«ΚΥΡΙΕ, ΕΥΛΟΓΗΣΟΝ ΤΗΝ ΒΡΩΣΙΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΣΙΝ…»!!!

«Το φαγητό είναι μεγάλη ευλογία του Θεού προς τον άνθρωπο!! Είναι, όμως, αμαρτία να απολαμβάνει κάποιος με βουλιμία το φαγητό του, χωρίς ευγνωμοσύνη στον Θεό και χωρίς κοσμιότητα και μέτρο»!!

Μέγας Αντώνιος. (251-356 μ.Χ.)

ΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΣΙΩΠΗ!!

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜA!!

Ένας αναχωρητής αποφάσισε να ζήσει στην περιοχή της ερήμου της Σιέν, στην Αίγυπτο. Όταν έφθασε εκεί, άρχισε να τρέφεται με ρίζες αυτοφυών φυτών, τα οποία έχουν γλυκειά γεύση και δυνατό άρωμα. Ωστόσο, όντας άπειρος, μάζεψε, μαζί με τα καλά, και βλαβερά φυτά, με δηλητηριώδη χυμό. Μόλις έφαγε απ’ αυτά, τον έπιασαν τρομεροί πόνοι σ’ όλο του το σώμα. Ο ερημίτης σφάδαζε και ένοιωθε να πλησιάζει το τέλος του.

«ΧΩΡΙΣ ΕΜΟΥ ΟΥ ΔΥΝΑΣΘΕ ΠΟΙΕΙΝ ΟΥΔΕΝ» (Ιω. 15,5) !!!

ΤΟΤΕ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ… ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ...

Πηγή: trelogiannis

ΚΑΝΕΝΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ.

Η ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΑΜΜΩΝΑ.

Ο Αββάς Αμμωνάς, όταν πήγαν κάποιοι, ταραγμένοι, και του είπαν: «Έλα να δεις ότι υπάρχει γυναίκα στο κελλί του τάδε αδελφού», έδειξε μεγάλη αγάπη, διάκριση και ευσπλαχνία.

Καταλαβαίνοντας ότι ο αδελφός είχε κρύψει την γυναίκα μέσα σ’ ένα πιθάρι, πήγε και κάθησε πάνω σ’ αυτό και τους προέτρεψε, να ψάξουν όλο το κελλί. Καθώς δεν την ανακάλυψαν, τους είπε: «Ο Θεός να σας συγχωρήσει». Έτσι τους έκανε να νοιώσουν ντροπή και τους βοήθησε να μην πιστεύουν εύκολα κάτι, εις βάρος του πλησίον.

Η ΝΗΣΤΕΙΑ, ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΣΚΗΣΕΩΣ.

«ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ»!!!

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ.

Φαντασθήτε έναν κύκλο χαραγμένο με διαβήτη στη γη, που έχει ένα κέντρο. Κέντρο ονομάζεται το μέσο ακριβώς του κύκλου. Υποθέστε ότι αυτός ο κύκλος είναι όλος ο κόσμος και το κέντρο του κύκλου ο Θεός. Οι ευθείες γραμμές, που οδηγούν από την περιφέρεια στο κέντρο, υποθέστε ότι είναι οι δρόμοι, δηλαδή οι διάφοροι τρόποι ζωής των ανθρώπων. Όσο μπαίνουν οι άνθρωποι προς τα μέσα, ποθώντας να πλησιάσουν τον Θεόν, τόσο ευρίσκονται κοντά και στον Θεόν και μεταξύ τους. Και όσο πλησιάζουν τον Θεόν, πλησιάζουν και ο ένας τον άλλον. Και όσο πλησιάζουν ο ένας τον άλλον, τόσο πλησιάζουν και τον Θεόν.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ!!!

" ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ " - Μέρος Β'

 Ομιλεί ο κ.Εμμανουήλ Καπετανάκης, 

πρ. Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.

«ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΕ» (ΜΑΤΘ.7,1)!!

Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΝΙΧΙΤΕΝΚΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΣΙΧΑΣΤΡΙΑ.

Υπήρξε ένας από τους μεγάλους Mοναχούς του καιρού μας. Μπήκε νέος στο Μοναστήρι και κατά τη διάρκεια των σαράντα ετών της κοινοβιακής του ζωής, ο γ.Παΐσιος Νιχιτένκου αφοσιώθηκε σ' ένα μόνο διακόνημα: Αυτό του μάγειρα.

