Η θεία Αλεξάνδρα όταν αλληλογραφούσε με πνευματικά παιδιά του π. Επιφανίου που είχαν γίνει μοναχοί στο Άγιον Όρος ή κάπου αλλού, στη θέση του Αποστολέα έγραφε: «Θ. Αλεξόπουλος, Μακεδονίας 24...», κατά το: «Θεία Αλεξάνδρα…».
Κάποιοι τότε, την ερώτησαν:
«Γιατί θεία μου, γράφεις Θ. Αλεξόπουλος;».
Και η διακριτική και σοφή θεία-Αλεξάνδρα απάντησε:
Ακολουθεί έγγραφο, από το πλούσιο υλικό του αδημοσίευτου προσωπικού αρχείου του Ιωάννη Καποδίστρια, που ευρίσκεται στα Γ.Α.Κ. Κερκύρας.
Τόπος: ΑίγιναΠεριεχόμενο εγγράφου:
«Να εξετάσουν όλες τις αιτήσεις του πολυπληθούς πτωχού πληθυσμού, που σε άκρα δυστυχία έχει συγκεντρωθή στην Αίγινα, και να προτείνουν λύσεις γιά την ανακούφισή τους. Διατυπώνει κάποιες δικές του προτάσεις για να διευκολύνει το έργο τους. Πιστεύει ότι είναι καλλίτερο να δίνεται στους πτωχούς βοήθεια, όχι ως ελεημοσύνη, αλλά έναντι εργασίας σε Δημόσια έργα στην Αίγινα ή αλλού. Προς την κατεύθυνση αυτή άρχισε η κατασκευή του Ορφανοτροφείου και από τον Φεβρουάριο, 400-600 πτωχές γυναίκες κέρδισαν το ψωμί τους εργαζόμενες γι’ αυτό. Με τον ίδιο τρόπο χορηγήθηκε βοήθεια σε πτωχούς εργάτες στην Κόρινθο και το Ναύπλιο.
Κάποτε, στη ζούγκλα, ζούσαν δυό σκανταλιάρικα πιθηκάκια. Όλη τη μέρα έκαναν τρελλά παιγχνίδια. Πότε κυνηγούσε το ένα το άλλο, πότε πάλευαν, πότε πηδούσαν με χαριτωμένες τούμπες στον αέρα και πότε σκαρφάλωναν στα δένδρα.
Μία μέρα, ανακάλυψαν ένα καινούργιο παιγχνίδι. Ευρήκαν, λοιπόν, μία καμηλοπάρδαλη και άρχισαν να κάνουν τσουλήθρα στο μακρύ της λαιμό. Η καμηλοπάρδαλη, όμως, άρχισε να θυμώνει και να φωνάζει:
«Σταματήστε επί τέλους, με ζαλίσατε.
Μην τολμήσετε ν’ ανεβείτε ξανά στον λαιμό μου…».
Τα πιθηκάκια ζητούσαν να συνεχίσουν το παιγχνίδι τους, αλλά μάταια. Η καμηλοπάρδαλη, ήταν ανένδοτη και συνέχισε τις απειλές:
<<Κάποτε, πριν από 15 χρόνια περίπου, είχα επισκεφθή την Ιερά Μονή Καλογραιών στην Καλαμάτα, ένα μεγάλο γυναικείο Μοναστήρι. Εκεί ευρισκόταν μία γερόντισσα Μοναχή, 90 τόσων ετών, αλλά «δούλευε» το μυαλό της ρολόϊ! Ήταν κατάκοιτη, και την επισκέφθηκα στο κελλί της. Το όνομά της ήταν Μαγδαληνή και επρόκειτο περί Αγίας γυναίκας! Ας σημειώσουμε ότι, πριν καταπέση, ήταν πρώτη στις Ακολουθίες και έφευγε τελευταία! Αι, κατέπεσε πιά τα τελευταία 2-3 χρόνια και δεν μπορούσε η καϋμένη…
Όταν πήγα, μού είπε το παράπονό της:
«Η Γερόντισσα, δεν με αφήνει να κάνω διακόνημα. Της ζητάω να τυλίγω κουβάρια. Μπορώ εδώ στο κρεββάτι που είμαι, αλλά δεν με αφήνει και μου λέει: “Εργάσθηκες κοντά 80 χρόνια στο Μοναστήρι (είχε πάει 16 ετών!), το μισό Μοναστήρι εσύ το έκτισες. Τώρα που γέρασες και είσαι στο κρεββάτι, δεν θα εργάζεσαι”. Έτσι, όμως, τρώω τζάμπα το ψωμί μου (δέστε ευαισθησία!!)... Εργάζονται οι άλλες καλογριές, γιά να ταΐζουν εμένα… Αλλά τί να κάνω; Η Γερόντισσα είναι ανυποχώρητη και παρακοή δεν πρέπει να κάνω! Αλλά, βρήκα και εγώ, κάτι να απασχολούμαι»!!
Εν ετέρα συζητήσει, αναφερομένη εις τους εκλαμβάνοντας την Θείαν Λειτουργίαν ως θέαμα και ακρόαμα, έλεγε (ο πατήρ Ιωήλ Γιαννακόπουλος):
«Τους ακούεις και σου λέγουν:
«Να προσέχετε, αδελφοί μου, οι κοσμικοί, και να μην κατηγορήτε τους Παπάδες σας, να μην τους υβρίζετε και να μην τους παραμελήτε, διότι βάνετε φωτιά και καίεσθε.
Οι Παπάδες είναι ανώτεροι και από τους Αγγέλους και από τους Βασιλείς!
Εγώ, αδελφοί μου, η γνώμη μου έτσι με λέγει να κάμω:
«Πολλοί, ενώ ζητούν από τον Θεόν να τους δίνη ευκαιρίες, γιά να ασκούνται στην αρετή, γογγύζουν όταν συναντούν κάποια δυσκολία...
Μερικές φορές, ο καλός Θεός, από την άπειρη αγάπη Του, γιά να ασκηθή ο άνθρωπος στην ταπείνωση και την υπομονή, “αφαιρεί” την Χάρη Του από κάποιον και αυτός, αρχίζει να γίνεται ιδιότροπος και να συμπεριφέρεται σκληρά… Τότε ο άλλος, πρέπει να χαίρεται και να ευχαριστή τον Θεόν, γιά την ευκαιρία που του δίνει, να αγωνισθή και όχι να γογγύζη.
Ένας συγγενής της θείας-Αλεξάνδρας, της ανέφερε ένα γεγονός, γιά κάποιον που προσπάθησε να τον ξεγελάσει, αποκρύπτοντάς του την αλήθεια…
Της πρόσθεσε όμως ότι, κατάλαβε τις πονηρές προθέσεις αυτού του ανθρώπου και στενοχωρήθηκε…
Και εκείνη του απήντησε:
Σπανία βιντεοσκόπησις, του έτους 1994, τη ευλογία του Αγίου
Εφραίμ του Κατουνακιώτου, υπό του αειμνήστου π.Εφραίμ (Γεωργίου) Μπουτσουρή,
εις την Ιεράν Μονήν Ιβήρων του Αγίου Όρους.
Η βιντεοσκόπησις περιλαμβάνει:
· Τον Ι. Ναόν Προφήτου Ηλιού!
· Εκ του μακρόθεν άποψιν του Κελλίου του Οσίου Γαβριήλ, ο Οποίος παρέλαβε την Εικόνα της Πορταϊτίσσης εκ της θαλάσσης!
· Εξωτερικάς λήψεις της Ιεράς Μονής (Β.Δ. πλευρά)!
· Τον κυρίως Ναόν-Καθολικόν!
· Εξωτερικάς λήψεις της Ιεράς Μονής (Νοτία πλευρά)!
· Το Αγίασμα της Πορταϊτίσσης!
· Εξωτερικάς λήψεις της Ιεράς Μονής (Ανατολική πλευρά)!
· Την Θαυματουργόν Εικόνα, της Παναγίας της Πορταϊτίσσης!
· Κάθισμα με αφιερωμένον Ναΰδριον εις ανάμνησιν Θαύματος της Θεοτόκου!
· Τον τάφον του γ.Μαξίμου του Ιβηρίτου, του εκ Τραπεζούντος!
· Τον Αρσανάν (Καλιάγρα), της Ι.Μονής Ιβήρων!
Πηγή: Αρχείον Γ & Β Μπουτσουρή
Κατά τινα συζήτησιν, επικρίνων την τάσιν πολλών επιζητούντων πάση θυσία οπαδούς, έλεγε (ο πατήρ Ιωήλ Γιαννακόπουλος):
«Μου κάνει πολλήν εντύπωσιν η συμπεριφορά του Κυρίου:
“ Ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ᾿ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός” (Λουκ.Η΄38΄-39΄)!!!
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ,
ΕΚ ΤΙΝΟΣ ΜΝΗΜΕΙΩΔΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ γ.ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ,
ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣΗΣ ΥΠΟ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ
ΑΠΟΣΤΑΛΕΙΣΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΟΥ
1987:
<<Κύριοι Βουλευταί…
...Η Εκκλησία πολιτογραφεί βεβαίως ανθρώπους εις την Βασιλείαν των Ουρανών (και αυτό είναι το κύριον έργον Της), αλλά εν ταυτώ διαμορφώνει πολίτας χρηστούς και νομοταγείς!
Επειδή υπάρχει και εργάζεται η Εκκλησία, υπάρχουν ολιγώτεροι κλέπται, ολιγώτεροι διαρρήκται, ολιγώτεροι ψευδομάρτυρες, ολιγώτεροι ναρκομανείς, ολιγώτεροι φοροφυγάδες, ολιγώτεροι γενικώς παραβάται του Ποινικού Νόμου!
Αν δεν υπήρχε η Εκκλησία, το Κράτος θα εχρειάζετο πολλαπλασίους Αστυνομικούς και Δικαστάς, περισσότερα Νοσοκομεία (λ.χ. διά τα ναρκωτικά ή τα αφροδίσια νοσήματα), περισσοτέρας Φυλακάς κ.τ.λ.!!
«Είμασθε ευτυχισμένοι, όταν αγαπήσουμε όλους τους ανθρώπους μυστικά! Θα νοιώθουμε τότε, ότι όλοι μας αγαπούν!
Κανείς δεν μπορεί να φθάση στον Θεόν, αν δεν περάση από τους ανθρώπους! Η αγάπη στον αδελφό, μάς προετοιμάζει να αγαπήσουμε περισσότερο τον Χριστό! Ας σκορπίζουμε σε όλους την αγάπη μας ανιδιοτελώς, αδιαφορώντας γιά τη δική τους στάση!
Στην εποχή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ζούσε κοντά στη Βέροια ένας ευσεβής και λόγιος Χριστιανός, που έπεσε σε μία δαιμονική παγίδα. Παρ’ όλο που συνήθιζε, όπως κάθε Χριστιανός, να προσεύχεται με το «Πάτερ ημών» και να τελειώνει την προσευχή του με τα λόγια «Ρύσαι ημάς από του πονηρού», κάποια ημέρα άνοιξε, από περιέργεια, ένα βιβλίο μαγείας που είχε πέσει στα χέρια του. Χωρίς, λοιπόν, να υπολογίζει τον κίνδυνο διάβασε λίγο, δοκιμαστικά, επικλήσεις του διαβόλου...
