<<Εκείνος που εφωτίσθη, ώστε να αναγνωρίζη τις αμαρτίες του, δεν παύει να θρηνή τον εαυτό του και όλους τους ανθρώπους, βλέποντας την τόση Ανοχή του Θεού γιά τις τόσες αμαρτίες που από την αρχή κάναμε και εξακολουθούμε να διαπράττωμε, διαρκώς οι άθλιοι...
Απ’ αυτό γίνεται ευγνώμων, μη τολμώντας να κατακρίνη κανένα, από ντροπή γιά τις πολλές Ευεργεσίες του Θεού και τα δικά μας αμαρτήματα. Έτσι με χαρά εγκαταλείπει κάθε δικό του θέλημα, που δεν είναι σύμφωνο με το Θέλημα του Θεού, και επιμελείται τις αισθήσεις του, να μην κάνουν τίποτε απολύτως, που να είναι παραπάνω από την αναγκαία χρήσι, σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη Δαβίδ: «Κύριε, οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου, οὐδὲ ἐμετεωρίσθησαν οἱ ὀφθαλμοί μου» (Ψαλμ.ΡΛ΄1΄)!!!
Αλλά πρέπει να προσέχη, μήπως και αυτός, αφού φθάσει στο ύψος που έφθασε ο Δαβίδ, από αμέλεια ή υπερηφάνεια πάθη, ό,τι έπαθε εκείνος, και ίσως δεν μπορέσει να μετανοήση όπως εκείνος. Διότι η αμαρτία είναι πρόχειρη και στους πολύ δικαίους, ενώ η μετάνοια δεν είναι σ’ όλους πρόχειρη, γιά το λόγο ότι είναι κοντά ο θάνατος, και πριν το θάνατο, υπάρχει η απόγνωσι...
Πιό καλό λοιπόν είναι, να μην πέφτη κανείς, παρά να πέφτη και να σηκώνεται!!
Εάν όμως συμβή να πέσωμε, καλό είναι, να μην απελπιζώμεθα και αποξενωνώμεθα από τη Φιλανθρωπία του Κυρίου. Γιατί και μπορεί και θέλει να δείξη έλεος εις την ασθένειά μας!! Μόνο να μη φεύγωμε από Αυτόν, ούτε να δυσφορούμε όταν πιεζώμεθα από τις Εντολές Του, και, καθώς δεν μπορούμε να τις φθάσωμε, να αποκάμνωμεν· αλλά να γνωρίζωμε ότι, χίλια χρόνια μπροστά στον Κύριο είναι σαν μία ήμερα και μία ημέρα σαν χίλια χρόνια!
«Ὅτι χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου ὡς ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε» (Ψαλμ.ΠΘ΄4΄)!!!
Ούτε να βιαζώμεθα, ούτε να λυγίζωμε, αλλά διαρκώς να βάζωμε καινούρια αρχή!
Έπεσες;
Σήκω!
Και πάλι έπεσες;
Σήκω πάλι!
Μόνον τον Ιατρό να μην αφήσης, και καταδικασθής χειρότερα από τον αυτόχειρα, λόγω της απογνώσεως... Μείνε, λοιπόν, κοντά Του, και Αυτός, θα δείξη έλεος, είτε με την επιστροφή σου, είτε διά μέσου πειρασμών, είτε με άλλο τρόπο της προνοίας Του, χωρίς να το γνωρίζης!>>!!!
Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός (8ος αι.)!!!
