποτέ δεν μου εζήτησε να κάνω κάτι. Μολονότι ήταν γέροντας και έτρεμε από την αδυναμία, σηκωνόταν μόνος του και έφερνε το σταμνάκι σε εμένα και σε όλους τους άλλους αδελφούς χωρίς εξαίρεση!
Και με τον αββά Θεόδωρο της Φέρμης ασκήτευσα, και ούτε εκείνος μου εζήτησε ποτέ να κάνω κάτι, αλλά και το τραπέζι μόνος του το έστρωνε, και έλεγε:
«Αδελφέ, αν θέλεις έλα γιά φαγητό»!
Και εγώ του έλεγα:
<<Ο Απόστολος Παύλος, δέσμιος στη Ρώμη, γράφει στον Τιμόθεο, στη δευτέρα του επιστολή, μέσα από τα κακοπαθήματά του, από τις φυλακίσεις, τους κατατρεγμούς και τους διωγμούς: «Οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα» (Β΄Τιμόθ.Α΄12΄)!!! Τα περνάω όλα αυτά, διότι γνωρίζω σε Ποιόν έχω πιστέψει!! Δηλαδή, αξίζει, γιατί ξέρω Ποιός είναι ο Ιησούς Χριστός!!
Όποιος αγαπά τον εαυτό του, δεν μπορεί να αγαπά τον Θεόν!!
Όποιος χάριν της αγάπης του Θεού δεν αγαπά τον εαυτό του, εκείνος αγαπά τον Θεόν!!
Γ.Ν.ΠΕΙΡΑΙΑ «ΤΖΑΝΕΙΟ»
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ.ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Χρυσούλα Αλέπη
ΤΗΛ. 210-4592756, FAX: 210-4592757
e-mail: aimodosia@tzaneio.gr
12/1/2022
Ένα μοναδικό ντοκουμέντο από την Ι.Μ.
Βατοπαιδίου Αγίου Όρους, βιντεοσκοπημένο στις 16 Φεβρουαρίου του 1994! Ο πατήρ
Κυπριανός, δίδει πληροφορίες, στον αείμνηστο π. Εφραίμ (Γεώργιο Μπουτσουρή),
σχετικά με τους παρακάτω Θησαυρούς της ιεράς Μονής:
• Την Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου.
• Tην Τιμία Κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Βηματάρισσας.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Παντάνασσας.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Αντιφωνήτριας.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Εσφαγμένης.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ελεούσας.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Ελαιοβρύτισσας.
• Την Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Παραμυθίας.
Αξίζει μετ’ ιδιαιτέρας προσοχής, όλοι να το παρακολουθήσωμε.
Πηγή video : Αρχείο Γ&Β Μπουτσουρή
<<Θα κάνης εργόχειρο ή κάνεις ένα διακόνημα, μην αφήνης όμως την ευχούλα, γιατί η ευχή σε Θεοποιεί! Το πρώτο-πρώτο, πατέρες, που θα αισθανθήτε, θα είναι η Χαρά! Το πρώτο στάδιο, το πρώτο σημείο, το οποίο θα αισθανθήτε λέγοντας την ευχή, είναι η Χαρά! Και η Χαρά δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα πετραδάκι στην ακροθαλασσιά, που σημαίνει ότι, μέσα σου αρχίζεις να φωτίζεσαι! Γι’ αυτό, λέγε την ευχούλα, λέγε την ευχούλα, λέγε την ευχούλα και αυτό θα σε φέρη σε άλλη κατάσταση πολύ καλλίτερη, την οποία όσο και να σκεφθής, δεν μπορείς να καταλάβης!
<Κάποτε, έγινε ένα ναυάγιο. Στο καράβι επέβαιναν πεντακόσια άτομα, ανάμεσα στα οποία υπήρχε και μία σταρ του Χόλυγουντ. Όταν έγινε το ναυάγιο, όλοι έτρεξαν να μπούνε στις βάρκες και να βάλουν το σωσίβιο τους, γιά να σωθούν.
Η σταρ όμως του Χόλυγουντ, η οποία είχε στην καμπίνα της κάποια χρυσαφικά μεγάλης αξίας, θέλησε, αγνοώντας τον κίνδυνο, να πάει πρώτα στην καμπίνα της να πάρει τα χρυσαφικά και μετά να τρέξει προς τις βάρκες, με αποτέλεσμα να μην τα καταφέρει. Το πλοίο βυθίσθηκε και μαζί με αυτό και η σταρ.
Ένα μωρό, που γιά ευνόητους λόγους ονομάσθηκε Λάζαρος, δηλώθηκε ως νεκρό μετά τη γέννησή του, στις 23 εβδομάδες. Ήταν τέσσερις μήνες νωρίτερα από το κανονικό! Αλλά δεν ήταν στ’ αλήθεια νεκρό. Ήταν ζωντανό και πάλεψε ώρες γιά την ζωή του, μέσα στο ψυγείο του νεκροτομείου!
Σε μία κοινωνία που συχνά επαίρεται γιά τον θάνατο και την καταστροφή της έκτρωσης, αυτό το μικρό παιδί είναι μία απόδειξη της ανθρώπινης φύσης και της αντοχής των πολύ μικρών μωρών! Αυτό το πρόωρο μωρό των 23 εβδομάδων, ο Λάζαρος, διασώθηκε, αφού πρώτα κατά λάθος δηλώθηκε ως νεκρό στις 21 Οκτωβρίου.
Εκείνο το πρωί, ο γιατρός έφερε στον κόσμο τον Λάζαρο, στις 04:29 τα ξημερώματα, και τον δήλωσε ως νεκρό. Ο γιατρός υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου του και έβαλε το μωρό μέσα σε ένα ψυγείο-νεκροθάλαμο. Στις 10 το πρωΐ ήλθαν από το γραφείο τελετών γιά να παραλάβουν το σώμα του μωρού, και να το παραδώσουν στους γονείς του γιά την κηδεία. Αλλά το μωρό βρέθηκε ζωντανό, κινούνταν και ανέπνεε!!
Μιλάμε γιά 6 ώρες μέσα σε ένα ψυγείο… Γιά ένα πρόωρο μικρούλι 23 εβδομάδων, που κανονικά είναι αδύνατον να επιβιώσει χωρίς την φροντίδα της Μονάδας Νεογνών.
<< Ο παπά-Πλανάς γιατί αγίασε;
Εμνημόνευε ολόκληρα χαρτιά, γεμάτα ονόματα!
Και εγώ θυμήθηκα κάτι ονόματα και τα τοιχοκόλλησα στην Προσκομιδή, γιά να τα διαβάζει ο Γέροντας στην Θεία Λειτουργία. Εκεί εκ του προχείρου.
Και στον ύπνο μου βλέπω, λοιπόν, ότι ήλθαν κάτι γέροι παλαιοί, με παλαιϊκὰ ρούχα (όπως τα έλεγε η μητέρα του πατέρα μου) και μου λένε:
1. Ας υποθέσουμε ότι πιάνει φωτιά το σπίτι κάποιου. Εάν θελήσει να σώσει τον εαυτό του, θα φύγει γυμνός, αφήνοντας όλα να καίγονται… Άλλος όμως προσπαθώντας να περισώσει μερικά σκεύη του σπιτιού, περικυκλώνεται από τη φωτιά και καίγεται και αυτός. Βλέπεις πώς από την προσήλωσή του σέ κάτι κοσμικό χάνει κανείς και την ψυχή του και το σώμα του;
2. Είναι λίγοι πράγματι εκείνοι που απέκτησαν την τέλεια αγάπη προς τον Θεόν και έχουν γιά μηδέν όλες τίς ηδονές και τις επιθυμίες του κόσμου, και υπομένουν τους πειρασμούς με μακροθυμία. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να πετύχουν τη Βασιλεία των Ουρανών χωρίς κόπους και ιδρώτες. Μακαρίζουν βέβαια τους Αγίους, αλλά δεν θέλουν να μετέχουν στους κόπους και τα παθήματά Τους. Αλλά γιά να φανερωθή ποιοί αγάπησαν αληθινά τον Κύριό τους, τους στέλνει ο Θεός πειρασμούς και δοκιμασίες, ώστε δίκαια να κληρονομήσουν τη Βασιλεία των Ουρανών!