Δεν έκανε ποτέ παρακοή, δεν ζήτησε ποτέ να αντικατασταθή από κάποιον άλλο, δεν αντιμίλησε ποτέ.

Τηρούσε πάντα σιωπή, απαγγέλλοντας νοερά την ευχή του Ιησού και έχοντας διαρκώς δάκρυα στα μάτια.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΑΦΕΣΗ.

«ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ»!!!

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρμού και αγιασμού από την νοεράν προσευχήν. Καλοί είναι οι ψαλμοί και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι, αλλ' αυτούς τους λέγομεν γιά να ελκύωμεν και να συγκινούμεν τον κόσμον.

Εμείς πρέπει να ομιλούμεν εις τον Βασιλέα μυστικά εις το Αυτί Του. Αυτοί που ψάλλουν, ομοιάζουν με ανθρώπους, που ευρίσκονται έξω από το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα, γιά να δείξουν τον ενθουσιασμόν τους. Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και από αυτά, αφού γίνονται διά το Πρόσωπόν Του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερον τους μυστικούς της αυλής Του, αυτούς που Του ομιλούν εις το Αυτί Του.

«ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ ΔΕΝ ΖΕΙΣ ΣΩΣΤΑ»!!

«ΤΟ ΑΛΑΛΑΖΟΝ ΚΥΜΒΑΛΟΝ», ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ.

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:  

«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;».

«Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους.», απάντησε κάποιος.

«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν, αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;», επέμεινε ο σοφός.

«Γιατί θέλουν να τους ακούσει.», είπε ένας άλλος μαθητής.

«Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;», ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν, αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΚΟΥΣΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ.

«ΚΛΑΙΕΤΕ ΜΕΤΑ ΚΛΑΙΟΝΤΩΝ»!!

«Να μην περιγελάς την πτώση του πλησίον σου, αλλά να συμπαρίστασαι και να δίδεις το χέρι σου  σ’εκείνον που ευρίσκεται κάτω»!!

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (328-390 μ.Χ.).

ΑΥΣΤΗΡΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!!

Ο ΑΡΤΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!!

ΘΕΟΛΟΓΟΙ… ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΟΙ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ…!

Η ΚΑΚΟΒΟΥΛΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ…

Όλα τα είχαμε, αυτό μας έλειπε. Ο καθ’ ύλην αρμόδιος (θεωρητικά…) καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., κ.Χρ.Σταμούλης, παραποιώντας και διαστρέφοντας τελείως μιά υποσημείωση του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου στον ΚΗ’ κανόνα της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, «προσέφερε» τις υπηρεσίες του στο αθεϊστικό κατεστημένο, ανεξαρτήτως πολιτικής αποχρώσεως, αυτές τις δύσκολες και πονηρές ημέρες…

Και εξηγούμεθα:

Ο εν λόγω κύριος καθηγητής Θεολόγος (κατά την γνώμη μας τελείως αθεολόγητος…), που και παλαιότερα είχε δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, υποστηρίζοντας φανατικά την άποψη, να δημιουργηθή έδρα… Ισλαμικών Σπουδών, στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (και τελικά το πέτυχε…), συνειδητά παραπληροφορώντας, δηλητηριάζει τους απλούς Ορθοδόξους Χριστιανούς και μάλιστα, ως προς την συμπεριφορά τους, στο μέγιστο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Ισχυρίσθηκε, λοιπόν, ότι, δήθεν, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στην πρώτη του υποσημείωση στον ΚΗ’ κανόνα που προαναφέραμε, δικαιολογεί όλους αυτούς που υποστηρίζουν ότι, υπάρχει πρόβλημα μετάδοσης κάποιας βαρειάς ασθένειας μέσα από την Θεία Κοινωνία, όταν οι πιστοί μεταλαμβάνουν από το ίδιο Άγιο Ποτήριο με την ίδια Αγία Λαβίδα και γι’ αυτό ότι δήθεν συνιστά, να χρησιμοποιούνται άλλα ιερά σκεύη, για τους ασθενείς από μεταδοτικές ασθένειες.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ!!!

" ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ" - Μέρος Α'

 Ομιλεί ο κ.Εμμανουήλ Καπετανάκης, 

πρ. Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.

Η ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝ…

ΑΒΥΣΣΑΛΕΟΣ ΚΑΙ ΧΥΔΑΙΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ…

  

Ό,τι έχει στην καρδιά κάποιος, αυτό εκφράζει και με τα χείλη. Υπάρχουν αρώματα;; Ευωδία θα εκπέμψει!! Υπάρχουν ακαθαρσίες;; Δυσωδία και μπόχα θα προκύψει…

Αυτό ακριβώς συμβαίνει με κάποια ψευτοπροοδευτικά απολιθώματα της δήθεν «Συριζαϊκής διανόησης», όπως ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ.Πολάκης…

Ο εν λόγω, λοιπόν, ανεκδιήγητος αυτός κύριος (..!), που πριν από λίγες μέρες ανερυθρίαστα κριτικάρισε την αλήστου μνήμης διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ (στην κεντρική τους επιτροπή, και έγιναν «μαλλιά κουβάρια» με τους συντρόφους του…), επειδή δεν κατάφερε να επιβάλλει στα ανώτατα κρατικά θεσμικά όργανα δικούς της ανθρώπους, παραβιάζοντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες και το Σύνταγμα, νόμισε πως βρήκε την ευκαιρία να χύσει το δηλητήριο που έχει μέσα του, εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας και συλλήβδην  κατά των Χριστιανών…

Η ΟΛΟΗΜΕΡΗ ΚΑΙ ΟΛΟΝΥΚΤΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΙΚΗ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ.

Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής έδινε μεγάλη σημασία στην συνεχή και αδιάλειπτη προσευχή προς τον Κύριον, οπότε με μια ομάδα πνευματικών του παιδιών ωργάνωσε την συνεχή προσευχή, επί εικοσιτετράωρου βάσεως με παράδειγμα τις περίφημες Μονές των «Ακοιμήτων»

         Διεσώθη το συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο φέρουμε στο φως της δημοσιότητος από το βιβλίο  «Ο Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής. Μιά σύγχρονη μορφή της Πάτμου (1888-1970)» σελ.121 του αειμνήστου γ.Παύλου Νικηταρά.

«ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΡΙΞΤΟ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ»

ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟΝ!!!

«Η εμπιστοσύνη στον Θεόν, αποτελεί μιά συνεχή μυστική προσευχή, που φέρνει αθόρυβα τις δυνάμεις του Θεού όπου χρειάζονται και την ώρα που χρειάζονται»!!

                             Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου (1924-1994).

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΟΣ!!!

Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΓΕΡΟ-ΤΡΥΦΩΝ!!

 Ο γέρο-Τρύφων είχε έλθη από την πατρίδα του την Ρουμανία, το 1910, σε ηλικία 25 ετών, και «φυτεύθηκε» στο Περιβόλι της Παναγίας, ψηλά στην κορυφή της Καψάλας, κοντά στον γέρο-Μιχαήλ. Ο Γέροντας του, ήταν πολύ ευλαβής και παραδοσιακός. Έμοιαζε με τους παλαιούς Αββάδες. Ζούσε πολύ ασκητικά και τα ελάχιστα πράγματα γιά την συντήρησή του τα οικονομούσε από το απλό του εργόχειρο. Το εργόχειρό του ήταν να φτιάχνει κουτάλες. Όταν κάποιος του έδινε μιά ευλογία, την δεχόταν μεν, αλλά έδινε και αυτός μιά ανάλογη ευλογία.

«ΥΠΟΜΕΙΝΟΝ, ΔΙΑ ΝΑ ΛΑΒΗΣ»!!!

ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ.

Ο αββάς Ωρ και ο αββάς Αθρέ δεν ήταν από τα ίδια μέρη, αλλά συνεδέθησαν πνευματικά τόσο πολύ μεταξύ τους, ώστε να μείνουν αχώριστοι μέχρι τον θάνατο.

Ο αββάς Αθρέ είχε μεγάλη υπακοή και ο αββάς Ωρ μεγάλη ταπεινοφροσύνη. Κάποτε, ο αββάς Σισώης πήγε να μείνει μερικές ημέρες κοντά τους, προσπαθώντας να ιδεί τις αρετές τους, και διαπίστωσε με τα ίδια του τα μάτια το μέγεθος της υπακοής και της ταπεινοφροσύνης τους.

Κάποιος τους είχε φέρει ένα μικρό ψάρι και ο αββάς Αθρέ θέλησε να το μαγειρέψει γιά τον αββά Ωρ. Κρατούσε το μαχαίρι κι έκοβε το ψάρι, όταν ο Γέροντας τον κάλεσε κοντά του.

Ο αββάς Αθρέ άφησε το μαχαίρι, δίχως να κόψει το υπόλοιπο ψάρι, κι έτρεξε αμέσως στον Γέροντα. Ο Μέγας Σισώης θαύμασε την υπακοή του, γιατί δεν είπε: «Περίμενε μιά στιγμή να κόψω το ψάρι».

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ!!

«ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ; ΑΥΤΟΙ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΦΡΟΥΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ…» ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ!!!

          Ένας Φλαμανδός βουλευτής, ο Dries Van Langenhove, κράτησε στα χέρια του  την Ελληνική σημαία κατά τη διάρκεια μιάς φλογερής ομιλίας του στο κοινοβούλιο του Βελγίου. Ομιλία με την οποία κατακεραύνωσε τον νυν και τους πρώην πρωθυπουργούς του Βελγίου, επειδή επέτρεψαν και επιτρέπουν στην   Τουρκία να εκβιάζει την Ευρώπη με απειλές για την προώθηση εκατομμυρίων μεταναστών στην Δύση.

«Κύριε Πρωθυπουργέ, αν  έδινα τα κλειδιά του σπιτιού μου σε έναν διαρρήκτη και στην συνέχεια τον πλήρωνα να μην διαρρήξει το σπίτι μου, θα λέγατε ότι είμαι τρελός…» είπε ο Dries Van Langenhove.

Ο ΔΙΗΝΕΚΗΣ ΑΓΩΝ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ!!

«Τό εὒξασθαι, ἕως ἐσχάτης ἀναπνοῆς ἀγῶνος χρήζει»!!!

Όσιος Αγάθων (4^oς-5^oς αιών μ.Χ.).

«Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ»!!!

ΕΣΚΑΣΕ ΜΥΤΗ ΚΑΙ Η… ΓΙΑΓΙΑ…!

ΑΣ… ΤΡΕΜΗ, ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ…

 Αντί να κοιτάζει, πως θα μαζέψει τις επανειλημμένες γκάφες και τους ευτελισμούς της στα τηλεοπτικά κανάλια, τώρα μάλιστα που εβδομηντάρησε, αποφάσισε επιθετικά και αδιάντροπα να τα βάλει με τον Θεό και τα Μυστήρια Του, και να ειρωνευθή αναίσχυντα τον Λαό και τα πιστεύματά του…

Πρόκειται, για την γνωστή και μη εξαιρετέα εκφωνήτρια ειδήσεων και δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού της ΕΡΤ, που, σε προχθεσινή συζήτησή της γιά το εάν πρέπει ή δεν πρέπει οι πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μεταλαμβάνουν των Αχράντων Μυστηρίων λόγω της «φοβερής» (…!) επιδημίας του Κορονοϊού, αντί να κατευθύνει αμερόληπτα το πάνελ, με αφάνταστα ειρωνικό τρόπο και άκαιρες παρεμβάσεις, γελοιοποιούσε το Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας…

«ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ… ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ»!!

Κάποτε, ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, καθώς περιδιάβαινε την Αθήνα, βρέθηκε μπροστά σ' ένα Εκκλησάκι. Στην πόρτα της Εκκλησίας καθόταν ένας ηλικιωμένος Ιερέας και «τραβούσε» το κομποσχοίνι του. Είχε καλή μορφή και ο Παπαδιαμάντης, που τον απασχολούσε κάποιο πρόβλημα, θέλησε να εξομολογηθή. Ο Ιερέας τον άκουσε γιά αρκετή ώρα, χωρίς να τον διακόψει, και στο τέλος του είπε:

Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΝΟΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ!!!

«ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΑΒΩΡ»!!!

«Οφείλουμε οπωσδήποτε να ανεβούμε στο Θαβώρ!!

Πρέπει, όμως, να ενθυμούμεθα ότι, ο δρόμος προς το Θαβώρ είναι ένας και μοναδικός.

Μέσω του Γολγοθά και του Σταυρού!!

Άλλος δρόμος δεν υπάρχει »!!!

Στάρετς Βαρσανούφιος (1845-1913)

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΜΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ.

Ο ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΣ ΒΙΚΕΝΤΙ ΜΑΛΑΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΣΕΚΟΥ.

Η ζωή του π. Βικεντίου φάνηκε ήδη από την αρχή της πως ήταν ευλογημένη από τον Θεό. Στα χίλια οκτακόσια ενενήντα τέσσερα, οι γονείς του και τα τρία τους παιδιά απαρνήθηκαν τον κόσμο και όλα τα γήΐνα και πήγαν να υπηρετήσουν τον Χριστό. Ο γιός έφυγε μαζί με τον πατέρα του για το Άγιον Όρος και, αφού έμεινε εκεί δόκιμος γιά δέκα χρόνια πλάϊ σε έμπειρους Μοναχούς, γύρισε πίσω στη χώρα του και εγκαταστάθηκε στη μονή Σέκου.

Το 1912, ενδύθηκε το Μοναχικό σχήμα και τρία χρόνια αργότερα χειροτονήθηκε Ιερέας. Όμως, δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς γιά τον βίο του ως Μοναχού και γιά τις δοκιμασίες στις οποίες υποβλήθηκε. 0 Ιερομόναχος Βικέντιος εκδηλώθηκε από την αρχή της μετάνοιάς του αδυσώπητος προς τον εαυτό του με νηστεία συνεχή, προσευχή αδιάκοπη και αγρυπνία κάθε βράδυ.

ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΙΣ ΤΑΣ ΘΛΙΨΕΙΣ

Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΟΥΝ!!

«Η ταπείνωση συνδυασμένη με την ευλογημένη σκληραγωγία, καθιστούν ελεύθερο τον άνθρωπο από την αμαρτία.

Αυτό συμβαίνει διότι, η ταπείνωση αφαιρεί τα πάθη της ψυχής και η σκληραγωγία νεκρώνει τα πάθη του σώματος»

Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος.

ΟΛΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ.

«ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΗΝΕΩΚΤΑΙ»!!!

        Ευχόμεθα, εκ μέσης καρδίας, να διέλθωμε το ευλογημένον αυτό στάδιον, όπως η Αγία Μητέρα μας Εκκλησία ορίζει.

ΠΕΡΙ ΝΗΣΤΕΙΑΣ.

ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ...

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΣ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ.

Ο αείμνηστος αγαπούσε πολύ το πράσινο και καθώς τα πεύκα ήταν σχεδόν άγνωστα στο νησί της Πάτμου, οι απλοϊκές γυναίκες όταν τα πρωτοείδαν φυτεμένα από εκείνον τα είπαν «Αμφιλοχιακά»!! Έκανε πρασιές πεύκων και από το φυτώριό του εφύτευε νέες ρίζες ο ίδιος και έδιδε και στους άλλους να φυτεύουν, συχνά μάλιστα τους υποχρέωνε στην εξομολόγησή των να φυτεύουν 2-5 πεύκα για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες των (σοφή σκέψη σοφού πατρός!). 'Έτσι παρουσίασε λίγο πράσινο το κατάξερο νησί που τόσο αγαπούσε ο Άγιος Πατέρας.

«Όποιος φυτεύει δένδρο φυτεύει ελπίδα, φυτεύει ειρήνη, φυτεύει αγάπη και έχει τις ευλογίες του Θεού», έλεγε πάντα στον κύκλο του. Αυτό το αναγνωρίζει η Αγνή Ρουσοπούλου που γράφει στην εφημερίδα «Το Βήμα», της 8-10-1975:

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΣ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΜΩΥΣΗ!!!

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΤΙΜΙΟΣ ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗΣ!!

Ήταν μόλις δέκα χρονών παιδί ο Ανδρέας, αλλά είχε γνωρίσει κιόλας τις στενοχώριες της ζωής. Στα τέσσερά του είχε χάσει τη μανούλα του και πριν λίγο καιρό και τον πατέρα του. Έτσι ο Ανδρέας, με τον μικρό του αδελφό, τον Νώτη, έμειναν ορφανά στους πέντε δρόμους. Καλά που βρέθηκε η θεία τους η Σταυρούλα, η αδελφή της μάνας τους, και τα περιμάζεψε. Φτωχή όμως κι αυτή, εργάτρια σ' ένα ταπητουργείο, πού να χορτάσει ψωμί τα ορφανά!