Μερικές ημέρες μετά, κάποιο βράδυ, ενώ κοιμόταν, είδε στον ύπνο του ένα γιγαντιαίο φοβερό πρόσωπο, που του είπε:
«Ήλθα, επειδή με κάλεσες.
Εμπρός λοιπόν, εάν θέλεις να σε εξυπηρετήσω, προσκύνησέ με...».
Ο άνθρωπος έντρομος του αποκρίθηκε:
Διηγούνταν γιά τον αββά Πέτρο και τον αββά Επίμαχο, οι οποίοι ήσαν συνασκητές στην Ραϊθώ.
Ενώ έτρωγαν λοιπόν, όλοι οι ασκητές μαζί, επίεσαν τους δύο αββάδες, τον Πέτρο και τον Επίμαχο, να καθίσουν στο τραπέζι που ήταν γιά τους γέροντες.
Ύστερα από πολλές προσπάθειες πήγε τελικά, μόνο ο αββάς Πέτρος.
Μόλις όμως εσηκώθηκαν από το φαγητό, λέει ο αββάς Επίμαχος στον αββά Πέτρο:
Κάποια αγράμματη αλλά ευλαβής γιαγιά, επήγε μία μέρα στην Εκκλησία και άκουσε τον ιεροκήρυκα να λέει:
«Αυτός που δεν διαβάζει την Αγία Γραφή, δεν θα σωθή…».
Η γιαγιά μόλις άκουσε τον λόγο αυτό, χλώμιασε, απογοητεύθηκε και γυρίζοντας σπίτι, λέει στην κόρη της:
«Παιδί μου θα κολασθώ, διότι δεν διαβάζω την Αγία Γραφή…».
Η κόρη της προσπάθησε να την καθησυχάσει, αλλά μάταια...
Μία μέρα, αποφάσισε η γιαγιά να πάει σε έναν φωτισμένο γέροντα, γιά να την βοηθήσει. Η γιαγιά μόλις τον είδε, του λέει:
<<Εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, αναφέρεται πως, όταν η Θεοτόκος μετά τον Ευαγγελισμόν επισκέφθηκε την Ελισάβετ, την Μητέρα του Προδρόμου, εκείνη Τήν εμακάρισε με τα λόγια:
«Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου» (Λουκ.Α΄42΄)!!!
Και η Υπεραγία Θεοτόκος απήντησε ως εξής:
«Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον… Ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί» (Λουκ.Α΄46-48΄)!!!
Τί ήταν τότε η Παναγία μας;
Μία άσημη Κόρη της Ναζαρέτ ήταν.
Ποιός Τήν ήξερε;;;
«Όσοι δεν έχουν τον Χριστό μέσα τους, δεν έχουν την δύναμη να αγαπήσουν πραγματικά. Διότι ο Χριστός είναι ο Αρχηγός της Αγάπης!!!
Κανένας άνθρωπος όταν αγαπά πραγματικά, δεν κατακρίνει, δεν ξεσκεπάζει, δεν αποκαλύπτει. Όταν αγαπάς το παιδί σου, βγαίνεις να μιλήσεις γιά τις ατασθαλίες και τις αταξίες του;; Τις σκεπάζεις, μακροθυμείς και υπομένεις!!
Είπε κάποιος προσκυνητής στον Άγιο Παΐσιο:
«Γέροντα, αυτό το άρρωστο παιδάκι, που έφεραν σήμερα οι γονείς του, πολύ ταλαιπωρείται…».
Και Εκείνος του απαντά:
«Ε, σιγά-σιγά, θα ξεπεράση την αρρώστια του, αλλά θα του μείνη μία ευαισθησία, γιά να θυμάται την αρρώστια του, και αυτή η ευαισθησία θα το βοηθάη πνευματικά!»!
Και είπε πάλι ο προσκυνητής:
«Και τα παιδάκια, Γέροντα, που έχουν λευχαιμία πολύ υποφέρουν…».
Και απάντησε ο αγιασμένος γέροντας:
