ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ.

Διαβάζοντας το βιβλίο «Ο ΠΑΠΑΚΑΛΟΓΕΡΟΣ Νικόλαος Πλανάς» του Δημήτρη Φερούση  ταξιδεύουμε στα  χρόνια του ξενιτεμού του μικρού Νικόλα (πλέον Αγίου Νικολάου Πλανά), με την μητέρα του Αγουστίνα και την αδελφή του, από την Νάξο στην Αθήνα.  Η εικόνα της τότε Αθήνας και του κόσμου της, την δεκαετία του 1870-1880, ΔΕΝ διαφέρει καθόλου από το καθημερινό σκηνικό που βλέπουμε στην δικιά μας παρηκμασμένη εποχή.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΑΝΖΑΝΙΑ.

  Ο εκλεκτός επίτιμος  καθηγητής της Τροπικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Αγγλικού Πανεπιστημίου της Λευκωσίας, Αρχιμανδρίτης π. Αναστάσιος Δημ. Πογιατζής, Ιατρός –Παθολόγος, μας επέτρεψε ευγενώς να δημοσιοποιήσουμε κάποιες χαρακτηριστικές φωτογραφίες από την μακροχρόνια δραστηριοποίησή του, πριν από κάποια χρόνια, με μια ομάδα κυρίως εκλεκτών συναδέλφων του Ιατρών, αλλά και άλλων ευγενών ψυχών στην Τανζανία. 

Τ'ΟΝΕΙΡΟ Τ'ΑΚΑΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

Πόσο θα'θελα να ζούσα, όταν ζούσε ο Χριστός,

όταν ήταν εδώ κάτω τόσος δα μικρός!

Και το σπίτι του να ήταν στην δικιά μας γειτονιά,

με το χέρι του ευλογώντας να τον βλέπω να περνά!

Για φαντάσου να΄χεις φίλο, στα παιγνίδια το Χριστό,

και συγχρόνως να τον έχεις σύντροφο και βοηθό!

Γιατί σίγουρα σε όλα, θα ήταν πρώτος και καλός,

αλλά βέβαια για όλους Φως και αδελφός!
Και το Φως αυτό το νοιώθω μέσα μου να ζει,

το βιώνω και ας μην είναι, ο Χριστός παιδί στην γη.

 
Κι αν δεν είναι πια ο Χριστός μας άνθρωπος στην γη,

                                          είναι μέσα στην ψυχή μας ζωντανή πηγή!

ΞΥΔΙ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

   Δύο φίλοι ξεκίνησαν από το χωριό τους, για τον Κουδουμά να κοινωνήσουν. Άξεστοι στον χαρακτήρα και χωρίς πνευματικές  προϋποθέσεις, μαθημένοι στην ζωοκλοπή και στην καλή ζωή νυχτώθηκαν κάπου και αφού έκλεψαν ένα αρνί περιπλανώμενο, το έσφαξαν και το έφαγαν.