<<Η απελπισία και η απογοήτευσι είναι το χειρότερο πράγμα.
Είναι παγίδα του σατανά, γιά να κάνη τον άνθρωπο να χάση την προθυμία του στα πνευματικά και να τον φέρη σε απελπισία, σε αδράνεια και ακηδία. Ο άνθρωπος τότε αχρηστεύεται και λέει:
«Είμαι αμαρτωλός, άθλιος…
Είμαι τούτο…, είμαι κείνο...
Έπρεπε τότε…
Δεν έκανα τότε…
Τώρα τίποτε...
Πάνε τα χρόνια μου χαμένα, δεν είμαι άξιος…».
Έτσι του δημιουργείται ένα αίσθημα κατωτερότητος, ένας άκαρπος αυτοεξευτελισμός. Αυτό είναι ψευτοταπείνωσι...
Όμως εμείς, να μην γυρίζουμε πίσω και να λέμε τί δεν κάναμε.
Σημασία έχει, τί θα κάνωμε τώρα, απ’ αυτή τη στιγμή και έπειτα!!
Όπως λέει ο Απόστολος Παύλος:
«Τὰ μὲν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος»
(Φιλιππ.Γ΄14΄)!!!>>!!!
Άγιος Πορφύριος
ο Καυσοκαλυβίτης
(1906-1991)
