Είπε κάποιος προσκυνητής στον Άγιο Παΐσιο:
«Γέροντα, αυτό το άρρωστο παιδάκι, που έφεραν σήμερα οι γονείς του, πολύ ταλαιπωρείται…».
Και Εκείνος του απαντά:
«Ε, σιγά-σιγά, θα ξεπεράση την αρρώστια του, αλλά θα του μείνη μία ευαισθησία, γιά να θυμάται την αρρώστια του, και αυτή η ευαισθησία θα το βοηθάη πνευματικά!»!
Και είπε πάλι ο προσκυνητής:
«Και τα παιδάκια, Γέροντα, που έχουν λευχαιμία πολύ υποφέρουν…».
Και απάντησε ο αγιασμένος γέροντας:
Έλεγε ο μακαριστός σοφός γέρων Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:
«Το γεγονός ότι τα Ευαγγέλια είναι γραμμένα στην Ελληνική γλώσσα, μάς δημιουργεί αυξημένες ευθύνες. Όσοι από τους διαπρεπείς επιστήμονες του εξωτερικού θέλουν να ασχοληθούν με την Καινή Διαθήκη, όλοι μαθαίνουν Ελληνικά!
Το έτος 2.000, είχε επισκεφθή την Ιερά Μονή Δαδίου, ο ηγούμενος κάποιας άλλης Μονής, συνοδευόμενος από μία συντροφιά νέων με σκοπό να συναντήσουν και να συνομιλήσουν με τον Γέροντα Αμβρόσιο.
Έπειτα από τις συστάσεις, ερώτησε ο ηγούμενος τον γέροντα Αμβρόσιο:
«Πώς τα βλέπετε τα παιδιά, Γέροντα;».
Εκείνος, έμεινε σκεπτικός, κατόπιν σήκωσε το βλέμμα, τους κοίταξε και είπε:
Η θεία-Αλεξάνδρα, κάποτε είχε φτιάξει κουλουράκια γιά τον καφέ και τα έστειλε σε κάποιον Μητροπολίτη που έμενε πολύ μακριά. Όταν εκείνος μετά από λίγες ημέρες ευρέθη στην Αθήνα, θέλησε να την ευχαριστήσει και να την ερωτήσει ποιά υλικά χρησιμοποίησε και τα έκανε τόσο νόστιμα!
Η θεία-Αλεξάνδρα, με τη γνωστή σε όλους εκείνους που την εγνώρισαν ετυμολογία της, του απάντησε:
Κατά τινα συζήτησιν, αναφερομένην εις πρόσωπον λίαν δραστήριον, έλεγε (ο πατήρ Ιωήλ Γιαννακόπουλος):
<<Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων·
σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε·
ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος,
Ο αξιότιμος κ. Εμμανουήλ Καπετανάκης (πρ. Διευθ. Δημοτικής Εκπαιδεύσεως), αφηγείται γλαφυρώς και διδάσκει ευγλώττως!! Τον ευχαριστούμε, διά την παραχώρησιν αυτής της βιντεοσκοπήσεως, 2/07/2024!!
Περιεχόμενα αφηγήσεως:
1. Περιστατικόν, με τον Μακαριστόν Αρχιεπίσκοπον Κρήτης, Ευγένιον Ψαλιδάκην (1912-1978)!!
2. Θαυμασταί διηγήσεις, γέροντος Αμφιλοχίου ηγούμενου Ι.Μονής Χοζεβά (+1986)!!
3. «Βρε τί πάθαμε!». Περιστατικόν περί μή(!!) κατακρίσεως, του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου (1906-1991), εις την Πολυκλινικήν!!
4. «Τί είναι η Αγία Αναφορά!!», Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης!!
5. «Τί είναι το Άκτιστον Φως!!», Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης!!
6. Θαυμαστόν περιστατικόν, με εμφάνισιν του Αποστόλου Ματθία, εις την Ι.Μονήν Κουτλουμουσίου!!
7. Αναφορά, εις τον γέροντα Διονύσιον τον αόμματον - εις την Σκήτην Κολιτσούς, εις το Άγιον Όρος!
8. Περιστατικόν, με Μακαριστόν Επίσκοπον Ηρακλείου Κρήτης, Βασίλειον Μαρκάκην (1872-1950)!
