<<Στoν πολεμιστή Γιόβαν Ν., που μιλά γιά την υπόσχεσι πίστεως εις τον Θεόν.
Γράφεις γιά μία Θαυματουργική περίπτωσι που σου συνέβη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Κάποιος στο στρατόπεδο μοίρασε στους στρατιώτες την Καινή Διαθήκη. Μικρά Βιβλιαράκια καλοδεμένα. Πήρες και εσύ. Και με εκνευρισμό παρατήρησες, ότι:
«Στον πόλεμο είναι απαραίτητο το ατσάλι και το μολύβι και όχι τα βιβλία…».
«Εδώ, εάν δεν μας σώση το ατσάλι, το βιβλίο δεν θα μας σώση σίγουρα...». Τέτοιου είδους σχόλιο έκανες, αφού μέχρι εκείνη την ημέρα τίποτε δεν εναπέθετες στην πίστι εις τον Θεόν.
Την πίστι την θεωρούσες ως κάποια παλαιά καμπαρτίνα, που το ανθρώπινο καραβάνι από καταβολής κόσμου, αν και άχρηστη, τη σέρνει μαζύ του... Αλλά παρ' όλα αυτά πήρες το Βιβλιαράκι και το έβαλες μέσα στην αριστερή τσέπη σου.
Τί συνέβη;
Μόνος σου λέγεις: «Θαύμα από τον Θεόν!».
Και το προσυπογράφω!
Την ίδια ημέρα ξεκίνησε δυνατή μάχη. Γύρω σου, έπεφταν τραυματίες. Ξαφνικά τραντάζεσαι. Σ’ εκτύπησε σφαίρα... Πιάνεις με το χέρι την αριστερή πλευρά σου, στο μέρος της καρδιάς. Περίμενες να τρέξη αίμα... Όταν γδύθηκες, βρήκες τη σφαίρα πάνω σ’ αυτό το Βιβλιαράκι, ακριβώς στο μέρος της καρδιάς. Έτρεμες σαν να είχες πυρετό. Το Χέρι του Θεού! Το ιερό Βιβλίο σου έσωσε τη ζωή από το ατσάλι και το μολύβι!
Την ημέρα αυτή την θεωρείς ως πνευματική σου γέννησι! Από την ημέρα εκείνη άρχισες να έχης φόβο Θεού και διαφύλαξες την πίστι σου προσεκτικά. Όντως, δεν είναι παλιά καμπαρτίνα! Και δεν την κουβαλά το ανθρώπινο καραβάνι μάταια.
Ο Θεός με το έλεός Του σου άνοιξε τα μάτια.
Έχει γραφή ότι, ο Κύριος «βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους» (Ματθ.Ε΄45΄)!!!
Κάποιοι στον πόλεμο έχασαν το σώμα τους και κάποιοι την ψυχή τους.
Οι πρώτοι έχασαν λιγότερα. Και κάποιοι άλλοι κέρδισαν την ψυχή τους! Αυτοί είναι οι πραγματικοί νικητές! Υπήρχαν κάποιοι που πήγαν στον πόλεμο σαν λύκοι και επέστρεψαν σαν αρνιά! Γνωρίζω αρκετούς απ’ αυτούς. Αυτοί είναι όπως και εσύ. Κάποιοι που, μέσα από κάποιο Θαύμα, αισθάνθηκαν την παρουσία του Αοράτου Θεού, να βαδίζη δίπλα τους.
Όπως έλεγε ο ένδοξος Ψαλμωδός:
«Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διαπαντός, ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν, ἵνα μὴ σαλευθῶ» (Ψαλμ.ΙΕ΄8΄)!!!
Διαβάζεις το Ψαλτήρι; Πολύ σωστά πράττεις!! Αφού εσύ, ως πρώην άπιστος, αισθάνθηκες πώς, ο Ύψιστος προστατεύει την ανθρώπινη ζωή γενικά, πόσο δε μάλλον προστατεύει τον πιστό και τον ευσεβή άνθρωπο!!
Ειρήνη και χαρά Κυρίου!!>>!!!
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (1881-1956)!!!
Πηγή: «Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…», σελ.62-63. Εκδόσεις “ Ἐν πλῷ ”.