Ο αββάς Λογγίνος, είχε μεγάλη κατάνυξη την ώρα της προσευχής και της ψαλμωδίας του!
Κάποτε τον ερωτά ένας μαθητής του:
«Αββά, αυτὸς είναι ο πνευματικός κανόνας, δηλαδή, να κλαίει ο μοναχός, όταν κάνει την Ακολουθία του;»
Και ο φωτισμένος Γέροντας του απαντά:
<<Η υπερηφάνεια του νου, είναι η σατανική υπερηφάνεια, η οποία αρνείται τον Θεόν και βλασφημεί το Άγιο Πνεύμα, γι’ αυτό και πολύ δύσκολα θεραπεύεται. Είναι ένα βαθύ σκοτάδι, το οποίο εμποδίζει τα μάτια της ψυχής, να δουν το φως που υπάρχει μέσα της και που αυτό το φως την οδηγεί στον Θεόν, στην ταπείνωση, στην επιθυμία του αγαθού!
Αντίθετα, η υπερηφάνεια της καρδιάς, δεν είναι γέννημα της σατανικής υπερηφάνειας, αλλά δημιουργείται από διάφορες καταστάσεις και γεγονότα: Πλούτο, δόξα, τιμές, πνευματικά ή σωματικά χαρίσματα (ευφυΐα, ομορφιά, δύναμη, δεξιοτεχνία κ.λ.π.). Όλα αυτά, σηκώνουν ψηλά τα μυαλά των ανοήτων ανθρώπων, που γίνονται έτσι ματαιόφρονες, χωρίς όμως να είναι και άθεοι... Αυτοί πολλές φορές ελεούνται από τον Θεόν, παιδαγωγούνται και σωφρονίζονται. Η καρδιά τους συντρίβεται, παύει να επιζητεί δόξες και ματαιότητες, και έτσι θεραπεύονται.
<<Παρέβησαν ο Αδάμ και η Εύα την προσταγήν του Θεού, και εξωρίσθησαν από τον Παράδεισον. Τώρα τί κάμνομεν, Χριστιανοί μου, ημείς;
Ζητήσατε να μάθετε ότι, εις τους χιλιάδες χρόνους, όλοι όσοι απέθνησκον, επήγαιναν εις την κόλασιν. Ευσπλαγχνίσθη ο Κύριος το γένος των ανθρώπων, και ήλθε και έγινεν Άνθρωπος Τέλειος εκ Πνεύματος Αγίου, από τα καθαρώτατα Αίματα της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, και μας έβγαλεν από τας χείρας του διαβόλου!!
Ζητήσατε να μάθετε ότι, Κυριακήν ημέραν έγινεν ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Κυριακήν ημέραν εγεννήθη ο Χριστός και μας έδειξε την Αγίαν Πίστιν, το Άγιον Βάπτισμα, τα Άχραντα Μυστήρια. Υβρίσθη, εδάρθη, εσταυρώθη κατά το ανθρώπινον, Ανέστη την τρίτην ημέραν, επήγεν εις την κόλασιν, έβγαλε τον Αδάμ και την Εύαν και το γένος του, και έγινε χαρά εις τον Ουρανόν, εις τον άδην και εις όλον τον κόσμον. Φαρμάκι και σπαθί δίστομον εις τους Εβραίους και εις τον διάβολον. Ανελήφθη εις τους Ουρανούς και εκάθησεν εκ δεξιών του Πατρός, να συμβασιλεύη αιωνίως και να προσκυνήται από τους Αγγέλους!!
Ζητήσατε να μάθετε πώς σήμερον, αύριον, περιμένομεν το τέλος του κόσμου. Είσθε φρόνιμοι και γνωστικοί. Καταλάβετε και μόνοι σας το καλόν, και κάμνετέ το!
<<Ανηφορίζοντας από τη Γεθσημανή στο όρος των Ελαιών, συναντά κανείς το Μοναστήρι του αββά Αβραμίου. Σ᾿ αυτό το Μοναστήρι, ηγούμενος ήταν ο αββάς Ιωάννης ο Κυζικηνός.
Τον ερωτήσαμε, λοιπόν, κάποια ημέρα:
«Αββά, πώς μπορεί να αποκτήσει κανείς αρετή;».
Και μας απάντησε ο Γέροντας: