<<Η μητέρα, όταν χρειάζεται, πρέπει να φερθή αυστηρά προς το παιδί.
Δεν το βοηθάει, όταν εύκολα παίρνει το μέρος του, δήθεν γιά να μην στενοχωριέται.
Στα Άδανα μία χήρα γυναίκα είχε ένα μονάκριβο παιδί, Γιάννη το έλεγαν. Όταν μεγάλωσε λίγο, το πήγε σ’ έναν μάστορα, να μάθη τσαγκάρης. Κάθησε μία εβδομάδα ο μικρός στην δουλειά και μετά είπε στην μητέρα του:
«Μάνα, δεν χρειάζεται να πάω άλλο στην δουλειά· έμαθα την τέχνη!».
«Πότε την έμαθες κιόλας;», τον ερωτάει εκείνη.
«Αν θέλεις, να σου δείξω κι εσένα πώς φτιάχνουν παπούτσια», της λέει.
«Να, έτσι κόβουν την σέλα, έτσι βάζουν το δέρμα, το τακούνι, έτσι το καρφώνουν...».
Το αφεντικό του ήταν πολύ καλό και ήθελε να μάθη στον Γιάννη την τέχνη, γιατί ήταν ορφανός. Όταν είδε πως πέρασε μία εβδομάδα και ο Γιάννης δεν φάνηκε, ανησύχησε μήπως αρρώστησε βαρειά και επήγε στην μάνα του να ρωτήση τί κάνει το παιδί.
«Τί έπαθε ο Γιάννης και δεν ξαναήλθε στην δουλειά; Άρρωστος είναι;», ρωτάει την μάνα του.
«Όχι», του απαντά εκείνη, «καλά είναι».
«Τότε γιατί δεν ήλθε στην δουλειά;».
«Ε, τί να κάνη να έλθη;» του λέει εκείνη. «ΟΓιάννης έμαθε πια την τέχνη».
«Μα πώς την έμαθε μέσα σε τόσο λίγες μέρες;», την ερωτά το αφεντικό.
«Να», του λέει η μάνα, «παίρνει το δέρμα, το βάζει σε ένα καλούπι, το καρφώνει, βάζει και το τακούνι και μετά το βγάζει, και αυτό είναι!».
Γέλασε το αφεντικό, χαιρέτησε και έφυγε.
Όταν γύρισε στο μαγαζί, τον ερώτησαν τα άλλα μαστορόπουλα:
«Μάστορα, τί κάνει ο Γιάννης;».
«Μιά χαρά είναι», τους είπε εκείνος, «δεν έμαθε μόνο ο Γιάννης τσαγκάρης, αλλά έμαθε και η μάνα του…».
Αυτή την συμπεριφορά την βλέπω σε πολλούς γονείς…
Νομίζουν ότι, αγαπούν τα παιδιά τους, αλλά με τον τρόπο που φέρονται, τα καταστρέφουν...
Όταν μία μάνα, ας υποθέσουμε, από την υπερβολική αγάπη της, φιλάει το παιδί και λέει:
«Δεν υπάρχει στον κόσμο τέτοιο παιδί σαν το δικό μου!», τότε του καλλιεργεί την υπερηφάνεια και την αρρωστημένη αυτοπεποίθησι…
Ύστερα το παιδί δεν υπακούει στους γονείς, επειδή πιστεύει ότι τα ξέρει όλα…>>!!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994)!!!