--------------------------------------
Ο ιστοχώρος (blog), www.dromokirix.gr, είναι ιδιωτικός. Από την ίδρυσί του, λειτουργεί αφιλοκερδώς και δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα, άμεσο ή έμμεσο. Το ίδιο ισχύει και γιά την χρήσι τού καναλιού μας στο youtube, www.youtube.com/@dromokirix. Όλες οι πληροφορίες (κείμενα, εικόνες λεζάντες, ηχητικά, videos...) που προβάλλουμε, έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα.
Δρομοκήρυξ
<<Καλλίτερα να μην γεννιόταν η γυναίκα εκείνη, που σκοτώνει τα παιδιά της…
Διότι είναι αμαρτία εναντίον του Αγίου Πνεύματος!! Και έπειτα, πού έπρεπε να εύρη ο Θεός καλλίτερη κατοικία γιά το παιδί, παρά στην κοιλία της μητέρας του;;; Και από ’κει το βγάζεις και το πετάς στα σκυλιά και το σκοτώνεις;;;
«Ποιά λέαινα», λέει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, «ποιά αρκούδα θα σκότωνε ποτέ το μικρό της; Και εσύ, λογικό όν, κάνεις χειρότερα από τα άγρια ζώα, όταν έφθασες, να σκοτώσεις τα παιδιά σου…».
Να πας στο δάσος, να συναντήσεις μία αγριογουρούνα με τα γουρουνόπουλά της. Εγώ ήμουν στο δάσος, έμεινα εννέα χρόνια και επτά μήνες, μόνος μου σ’ ένα βουνό στο «Ποϊάνα Κραϊνικούλουι», όταν ευρέθηκα αντιμέτωπος με μία αγριογουρούνα. Ο Θεός να φυλάξη… Έτρεξα και ανέβηκα σ’ ένα έλατο και γαντζώθηκα απ’ αυτό, διότι σαν αστραπή ώρμησε επάνω μου...
«Εγώ βλέπω το Γένος μας οπού έπεσεν εις πολλά κακά...
Έχουν κατάρες, αφορισμούς, αναθεματισμούς, όρκους, βλασφημίας και άλλα τοιαύτα...
Το πρώτον:
Να καθαρισθούν οι χριστιανοί, να αγιασθούν τα χωρία των και να καθαρισθούν ψυχικώς και σωματικώς!
Το δεύτερον:
Παρακινώ τους χριστιανούς να φτιάξουν σταυρούς και κομποσχοίνια, και παρακαλώ τον Χριστόν μας να τα ευλογεί, διά να τα έχουν οι Χριστιανοί φυλακτήρια!
Το τρίτον:
Όλοι να συγχωρούν ζωντανούς και αποθαμένους!
Αυτά τα τρία μου λέγει ο λογισμός μου.
Αλλά τώρα μου δίνετε την ευχήν σας να πηγαίνω, και τα άλλα να τα τελειώνετε με την ευγένειά σας;;»
«Όχι, άγιε διδάσκαλε, σε παρακαλούμεν να καθήσης να μας τα τελειώσης, διότι δεν ηξεύρομεν να τα κάμωμεν».
«Καλά, Χριστιανοί μου, διά την αγάπην του Χριστού μας και την ιδικήν σας θα καθήσω.
Είναι πολλοί παπάδες εδώ;
Έλεγε ο πατήρ Επιφάνιος
Θεοδωρόπουλος γιά τις προγαμιαίες σχέσεις:
<<Πολλοί είναι οι ευλαβείς Χριστιανοί, που θέτουν το ερώτημα:
«Αν κάνουμε έρωτα πέντε λεπτά
πριν το γάμο είναι αμαρτία, ενώ αν κάνουμε έρωτα πέντε λεπτά αργότερα είμασθε
εντάξει;;».
Ακριβώς αυτή είναι η φύσις και η δύναμις και η αξία των Μυστηρίων!!!
Να μεταβάλλουν πράγματα, να
αλλοιώνουν καταστάσεις, να μεταμορφώνουν γεγονότα, να καθιστούν τον αμαρτωλόν
άγιον, το απαγορευμένον ευλογημένον, να υψώνουν το γεώδες εις τον Ουρανόν!
Ναί!!! «Πέντε λεπτά» προ του γάμου είναι αμαρτία η σαρκική συνάφεια του ζεύγους,
«πέντε λεπτά αργότερα» δεν είναι αμαρτία!!!
«Πέντε λεπτά» προ της ευλογίας του Ιερέως, έχομεν επί της Αγίας Τραπέζης «ψωμάκι» και «κρασάκι». «Πέντε λεπτά αργότερα», έχομεν Αυτό Τούτο το Τεθεωμένον Σώμα και Αίμα του Κυρίου μας!!!
Κάποιος ευλαβής και πιστός πατέρας σε ένα χωριό, είχε τοποθετήσει την Εικόνα της Παναγίας, στην είσοδο του σπιτιού του και συμβούλευε τα δύο του αγόρια, όταν εξέρχωνται και όταν εισέρχωνται στο σπίτι, να κάνουν υπόκλιση στην Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου!
Και τα παιδιά ακολουθούσαν πιστά την συμβουλή του πατέρα τους!
Μία ημέρα, και ενώ τα δύο αδέλφια επέστρεφαν από το σχολείο, είδαν πολλούς συμμαθητές τους, να έχουν συγκεντρωθή πάνω σε μία ξύλινη γέφυρα, γιά να παρακολουθήσουν από ψηλά, τα ορμητικά νερά του χειμάρρου, που περνούσαν κάτω από τη γέφυρα, και ανέβηκαν και αυτά πάνω στην γέφυρα.
Συζητών περί Πατέρων μετά τινος νεωτερίζοντος Θεολόγου, έλεγε (ο πατήρ Ιωήλ):
«Κοιτάζομε τί είπαν και τί έγραψαν οι Πατέρες και όχι πώς έζησαν.
Αντί να κάνωμε σχόλια εις τα κείμενα των Πατέρων, θα έπρεπε καλλίτερα να αντιγράφωμε την ζωήν των! Οι Πατέρες προσηύχοντο πολύ, αγρυπνούσαν πολύ, ενήστευαν πολύ, αγαπούσαν την πτωχείαν και την απλότητα, εμίσουν το κοσμικόν φρόνημα, επολέμουν τας πλάνας, απεστρέφοντο τας ανέσεις του βίου, απέφευγον τα αξιώματα, την δόξαν, τας τιμάς, ηγάπων το μαρτύριov!
Ο Άγιος γέροντας Αθανάσιος ο Χαμακιώτης, έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη στα παιδιά και τους νέους! Τους φερόταν με πολλή στοργή και γλυκύτητα! Στο κελλί του είχε μία φοντανιέρα γεμάτη καραμέλες, γιά να φιλεύει τα παιδάκια. Έτσι δημιουργούσε ευχάριστο περιβάλλον και τα παιδιά ένοιωθαν σαν στο σπίτι τους!
Η φιλανθρωπία, η ελεημοσύνη και η φιλοξενία του Άγιου γέροντα Αθανασίου Χαμακιώτου ήταν απαράμιλλες. Τα χρήματα δεν ήθελε ούτε να τα αγγίζει! Όταν του έδιναν χρήματα, κοίταζε πώς να τα διώξει! Έτρεχε σε πτωχούς και αρρώστους, σε παραλύτους, σε πολυτέκνους! Τους βοηθούσε όχι μόνον χρηματικά, αλλά και τους περιποιόταν ο Ίδιος!
Η Νερατζιώτισσα είχε γίνει ένα Φιλανθρωπικό κέντρο!
Έλεγε στα πνευματικά του παιδιά:
«Παιδί, ξέρεις τί γίνεται με την ελεημοσύνη;
Δίνει ο κόσμος κουρελόχαρτα και αγοράζει τον Παράδεισο!»!!!
Μάλιστα, συνεχώς επαναλάμβανε:
«Δίνε! Και θα σου δίνει ο Θεός!»!!!
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε το εξής περιστατικό:
Ακόμη και τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής Του, ο Άγιος γέροντας Αθανάσιος Χαμακιώτης, δεν ξέχασε την ελεημοσύνη. Όταν, μάλιστα, τον ενημέρωσαν ότι ήλθε η σύνταξή του, Αυτός αντέδρασε και είπε:
«Γυμνός ήλθα, γυμνός και θα φύγω! Δώστε τα όλα!»!
Και μερίμνησε να δοθούν σε μία πτωχή οικογένεια στην Πεύκη.
Στις 16 Αυγούστου, τελευταία ημέρα της επίγειας ζωής Του, ο Γέροντας κάτι ψιθύριζε… Σε μιά στιγμή γύρισε το κεφάλι και είπε:
«Α! Έφυγε...».
Η μοναχή που τον διακονούσε στο Νοσοκομείο, τον ερώτησε ποιός τον επισκέφθηκε, και Αυτός της είπε:
H Κεχαριτωμένη Θεοτόκος, εν τη Κοιμήσει και τη εις Ουρανούς Μεταστάσει Αυτής, ου κατέλιπε τον Κόσμον!! Αυτή η μέγιστη Αλήθεια, αποτελεί ανέκαθεν συνείδησιν της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας και πίστιν πάντων των Χριστιανών!!
Με αυτήν την απόλυτον βεβαιότητα πορευόμενοι, ελπίζομεν ακραδάντως εις τας σωστικάς Πρεσβείας Αυτής προς τον Θεάνθρωπον Υιόν Της, τον Κύριον και Θεόν πάντων ημών!!
<<Η Παναγία, όποτε έχουµε ανάγκη, απαντά αμέσως στην προσευχή µας, όποτε δεν έχουµε, µας αφήνει, γιά να αποκτήσουμε λίγη παλληκαριά!
Όταν ήµουν στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, µία φορά, αμέσως μετά την αγρυπνία της Παναγίας, µ’ έστειλε ένας Προϊστάμενος να πάω ένα γράμμα στην Ι. Μονή Ιβήρων. Ύστερα, έπρεπε να πάω κάτω στον αρσανά της Μονής και να περιμένω ένα γεροντάκι που θα ερχόταν µε το καραβάκι, γιά να το συνοδεύσω στο Μοναστήρι µας (απόσταση μιάμιση ώρα µε τα πόδια).
Ήμουν από νηστεία και από αγρυπνία. Τότε την νηστεία του Δεκαπενταυγούστου την χώριζα ως εξής:
Μέχρι της Μεταµορφώσεως δεν έτρωγα τίποτε!
Την ημέρα της εορτής της Μεταµορφώσεως, έτρωγα.
Και μετά, μέχρι την εορτή της Κοιμήσεως της Παναγίας, πάλι δεν έτρωγα τίποτε!
Έφυγα, λοιπόν, αμέσως μετά την αγρυπνία και ούτε σκέφθηκα να πάρω μαζί µου λίγο παξιµάδι. Έφθασα στην Ιερά Μονή Ιβήρων, έδωσα το γράµµα και κατέβηκα στον αρσανά, γιά να περιµένω το καραβάκι. Θα ερχόταν κατά τις τέσσερις το απόγευμα, αλλά αργούσε να έλθη…
Άρχισα εν τω μεταξύ να ζαλίζωµαι...
<<Εκείνος που δεν καταφρονεί τη δόξα και την εξουδένωση, τον πλούτο και την πτωχεία, την ηδονή και την λύπη, δεν απόκτησε ακόμη τέλεια Αγάπη. Διότι η τέλεια Αγάπη δεν καταφρονεί μόνον αυτά, αλλά και την πρόσκαιρη ζωή και τον θάνατο!
Άκουσε τί λένε εκείνοι που αξιωθήκανε να έχουν την τέλεια Αγάπη:
«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; Καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. Ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. Πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε Ἄγγελοι οὔτε Ἀρχαὶ οὔτε Δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν» (Ρωμ.Η΄35΄-39΄)!!!
Ήταν κάποια γυναίκα πάμπτωχη σ’ ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας. Είχε τρία παιδιά και κατάφερε να τα μεγαλώσει με απίστευτες στερήσεις και δυσκολίες, όμως, με μία μοναδική αξιοπρέπεια!
Αυτή, ήταν η κυρά-Βασιλική!
Εκοιμήθη παραμονή της Παναγίας του 1998!
Την επόμενη μέρα, 15 Αυγούστου, το απλό και πτωχό φέρετρο με την σωρό της, που ήταν πάνω στην καρότσα του μικρού αγροτικού ημιφορτηγού του ιερέα, κατευθυνόταν προς το Κοιμητήριο. Στην πορεία της κηδείας, ακολουθούσαν μερικοί συγχωριανοί της και συζητούσαν γιά τα βάσανα που είχε περάσει η κυρά-Βασιλική όσο ζούσε, όταν, ξαφνικά, ευωδίασε όλος ο τόπος!!! Χιλιάδες άνθη και λουλούδια να υπήρχαν, πραγματικά, δεν θα μοσχοβολούσαν τόσο!!!
