ΠΟΛΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΙΣΤΟΡΙΑ!

           Μια μέρα, το υποζύγιο ενός αγρότη, έπεσε σε ένα βαθύ πηγάδι…

          Το ζώο φώναζε απελπισμένα για ώρες και ο αγρότης προσπαθούσε να βρει κάποια λύση να το βγάλει από το πηγάδι. Λύση δεν έβρισκε και δεν ήξερε τι να κάνει... Με τα πολλά αποφάσισε, μιάς και το ζώο ήταν γέρικο και τα έξοδα που απαιτούνταν τελικά για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά, ότι δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να σώσει τον γαϊδαράκο του...

          Το μόνο που σκέφθηκε, ήταν, να το θάψει ζωντανό μέσα σ’ εκείνο το πηγάδι. Κάλεσε, λοιπόν, όλους τους γείτονές του να έλθουν και να τον βοηθήσουν. Πήραν όλοι από ένα φτυάρι και άρχισαν να πετάνε χώματα στο πηγάδι. Στην αρχή το ζώο χάλασε τον κόσμο με τις φωνές του. Μετά όμως, προς έκπληξη όλων, ησύχασε. Ύστερα από αρκετές φτυαριές χώμα, ο αγρότης θεωρώντας ότι το ζώο έχει ταφή κάτω από το πολύ χώμα, κοίταξε μέσα στο πηγάδι και έμεινε έκπληκτος με αυτό που είδε.

Νο 9/9 - Ι. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΟΣΙΟ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΝ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ.

Ένα αφιέρωμα στον Όσιο Εφραίμ Κατουνακιώτη που δημιουργήθηκε, στο μεγαλύτερο μέρος του, το έτος 2019 πριν την αγιοκατάταξη του γέροντα και ολοκληρώθηκε στην τελική του μορφή τον Ιούνιο του 2020, τρεις περίπου μήνες μετά την αναγραφή του πατρός Εφραίμ στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη.

«ΕΞΟΦΛΗΜΕΝΟΣ… ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΓΑΛΑ»!!!

           Μία μέρα ένα πολύ φτωχό αγόρι που πουλούσε μικροπράγματα από πόρτα σε πόρτα, ένοιωσε πολύ πεινασμένο και στην τσέπη του δεν είχε, παρά μόνο μερικές δεκάρες. Έτσι, αποφάσισε ότι, στο επόμενο σπίτι θα ζητούσε λίγο φαγητό. Ωστόσο, έχασε το θάρρος του, όταν μία ευγενής κυρία άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της, και αντί για φαγητό, από ντροπή, ζήτησε απλά ένα ποτήρι νερό.

Η κυρία κοιτάζοντας το αγόρι κατάλαβε ότι, ήταν ταλαιπωρημένο και πεινασμένο και αντί για νερό του έδωσε ένα ποτήρι γάλα. Το αγόρι το ήπιε μονορούφι και στη συνέχεια ερώτησε την γυναίκα: «Τί σας οφείλω...;».

«ΟΡΓΙΖΕΣΘΕ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΑΡΤΑΝΕΤΕ» (Εφ. 4,26)!!!

         Ο θυμός, ο καθαρός θυμός, είναι δύναμη της ψυχής.

        Εάν ο εκ φύσεως πράος βοηθιέται μια φορά από τον χαρακτήρα του για την πνευματική του πρόοδο, ο θυμώδης βοηθιέται δυό φορές από την δύναμη που έχει ο χαρακτήρας του, αρκεί την δύναμη αυτή του θυμού να την αξιοποιήσει κατά των παθών του και του πονηρού.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ!!

«Εκείνος που αγαπά τον εαυτόν του,

δεν είναι δυνατόν να αγαπά πραγματικά τον Θεόν.

Αυτός που όντως αγαπά τον Θεόν,

θεωρεί τον εαυτόν του ξένο και πάροικο σ’ αυτή την γη,

και δεν του χαρίζεται ποτέ»!!

Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ (1759 - 1833).

Νο 8/9 - Ι. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Η ΑΓΑΠΗ ΗΜΕΡΕΥΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΘΗΡΙΑ!!

