Η γνωριμία με την Χριστίνα Ωνάση:
Τον Αύγουστο του 1976, ο Αλέξανδρος Ανδρεάδης, ο τότε σύζυγος της Χριστίνας Ωνάση, έπαθε ατύχημα καθώς έτρεχε με μοτοσυκλέτα στον Σκορπιό. Τον μετέφεραν στον Ευαγγελισμό και μετά από διαβουλεύσεις αποφάσισε να χειρουργηθή εκεί και να μην μεταφερθή κάπου στο εξωτερικό.
Όσο έμεινε στον Ευαγγελισμό, η Χριστίνα περνούσε αρκετές ώρες στο Νοσοκομείο με τον Διευθυντή Χρίστο Σταθάτο, που ήταν θείος της, εξ αγχιστείας. Το βράδυ της 19ης Αυγούστου, ο Σταθάτος μου τηλεφώνησε σπίτι και με ρώτησε, τί εγχείρησι είχα προγραμματίσει γιά την επομένη. Του απάντησα ότι έχουμε κάτι σπάνιο. Θα αφαιρούσαμε από την 44χρονη Σοφία Φιλιππή ένα όγκο, πιθανότατα μύξωμα.
Ο Σταθάτος εξέλαβε το σπάνιο ως δύσκολο και ανησύχησε λέγοντάς μου:
«Κρίμα, η Χριστίνα θέλει να παρακολουθήση εγχείρησι ανοικτής καρδιάς».
Του απάντησα ότι:
«Είναι μιά καλή ευκαιρία».
Τότε μου είπε:
«Δεν το θεωρείτε επικίνδυνο; Δε θέλω να έχουμε ατυχές συμβάν επί παρουσία της».
Τότε του απάντησα:
«Όχι κύριε Διευθυντά, δεν είναι εξαιρετικά επικίνδυνο το περιστατικό, απλώς είναι σπάνιο. Θα κάνουμε το Σταυρό μας και θα προχωρήσουμε».
Η Χριστίνα στο χειρουργείο:
Την επομένη ημέρα στις εννέα το πρωΐ, άνοιξε η πόρτα και εμφανίσθηκαν στο χειρουργείο ντυμένοι κατάλληλα για την περίστασι και φορώντας μάσκες ο Σταθάτος, η κόρη του, η Χριστίνα Ωνάση και μια φίλη της.
Με σύστησε στη Χριστίνα και εγώ με τη σειρά μου, της σύστησα τους συνεργάτες μου. Κατά την διάρκεια της εγχειρήσεως ήταν δίπλα μου. Της έδειξα τα βασικά ανατομικά στοιχεία της καρδίας και την πορεία των στεφανιαίων αρτηριών. Παρακολούθησε όλη την εγχείρησι που διήρκεσε τρεις ώρες, και όταν ράβαμε το δέρμα μάς ευχαρίστησε, μάς χαιρέτησε και αποχώρησε.
Η Χριστίνα συναντά την ασθενή:
Κατά τις οκτώ το βράδυ, ο Σταθάτος με εντόπισε στη Μ.Ε.Θ.. Μου τηλεφωνούσε από τον δέκατο όροφο, οπού νοσηλευόταν ο Ανδρεάδης. Με ρώτησε για την πορεία της ασθενούς και χάρηκε όταν του είπα ότι της είχαμε αφαιρέσει ήδη τον ενδοτραχειακό σωλήνα. Με παρακάλεσε να ανέβω στον θάλαμο του Ανδρεάδη. Όταν έφθασα η Χριστίνα έλαμπε από χαρά και ενθουσιασμό. Αφού με σύστησε στον άνδρα της, μου είπε πόσο συγκλονισμένη ήταν από το πρωϊνό θέαμα στο Χειρουργείο και με ρώτησε αν μπορή να επισκεφθή την άρρωστη.
(Στην συνέχεια ο κ. Τολής διηγείται τί έγινε όταν έφθασαν στην Μ.Ε.Θ:)
Η Χριστίνα καλησπέρισε στα Ελληνικά ασθενείς και αδελφές.
Όταν την είδε, είπε στο Σταθάτο στα Αγγλικά:
«Αυτή είναι καλλίτερα από τον άνδρα μου»...
Ο διάλογος με τον κριτικό Νίκο Πεντάρη και η ιδέα να κτισθή το Ωνάσειο:
Την ώρα που φεύγαμε, ένας άλλος χειρουργημένος ο Νίκος Πεντάρης, είπε στη Χριστίνα:
«Κυρία Χριστίνα, εμείς που μπήκαμε σ’ αυτήν την Μονάδα είμαστε τυχεροί. Έξω περιμένουν πολλοί που έχουν ανάγκη να μπουν εδώ μέσα. Μπορείς να τους βοηθήσης;»!!!
Η Χριστίνα του χαμογέλασε, ευχήθηκε σ’ αυτόν και στους άλλους υπολοίπους χειρουργημένους περαστικά και όλη η παρέα μαζί αποχώρησε από την ΜΕΘ.
Εκείνο το βράδυ, έπεσε ο πρώτος σπόρος σε γόνιμο έδαφος, για τη δημιουργία του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου!!!