Μιά ημέρα ο Ανδρέας, που ήταν παιδί πολύ στοχαστικό, είπε στην θεία του ότι, θα σταματήσει το σχολείο γιά να δουλέψει. «Ποιός θα σε πάρει στην δουλειά του μιά στάλα παιδί;», αναρωτήθηκε η θεία. Μα ο Ανδρέας επέμενε και έγινε… έμπορος. Πουλούσε σπίρτα στον δρόμο, στα καφενεία, όπου βρισκόταν. Μιά μέρα πλησίασε έναν κύριο, την ώρα που έβγαινε από ένα μεγάλο κατάστημα. «Πάρτε, κύριε, ένα κουτάκι σπίρτα» , του είπε ευγενικά. Ο κύριος γύρισε και είδε το παιδί με συμπόνoια. Δεν έμοιαζε με τα χαμίνια του δρόμου. Έψαξε γιά ψιλά αλλά δεν βρήκε. Στο πορτοφόλι του είχε μόνο κατοστάρικα. «Δώστε μου, κύριε, το κατοστάρικο κι εγώ θα βρω να το χαλάσω. Θα τρέξω γρήγορα και θα σας φέρω τα ρέστα», είπε ο Ανδρέας.

Η ΘΕΙΑ ΑΓΑΠΗ!!!

«Ο ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ… ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ»!!

ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΠΙΣΤΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ…

Δυστυχώς, όσο περνούν τα χρόνια, αντί να ωριμάζουμε πνευματικά, μέρα με την μέρα, αποδεικνύουμε ότι, είμεθα τελείως ανώριμοι…

Αυτό, βέβαια, είναι το φυσικό αποτέλεσμα της υλιστικής καθημερινότητας, την οποία καθιερώσαμε ως τρόπο ζωής, τις τελευταίες μεταπολεμικές δεκαετίες…

Πώς να μην ευρισκόμεθα σε μιά διαρκή αβεβαιότητα, όταν η «ζωή» μας επιλέξαμε να κινείται, συστηματικά και μόνιμα, ΜΟΝΟ, από την βιολογική μας γέννηση μέχρι το βιολογικό μας τέλος;;;

Οι γονείς, οι παππούδες μας και όλες οι παρελθούσες γενεές, παρ’ ότι δεν είχαν τα μέσα και τις ανέσεις τις δικές μας, αισθανόντουσαν αμεριμνησία και ασφάλεια, πιστεύοντας ακράδαντα στον Θεόν και αφήνοντας στα Παντοδύναμα Χέρια Του, ολόκληρη την ύπαρξη και την επίγεια πορεία τους!!

Και να σκεφθούμε ότι, τα προβλήματα από βαρύτατα νοσήματα, επιδημίες και πανδημίες ήταν συχνότατα τότε, διότι, κυριολεκτικά θανατηφόρες και αθεράπευτες ασθένειες πολύ-πολύ μεταδοτικές, εθέριζαν χωριά και πολιτείες σε λίγα εικοσιτετράωρα όπως για παράδειγμα, η πανούκλα, η φυματίωση, η ελονοσία και τόσες άλλες…

ΜΟΝΑΔΙΚΟ VIDEO-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ, ΜΕ ΤΟΝ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ!!!

Ιδιαίτερη και μοναδική ευλογία η παρούσα βιντεοσκόπηση, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον αείμνηστο πλέον Γεώργιο Μπουτσουρή, ο οποίος εκοιμήθη πρόσφατα εις το Άγιον Όρος, ως Mοναχός Εφραίμ!!

«ΚΥΡΙΕ ΧΑΡΙΣΕ ΜΟΥ»!!!

«Κύριε, χάρισέ μου μιά καρδιά, που να διαλογίζεται μόνο τα μεγαλεία Σου!! 

Χάρισέ μου μιά διάνοια, που να αγαπά μόνο Εσένα!! 

Χάρισέ μου μνήμη, που να αναπολεί μόνο τις ευεργεσίες Σου!! 

Χάρισέ μου νου, που μόνο στα αιώνια αγαθά Σου να είναι προσκολλημένος!! 

Χάρισέ μου γνώμη σταθερή, που να Σε ακολουθεί πάντοτε με ολοκληρωτική αφοσίωση!!»

ιερός Αυγουστίνος (354-430 μ.Χ.).