Επί κομμουνιστικής Ρωσίας, συνέβη το εξής περιστατικό:

 

«Ένας κακοποιός-ληστής, στην προσπάθεια του να πραγματοποιήσει κάποια ληστεία, τελικά συνελήφθη. Στο Δικαστήριο κλήθηκε ως μάρτυρας κάποιος άνθρωπος ο οποίος τον είχε δει να διαπράττει την ληστεία, την οποία και αποκάλυψε στο Δικαστήριο. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης μαρτυρίας ήταν να καταδικασθή και τελικά να φυλακισθή ο ληστής.

Ο ληστής έβαλε σκοπό, όταν βγει από τη φυλακή, να σκοτώσει εκείνο τον άνθρωπο, που η μαρτυρία του τον “έρριξε” στην φυλακή…

Μετά από μερικά χρόνια αποφυλακίσθηκε και έχοντας θεριέψει η εκδίκηση μέσα του, έμαθε που μένει ο άνθρωπος που κατέθεσε στο Δικαστήριο εναντίον του. Πήρε, λοιπόν, ένα μεγάλο μαχαίρι και μια νύχτα, μπήκε αθόρυβα στο σπίτι εκείνου, αφήνοντας την πόρτα ανοικτή και κρύφθηκε πίσω από ένα μεγάλο μπαούλο. Κατάλαβε ότι, ο νοικοκύρης δεν ήταν εκείνη την στιγμή στο σπίτι, οπότε έχοντας κρυφθή καλά περίμενε με υπομονή, ενώ άκουγε τι έλεγε η υπόλοιπη οικογένεια, η γυναίκα και τα τρία παιδιά του...

“Θα τους σκοτώσω όλους και όταν γυρίσει, θα τους βρει όλους σκοτωμένους”, συλλογιζόταν, “και έτσι θα τον κάνω να πονέσει πιο πολύ…”.

«ΟΙ ΕΑΥΤΩΝ ΕΠΙΓΝΩΜΟΝΕΣ ΣΟΦΟΙ» (ΠΑΡΟΙΜ. ΙΓ’10’)

ΠΑΣΣΑΛΟΣ ΠΑΣΣΑΛΩ ΕΚΚΡΟΥΕΤΑΙ (ΑΡΧ. ΓΝΩΜΙΚΟΝ)

ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ γ.ΚΛΕΟΠΑ ΗΛΙΕ.

 

“Ήλθε στην εξομολόγηση ένας ηλικιωμένος και μου λέει:

 

«Πάτερ, βάλε μου έναν σκληρό κανόνα, επειδή δεν μπορώ να απαλλαγώ από τα πάθη μου».

«Γέροντα, αγωνίσου, γιατί τα πάθη οδηγούν στην κόλαση», του είπα.

«Πάτερ, τα εσυνήθισα, δεν μπορώ να τα αφήσω».

«Γέροντα, πρόσεχε, να απαλλαγής από τα πάθη σου, γιατί ο θάνατος είναι κοντά».

«Θέλω να τα αφήσω, αλλά δεν ξέρω πως».

«Αν δεν μπορείς να αφήσεις την αμαρτία, πώς θα υπομείνεις την αιώνια τιμωρία;».

«Φοβάμαι την κόλαση, αλλά είμαι δέσμιος των παθών μου».

Νο 7/9 - Ι. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΤΟ ΙΑΚΩΒΑΚΙ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ.

H Ιστορία που θα διαβάσετε πιό κάτω συνέβη το 1929, σ’ ένα μικρό χωριό της Εύβοιας:

 « Όλα τα παιδάκια του χωριού πήγαιναν σχολείο μία φορά την ημέρα. Το Ιακωβάκι πήγαινε δύο. Το αγαπούσε πολύ, γιατί το σχολείο του, στα πρώτα χρόνια, ήταν και Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.

Αργά το απόγευμα, πήγαινε και άναβε τα καντήλια. Πήγαινε μόνο του το παιδί και του άρεσε να μένει μέχρι να νυχτώσει. Προσευχόταν όσο ήξερε και όσο μπορούσε. Έπειτα έπαιρνε τον κατήφορο γιά το σπίτι του, αφήνοντας πίσω το δάσος με τα πεύκα.

Ένα απόγευμα, όμως, θα ήταν τότε 8-9 χρόνων, εκεί που προσευχόταν του εμφανίσθηκε ολοζώντανη η Αγία Παρασκευή, ως Μοναχή, όπως ακριβώς ήταν στην εικόνα της Εκκλησίας. Το παιδί τρόμαξε. Το έβαλε στα πόδια και έφθασε λαχανιασμένο στο σπίτι του. Ούτε που γύρισε να κοιτάξει πίσω από τον φόβο του!

«ΜΕΙΖΩΝ… Η ΑΓΑΠΗ» (Α' ΚΟΡ. 13,13 )!!!

«ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΙΩΠΗ»!!!

           Με την ταπείνωση και την σιωπή δίνουμε τόπο στην οργή. Γιατί λέμε, ότι το φίδι είναι φρόνιμο; Παρόλο που έχει όπλο δυνατό, το δηλητήριο και μπορεί να μας κάνει κακό, λίγο θόρυβο αν ακούσει, αμέσως φεύγει. Δεν πάει κόντρα. Δίνει τόπο στην οργή. Έτσι και εσύ. Αν κανείς σου πει κανέναν λόγο και σε πειράξει, μην απαντάς. Αν σιωπήσεις, αφοπλίζεις τον άλλον.

Ο ΩΦΕΛΙΜΟΣ ΘΥΜΟΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ!

Ο π.ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΤΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΟΜΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ.

ΑΞΙΖΕΙ ΒΑΘΕΙΑΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ!!

 Μία πολύ συγκινητική αναφορά από καρδιάς του ευγενεστάτου π. Τιμοθέου Τόρες, που απευθύνεται με πολύ αγάπη και ευγνωμοσύνη προς εμάς τους Ελληνορθοδόξους αδελφούς εν Χριστώ και μας στηρίζει στις δυσκολίες και τα προβλήματα μας και συγχρόνως, μας υπενθυμίζει με πολύ διακριτικό και ευλογημένο τρόπο τις ευθύνες που έχουμε αναλάβει, από τότε που εγνωρίσαμε και επιστεύσαμε εις τον Χριστόν, εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ, Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΜΑΣ.

«Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ - ΒΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ»

Ομιλία κ. Εμμανουήλ Καπετανάκη.

πρ. Διευθυντής Δημοτικής Εκπαιδεύσεως.

 

 Με θέμα:

«Ο  Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.

Βιωματικές Εμπειρίες»

 

Ι. Ν. Κοίμησις Θεοτόκου - Άνω Καλαμακίου.

Κυριακή 31 Μαΐου 2020.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΕΝΟΣ ΑΘΕΟΥ.

Δύο κυρίες από τα Καλάβρυτα είχαν μεγάλη ευλάβεια στον Γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και τον επισκέπτονταν συχνά. Εστενοχωρούντο, διότι είχαν έναν άθεο αδελφό κομμουνιστή που, αν και τελείως αμόρφωτος, είχε χάρισμα λόγου και παρέσυρε τους ανθρώπους. Αυτός λοιπόν με τα λόγια του, είχε ξεσηκώσει επτά χωριά και τα είχε διαστρέψει προς τον κομμουνισμό. Τις δε αδελφές του, που πήγαιναν στον Άγιο γέροντα, τις κορόϊδευε συνέχεια.

Κάποια φορά, μετά από πολλά παρακάλια, οι αδελφές του κατάφεραν, να τον πάρουν μαζί τους στο Μήλεσι. Μόλις μπήκαν μέσα στο κελάκι του Αγίου, λέει ο κομμουνιστής αδελφός στο γέροντα: «Ρε παπά, πες μου και μένα από αυτές τις ιστοριούλες που λες και ξεσηκώνεις τις γυναίκες».

ΤΟ ΑΠΑΡΑΣΑΛΕΥΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗΣ.

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

Κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής, ανάμεσα στους φυλακισμένους υπήρχαν και πολλοί Ιερείς, οι οποίοι, κηρύττοντας τον λόγο του Θεού, προσπαθούσαν να εμψυχώσουν τους συγκρατουμένους τους. Μα το πιο μεγάλο δώρο των φυλακισμένων Ιερέων προς αυτούς, ήταν η Θεία Λειτουργία που ετελούσαν. Πότε-πότε, οι δεσμοφύλακες άφηναν τους φυλακισμένους να εκκλησιάζωνται. Στο προαύλιο των φυλακών ή μέσα σ' ένα μεγάλο θάλαμο, γινόταν η Λειτουργία από τον πιό ηλικιωμένο Ιερέα, με συλλειτουργούς τους άλλους φυλακισμένους Ιερωμένους. Δεν υπήρχε Ιερό, δεν υπήρχαν άμφια, δεν υπήρχαν κεριά και δισκοπότηρα γιά τα Άγια των Αγίων. Υπήρχε όμως, μιά βαθειά και απαράμιλλη πίστη, που έκανε το «περίεργο» εκείνο εκκλησίασμα πιό ευλαβικό, πιό βαθειά παραδομένο στην Θεία Λειτουργία, που τελείωνε πάντα με το: «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια»!!

Νο 6/9 - Ι. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Η ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ!!

«Γιά κάθε τι, μεγάλο ή μικρό, να συμβουλεύεσαι την συνείδησή σου και να την εξετάζεις εις βάθος και με πολύ επιμέλεια και ακρίβεια»!!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης (1749-1809).

ΕΣΤΗΚΑ ΕΠΙ ΤΗΝ ΘΥΡΑΝ ΚΑΙ ΚΡΟΥΩ (ΑΠΟΚΑΛ. 3,20)

Ο ΔΟΚΙΜΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ!!!

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος: 

«Ο πόνος σε προειδοποιεί συνήθως, ότι κάτι συμβαίνει στον οργανισμό. Πρέπει να δοκιμάζει κάποιος την αντοχή του και, ανάλογα, να προσέχει. Ιδίως, όταν περάσει η ηλικία, χρειάζεται προσοχή. Γιατί, αν ένα παλιό αυτοκίνητο συνεχίσει να τρέχει με την ίδια ταχύτητα που έτρεχε, όταν ήταν καινούργιο, θα φύγουν οι ρόδες απ’ εδώ, το καρμπυρατέρ απ’ εκεί...

Νο 5/9 - Ι. ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ - ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

«ΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΛΟ»!!

Μιά γυναίκα που ζύμωνε ψωμί για τα μέλη της οικογενείας της, είχε την ευλογημένη συνήθεια, να  αφήνει πάντα ένα από τα καρβέλια που έφτιαχνε στο περβάζι του παραθύρου της, για κάθε πεινασμένο που θα περνούσε από εκεί.

Όμως, κάθε μέρα, ένας συγκεκριμένος γέροντας καμπούρης, ερχόταν και έπαιρνε το καρβέλι, και αντί να εκφράσει ευγνωμοσύνη, όπως έφευγε, έλεγε αυτές τις λέξεις: «Το κακό που κάνεις παραμένει μαζί σου, το καλό που κάνεις επιστρέφει».

Αυτό γινόταν κάθε ημέρα. Κάποια στιγμή η γυναίκα θύμωσε και μονολόγησε: «Ούτε κάν μία λέξη ευγνωμοσύνης… Κάθε μέρα ο καμπούρης επαναλαμβάνει: “Το κακό που κάνεις παραμένει μαζί σου, το καλό που κάνεις επιστρέφει”. Τι σημαίνει αυτό;»

Οι μέρες περνούσαν και ο καμπούρης, πάντα στην ώρα του, έπαιρνε το καρβέλι και έλεγε τα ίδια και τα ίδια...

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΙΝ!!

    Αυτές οι υπέροχες εικόνες του Νυμφίου και της Υπεραγίας Θεοτόκου κοσμούν το Παρεκκλήσιο του Αγίου Ανδρέου στην Νέα Σμύρνη, και προτίθενται η κάθε μία για την ιδιαίτερή της προσκύνηση.

    Κατεσκευάσθηκαν «χειρί» διακεκριμένου αγιογράφου με την φροντίδα του Εφημερίου και προσφορές των ολίγων εκκλησιαζομένων.

    Τις εκθέτομε στην δημοσιότητα, διότι ο αυτός ζήλος θα έπρεπε να επιδεικνύεται σε όλες τις Ενορίες, και μάλιστα στις μεγάλες!!