Διηγείται ένα πνευματικό παιδί του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου:
«Πήγα στον γέροντα, κάποιον γνωστό μου να εξομολογηθή.
Αυτός, λοιπόν, όταν εβγήκε από το εξομολογητήριο, ήταν απογοητευμένος.
«Δεν ξανάρχομαι», μου λέει.
«Γιατί;», τον ερώτησα.
Διηγείται ένα πνευματικό παιδί του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου:
«Πήγα στον γέροντα, κάποιον γνωστό μου να εξομολογηθή.
Αυτός, λοιπόν, όταν εβγήκε από το εξομολογητήριο, ήταν απογοητευμένος.
«Δεν ξανάρχομαι», μου λέει.
«Γιατί;», τον ερώτησα.
Μία περίοδο, στην Ι. Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, στη Νέα Πεντέλη, ο Γέροντας Σίμωνας συνήθιζε, μετά τη Θεία Λειτουργία, να «ανοίγει το σχολείο». Συγκέντρωνε, δηλαδή, τους Μοναχούς του και όσους από τους πιστούς παρέτειναν την παραμονή τους στο Μοναστήρι, και άρχιζαν την ανάγνωση και ερμηνεία των επιστολών του Αποστόλου Παύλου, από έκδοση του 1968, η οποία έχει εκπονηθή από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο Οποίος έχει λάβει υπόψη του όλους τους Πατέρες!
Ο Γέροντας πάντα μας έλεγε:
«Πρέπει να μελετούμε την Αγία Γραφή διά των Πατέρων»!
Μάλιστα δε, του άρεσε πάρα πολύ ο ιερός Χρυσόστομος και έλεγε:
Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, ήθελε να διδάξει τον μεγάλο υιό του, τί σημαίνει αληθινή πτωχεία. Αποφάσισε λοιπόν και τον επήρε μαζί του, γιά να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, κοντά σε μία γνωστή οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δύο νύκτες στην αγροικία αυτή, μαζί την πτωχή και απλοϊκή οικογένεια των χωρικών...
Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι τους, στην πόλη τους, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ερώτησε το υιό του:
«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία αυτή;».
«Ωραία», απάντησε ο υιός του.
«Και τί έμαθες από την ζωή των χωρικών;», συνέχισε ο πατέρας.
Και ο υιός του απάντησε:
<<Εγνώρισα κάποιον που εκκλησιαζόταν τακτικά και νήστευε, και είχε την εντύπωση ότι ζούσε πνευματικά… Εν τω μεταξύ, ενώ είχε πέντε διαμερίσματα και δύο μισθούς και παιδιά δεν είχε, δεν έδινε δραχμή σε κανένα πτωχό...
Και του είπα:
«Έχεις τόσους πτωχούς συγγενείς, γιατί δεν τους δίνεις κάτι; Τί θα τα κάνεις; Δώσε σε χήρες, σε ορφανά».
Και ξέρετε τί μου είπε;
«Καλά, να μην παίρνω ενοίκιο από την χήρα αδελφή μου…;;».
Ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι μου, όταν το άκουσα.
Αρρώστησε κάποιος από τους Γέροντες της Σκήτης και επειδή δεν μπορούσε να δεχθή τροφή, τον παρακαλούσε, πολλές ημέρες, ο μαθητής του, να του κάνει λίγο κουρκούτι από σιμιγδάλι. Με τα πολλά, εδέχθη ο γέροντας. Επήγε λοιπόν ο αδελφός, ετοίμασε το φαγητό και το έφερε στον γέροντα.
Όμως, κατά την προετοιμασία του γεύματος, υπήρχε κρεμασμένο ένα αγγείο με λίγο μέλι μέσα, αλλά και ένα άλλο όμοιο αγγείο με λάδι από λινόσπορο... Μύριζε μάλιστα αυτό, γιατί ήταν από πολύ καιρό και προοριζόταν γιά το λυχνάρι. Ο αδελφός λοιπόν, κατά λάθος, έβαλε στο φαγητό του Γέροντα από το αγγείο με το χαλασμένο λάδι, αντί από το αγγείο με το μέλι...