Τον Αύγουστο του 1976, ο Αλέξανδρος Ανδρεάδης, ο τότε σύζυγος της Χριστίνας Ωνάση, έπαθε ατύχημα καθώς έτρεχε με μοτοσυκλέτα στον Σκορπιό. Τον μετέφεραν στον Ευαγγελισμό και μετά από διαβουλεύσεις αποφάσισε να χειρουργηθή εκεί και να μην μεταφερθή κάπου στο εξωτερικό.
Όσο έμεινε στον Ευαγγελισμό, η Χριστίνα περνούσε αρκετές ώρες στο Νοσοκομείο με τον Διευθυντή Χρίστο Σταθάτο, που ήταν θείος της, εξ αγχιστείας. Το βράδυ της 19ης Αυγούστου, ο Σταθάτος μου τηλεφώνησε σπίτι και με ρώτησε, τί εγχείρησι είχα προγραμματίσει γιά την επομένη. Του απάντησα ότι έχουμε κάτι σπάνιο. Θα αφαιρούσαμε από την 44χρονη Σοφία Φιλιππή ένα όγκο, πιθανότατα μύξωμα.
Ο Σταθάτος εξέλαβε το σπάνιο ως δύσκολο και ανησύχησε λέγοντάς μου:
«Κρίμα, η Χριστίνα θέλει να παρακολουθήση εγχείρησι ανοικτής καρδιάς».
Του απάντησα ότι:
«Είναι μιά καλή ευκαιρία».
Τότε μου είπε:
«Δεν το θεωρείτε επικίνδυνο; Δε θέλω να έχουμε ατυχές συμβάν επί παρουσία της».
Τότε του απάντησα:
«Όχι κύριε Διευθυντά, δεν είναι εξαιρετικά επικίνδυνο το περιστατικό, απλώς είναι σπάνιο. Θα κάνουμε το Σταυρό μας και θα προχωρήσουμε».
Η Χριστίνα στο χειρουργείο:
Την επομένη ημέρα στις εννέα το πρωΐ, άνοιξε η πόρτα και εμφανίσθηκαν στο χειρουργείο ντυμένοι κατάλληλα για την περίστασι και φορώντας μάσκες ο Σταθάτος, η κόρη του, η Χριστίνα Ωνάση και μια φίλη της.
Με σύστησε στη Χριστίνα και εγώ με τη σειρά μου, της σύστησα τους συνεργάτες μου. Κατά την διάρκεια της εγχειρήσεως ήταν δίπλα μου. Της έδειξα τα βασικά ανατομικά στοιχεία της καρδίας και την πορεία των στεφανιαίων αρτηριών. Παρακολούθησε όλη την εγχείρησι που διήρκεσε τρεις ώρες, και όταν ράβαμε το δέρμα μάς ευχαρίστησε, μάς χαιρέτησε και αποχώρησε.
Η Χριστίνα συναντά την ασθενή:
Κατά τις οκτώ το βράδυ, ο Σταθάτος με εντόπισε στη Μ.Ε.Θ.. Μου τηλεφωνούσε από τον δέκατο όροφο, οπού νοσηλευόταν ο Ανδρεάδης. Με ρώτησε για την πορεία της ασθενούς και χάρηκε όταν του είπα ότι της είχαμε αφαιρέσει ήδη τον ενδοτραχειακό σωλήνα. Με παρακάλεσε να ανέβω στον θάλαμο του Ανδρεάδη. Όταν έφθασα η Χριστίνα έλαμπε από χαρά και ενθουσιασμό. Αφού με σύστησε στον άνδρα της, μου είπε πόσο συγκλονισμένη ήταν από το πρωϊνό θέαμα στο Χειρουργείο και με ρώτησε αν μπορή να επισκεφθή την άρρωστη.
(Στην συνέχεια ο κ. Τολής διηγείται τί έγινε όταν έφθασαν στην Μ.Ε.Θ:)
Η Χριστίνα καλησπέρισε στα Ελληνικά ασθενείς και αδελφές.
Όταν την είδε, είπε στο Σταθάτο στα Αγγλικά:
«Αυτή είναι καλλίτερα από τον άνδρα μου»...
Ο διάλογος με τον κριτικό Νίκο Πεντάρη και η ιδέα να κτισθή το Ωνάσειο:
Την ώρα που φεύγαμε, ένας άλλος χειρουργημένος ο Νίκος Πεντάρης, είπε στη Χριστίνα:
«Κυρία Χριστίνα, εμείς που μπήκαμε σ’ αυτήν την Μονάδα είμαστε τυχεροί. Έξω περιμένουν πολλοί που έχουν ανάγκη να μπουν εδώ μέσα. Μπορείς να τους βοηθήσης;»!!!
Η Χριστίνα του χαμογέλασε, ευχήθηκε σ’ αυτόν και στους άλλους υπολοίπους χειρουργημένους περαστικά και όλη η παρέα μαζί αποχώρησε από την ΜΕΘ.
Εκείνο το βράδυ, έπεσε ο πρώτος σπόρος σε γόνιμο έδαφος, για τη δημιουργία του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου!!!
Γεώργος Τόλης.
Ο καρδιοχειρουργός που έκανε την πρώτη μεταμόσχευσι καρδιάς στην Ελλάδα το 1990.
Ο καρδιοχειρουργός που έκανε την πρώτη μεταμόσχευσι καρδιάς στην Ελλάδα το 1990.
Πηγή κειμένου: isarkadias
