Μήπως έχασα τον Παράδεισο;
«Πολλές φορές όταν ήταν ακόμη νήπιο, η θεία του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου Αλεξάνδρα, τον έπαιρνε μαζύ της στην εργασία της και τον έβαζε να κάθεται ήσυχα σε μιά καρέκλα.
«Ετεοκλή μου», του έλεγε, «μην κουνηθής από εκεί, γιά να σε αγαπά ο Χριστούλης»!
Εκείνος καθόταν γιά λίγο άκίνητος, αλλά μετά αισθανόταν την ανάγκη να μετακινηθή.
«Πρέπει να κάθεσαι ήσυχος», του έλεγε εκείνη, «γιά να σε πάρη ο Χριστούλης στον Παράδεισο».
«Τώρα πού κουνήθηκα λίγο, μήπως έχασα τον Παράδεισο;», ερωτούσε με αγωνία ο μικρός.
«Λίγο ακόμη και κινδυνεύεις να τον χάσης...», απαντούσε εκείνη, «Πρόσεχε πολύ!».
Έτσι σιγά-σιγά ο Ετεοκλής εθιζόταν εις την αγάπη του Παραδείσου!»!!!
Πηγή κειμένου: «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ», από τη ζωή και τη διδασκαλία του π.Επιφανίου. Σελ.:13.
Ι.Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου.