1.Η ψυχή, που δεν έχει την ακρίβεια του τρόπου ζωής και που δεν δέχθηκε ακόμη την αίσθηση του αyιασμού της καρδιάς, ας πενθεί και ας ζητεί θερμά από τον Κύριο να της δοθη αυτό το αγαθό, και η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Κατά το Νόμο, εκείνοι που έπεσαν σε σωματικά αμαρτήματα, πρώτα επιτιμώνται από τον Ιερέα, με στέρηση της Θείας Κοινωνίας. Όσοι όμως δεν είχαν στη ζωή τους τέτοια αμαρτήματα και είναι καθαροί, προβιβάζονται ακόμη και στην Ιερωσύνη και μπορούν να τοποθετούνται μέσα στο Θυσιαστήριο, σαν Λειτουργοί του Κυρίου. Η Αγία Τριάδα κατοικεί μέσα στην καθαρή ψυχή, όσο είναι κατάλληλος και δεκτικός ο άνθρωπος. Όταν όμως αλλάξει πορεία ο άνθρωπος και λυπήσει το Άγιο Πνεύμα, συστέλλονται η Θεία Χάρη, η Αγάπη και κάθε Αγαθή Ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Στερείται ο νους την πνευματική ευφροσύνη και παραδίδεται σε θλίψεις και πειρασμούς, μέχρις ότου ορθοποδήσει και πάλι η ψυχή. Κατόπιν, αφού δείξει τη μετάνοια με εξομολόγηση και ταπείνωση, πάλι αξιώνεται της Θείας Χάριτος και απολαμβάνει ευφροσύνη περισσότερο από πρώτα. Αντίθετα, αν δεν λυπήσει το Άγιο Πνεύμα, τότε προκόπτει η ψυχή και προχωρεί από δόξα σε δόξα και από ανάπαυση σε τελειότερη ανάπαυση και συγκαταριθμείται στους τελείους εργάτες και αμέμπτους λειτουργούς του Χριστού, στην Αιώνια Βασιλεία Του!
<<Ο Θεοφόρος πατήρ Γερβάσιος, γιά το σιωνιστικό κατασκεύασμα του Μασσωνισμού, που αρνείται την Θεότητα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και πριονίζει το ταλαίπωρο Ελληνικό Έθνος μας, γράφει:
«Ο Μασσωνισμός δεν είναι αγαθοεργόν Ίδρυμα όπως κολακεύεται να διαφημίζει εαυτό... Είναι παγίς, ήτις συλλαμβάνει ευκόλως πάντα μυόφθαλμον υλιστήν, επιστήμονα και αφελή…
<<Κάποτε, δύο μοντέρνοι νεαροί (οι οποίοι μάλιστα δεν επίστευαν), ταξιδεύοντας μ’ ένα ατμόπλοιο, είδαν στο κατάστρωμα έναν γέροντα, γνωστό γιά την πίστη και την αγία ζωή του και θέλησαν να τον ειρωνευθούν…
Τον επλησίασαν, λοιπόν, και του είπαν:
«Γέροντα, έμαθες τα νέα;».
«Ποιά νέα, παιδιά μου;», ερώτησε ο γέροντας.
Είπε η αμμάς Θεοδώρα:
<<Καλό πράγμα είναι η ζωή της ησυχίας! Ο συνετός άνθρωπος ησυχάζει αληθινά! Είναι σπουδαίο πράγμα να ζει τον ησύχιο βίο ο μοναχός ή η μοναχή και προπάντων οι νέοι! Να ξέρεις όμως ότι, εάν κάποιος, έχει την πρόθεση να ζήσει τη ζωή της ησυχίας, έρχεται αμέσως ο πονηρός και βαρύνει την ψυχή:
<<Ένας σπουδαίος αββάς, ο πατήρ Αθανάσιος Χαμακιώτης, στον Ιερό Ναό της Παναγίας Νεραντζιωτίσσης στο Μαρούσι της Αττικής, ωμιλούσε με ζέουσα πίστη και Χάρη Θεού, γιά τα Πάθη του Χριστού και την Ανάσταση!
Κράτησε την ευσέβεια των Αθηναίων, και μάλιστα των υψηλών τάξεων, μισό αιώνα.
Ήταν γερή κουτσούρα ο παπά-Θανάσης, που την περιέλουζαν τα νάματα της Χάριτος και βλάσταινε συνεχώς Αγιοπατερική Θεολογία! Αυτοί οι πατέρες δεν έκαναν ούτε τους προορατικούς ούτε τους θαυματουργούς! Είχαν κατέβη στον στίβο και πάλευαν μαζί με τον κόσμο και έστηναν τρόπαιο νίκης κατά της κακουργίας των δαιμόνων!
Γέροντα Παΐσιε, ποιά είναι η φυσική απλότητα;
«Η φυσική απλότητα είναι, η απλότητα
που έχει ένα μικρό παιδί. Το παιδί, όταν κάνη μία αταξία, το μαλώνεις και
κλαίει. Αν μετά του δώσεις ένα αυτοκινητάκι, τα ξεχνάει όλα! Δεν εξετάζει γιατί
προηγουμένως το μάλωσες και ύστερα του έδωσες το αυτοκινητάκι. Ο μικρός
δουλεύει με την καρδιά, ενώ ο μεγάλος δουλεύει με την λογική»!!
<<Πρόσεχε λοιπόν, εραστή του Θεού, με ακρίβεια και γνώση.
Όταν εκεί που εργάζεσαι πνευματικό έργο, δεις φως ή φωτιά εξωτερικά ή εσωτερικά, ή κάποιο σχήμα δήθεν του Χριστού ή ενός Αγγέλου ή κάποιου άλλου, μην τα παραδεχθής, γιά να μην πάθης καμμία βλάβη. Μήτε συ ο ίδιος, προσέχοντας τις εικόνες αυτές, αφήσεις το νου σου να τις αποτυπώνει. Γιατί όλα αυτά που μετασχηματίζονται εξωτερικά με αταξία, γίνονται γιά να πλανήσουν την ψυχή.
Η αληθινή αρχή της προσευχής είναι η καρδιακή θέρμη, η οποία καίει τα πάθη, προκαλώντας στην ψυχή ιλαρότητα και χαρά, και στηρίζει την καρδιά με αδίστακτο πόθο και αναμφίβολη βεβαιότητα! Όπως λένε οι Πατέρες, κάθε τι που έρχεται στην ψυχή, είτε αισθητό είτε νοερό και η ψυχή αμφιβάλλει γι’ αυτό και δεν το παραδέχεται, δεν είναι από τον Θεόν, αλλά το έχει στείλει ο εχθρός.
Ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Volney (Constantin François Chassebœuf 1757-1820), υπήρξε ένας δηλωμένος και φανατικός άθεος. Είχε γράψει μάλιστα βιβλία, γεμάτα από το δηλητήριο της απιστίας, με τα οποία προσπαθούσε να κρημνίσει τις αστήρικτες ψυχές… Σε κάποιο βιβλίο του, διακωμωδούσε την προσευχή και υποστήριζε ότι, η προσευχή είναι χαμένος χρόνος...
Κάποτε, ταξίδευε με το πλοίο, από τη Χάβρη στην Νέα Υόρκη. Σε κάποια στιγμή του ταξιδιού, σηκώθηκε φοβερή τρικυμία και πελώρια κύματα απειλούσαν να στείλουν στο βυθό της θαλάσσης, το πλοίο και τους επιβάτες. Τότε, κατατρομαγμένοι όλοι οι επιβάτες, έπεσαν στα γόνατα και με δάκρυα στα μάτια άρχισαν να προσεύχωνται. Ακόμα και ο Volney γονάτισε και προσευχόταν!
Ο Άγιος Ιωάννης, μετά την Ακολουθία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου της Κρονστάνδης, παρακάλεσε τον κόσμο, να παραμερίσει, μπροστά στην προσερχόμενη δεκατετράχρονη τότε Ματρώνα! Ο Άγιος, μάλιστα, είπε στην νεαρή Ματρώνα τα εξής προφητικά:
<<Τον παλαιόν καιρόν οι άνθρωποι, όταν ήθελον να παιδεύσουν κανένα άνθρωπον, έκαναν όρκον και έλεγον: “Nα δώση ο Θεός να τον βάλη με τους αναξίους ιερείς του 8ου αιώνος (δηλαδή, τους αναξίους κληρικούς των αποκαλυπτικών χρόνων της διαστροφής και αποστασίας, προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου)”. Δια τούτο, αδελφοί μου, είναι δύσκολον την σήμερον να σωθούν Πατριάρχαι, Αρχιερείς, ιερείς και λαϊκοί...
Διά τούτο, σας συμβουλεύω, άγιοι ιερείς, τώρα που έχετε καιρόν, μετανοήσατε, ίνα σωθήτε!
Οι προεστοί οπού είσθε εις τα χωρία, αν θέλετε να σωθήτε, πρέπει να αγαπάτε όλους τους Χριστιανούς καθώς και τα παιδιά σας, και να ρίχνετε τα χρέη κατά δύναμιν εκάστου, και να μη κάμνετε φιλοπροσωπείαν!
Ομοίως και σεις οι κατώτεροι να τιμάτε τους μεγαλυτέρους σας!
Διηγείται η αδελφή του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Χριστίνα:
<<Ήλθα μία φορά στο Στόμιο, να δω τον Γέροντα και του έφερα μάλιστα και δύο γάτες, διότι είχε πολλά ποντίκια που ήταν σκέτη μάστιγα…
«Πάτερ Παΐσιε», του λέω, «σου έφερα τις γάτες να ησυχάσεις από τα ποντίκια».
Την επομένη φορά που επισκέφθηκα την Μονή, μπαίνοντας στην κουζίνα, βλέπω γάτες και ποντίκια να τρώνε μαζί, από το ίδιο σκεύος…
Και αμέσως του λέω:
Κάποιος αδελφός, ερώτησε τον αββά Ησαΐα:
«Πώς πρέπει να ησυχάζει κανείς μέσα στο κελλί του;»
Και αποκρίθηκε ο Γέροντας:
«Το να ησυχάζει κανείς στο κελλί του, σημαίνει, να εκθέτει συνεχώς τον εαυτό του ενώπιον του Θεού και να επιστρατεύει όλη του τη δύναμη, γιά να αντιστέκεται σε κάθε λογισμό, που σπέρνει ο εχθρός, γιατί αυτό σημαίνει αναχώρηση από τον κόσμο»!
Και ξαναρώτησε ο αδελφός:
«Και τί σημαίνει κόσμος, αββά;»
Και απαντά ο αββάς:
<< Όπως βγαίνει ο άνθρωπος από την κοιλιά της μητέρας του, έτσι βγαίνει και η ψυχή γυμνή από το σώμα, την ώρα του θανάτου. Άλλη καθαρή και φωτεινή, άλλη λερωμένη από τα σφάλματα της και άλλη μαύρη από τις πολλές αμαρτίες της…
<<Η γνώση γίνεται νοητή, μετά τον εθισμό στη θεωρία των αισθητών. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι, ο γνωστικός θα δει Άγγελο. Διότι, πώς ο άνθρωπος, που ούτε τη δική του ψυχή δε βλέπει, θα μπορέσει να δει άϋλη ουσία και γνωστή μόνο στον Ποιητή της;;
Γιά κοινή ωφέλεια και κατά Πρόνοια του Θεού εμφανίζονταν πολλές φορές οι Άγγελοι στους πατέρες μας. Σ' εμάς όμως ούτε αυτό γίνεται, γιατί το θέλομε από υπερηφάνεια, και ούτε γιά την κοινή ωφέλεια φροντίζομε, ούτε υποφέρομε τίποτε κατά Θεόν…
«Επιδιώρθωνα κάποτε τα δωμάτια της Μονής», διηγείται ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης. «Λίγο πριν το μεσημέρι, ξάπλωσα κουρασμένος στο κρεββατάκι ενός δωματίου, του οποίου διώρθωνα το ταβάνι.
Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα βίαια ένας στρατιώτης. Είχε μόνο ένα μάτι στο μέτωπο, και φώναζε: “Εδώ είσαι λοιπόν; Ε, τώρα θα δεις τί θα πάθεις…”.
Πίσω του, ακολουθούσαν κάπου δεκαοκτώ δαίμονες, άλλοι με την μορφή ανθρώπου και άλλοι με την μορφή πιθήκου. Όλοι ώρμησαν πάνω μου και άρχισαν να με κτυπούν. Προσπαθούσα να κάνω το Σταυρό μου, αλλά με εμπόδιζαν. Τρεις από αυτούς κρατούσαν το χέρι μου και ένας μου άνοιγε τα δάκτυλα, γιά να μην μπορώ να σχηματίσω το σημείο του Σταυρού... Τα χτυπήματα και τα βάσανα που υπέφερα, δεν περιγράφονται... Σε λίγο από το στόμα και από τη μύτη μου, έτρεχε αίμα… Τα ράσα μου ανοιγμένα, τα χέρια μου ήταν στραμπουληγμένα και ο ώμος μου, σχεδόν βγαλμένος… Στα αυτιά μου, αντηχούσαν, τα γεμάτα μίσος λόγια τους...
Ένας γέροντας, έλεγε γιά τον αββά Ξόϊο τον Θηβαίο:
<< Είχε πάει κάποτε ο αββάς Ξόϊος στο Σινά και εκεί τον συνάντησε ένας αδελφός και του είπε στενάζοντας:
«Στενοχωρούμεθα αββά μου, επειδή δεν βρέχει…».
Του απαντά, τότε ο μεγάλος αββάς, με πραγματική απορία:
«Γιατί δεν προσεύχεσθε και δεν παρακαλείτε τον Θεόν;».
Του αποκρίνεται αμέσως ο αδελφός, λέγοντας:
«Και προσευχόμεθα και λιτανείες κάνομε και πάλι δεν βρέχει γέροντα…».
Και ο γέροντας του λέει:
Νέα Μηχανιώνα: Το Πάσχα του καλοκαιριού στην Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς είναι πάντοτε ξεχωριστό, και ιδιαίτερα στην Νέα Μηχανιώνα, όπου φυλάσσεται η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης, από την Κύζικο της Μικράς Ασίας!
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, στην τελευταία παράκληση της Παναγίας, στις 13 Αυγούστου 2022, εορτάσθηκε η έξοδός της Ιεράς Εικόνος, από το μόνιμο προσκυνητάρι και η τοποθέτησή της στο προσωρινό!
Πηγή video: Κώστας, Χαρούλα και Ειρήνη.