<<Ακηδία είναι η αθυμία και η ανορεξία που κυριεύει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον απρόθυμο, αμελή ή αδιάφορο γιά κάθε πνευματικό έργο.
Η ακηδία προξενεί:
· Παραλυσία εις τον νου και την ψυχή…
· Οκνηρία εις την εκπλήρωσι των Εντολών του Θεού…
· Και προπαντός μίσος γιά την προσευχή και την ψαλμωδία...
Απ’ αυτή την παράνομη "μάνα", γεννιούνται δύο ασεβέστατες θυγατέρες:
· Πρώτη είναι η μικροψυχία, όταν ο άνθρωπος ευρίσκη δύσκολο τον πνευματικό αγώνα και ακατόρθωτες τις αρετές, οπότε πέφτει στην αμέλεια…
· Και δεύτερη είναι η απόγνωσι, όταν, λόγω της αμελείας του, χάση κάθε ελπίδα σωτηρίας…
Το δραστικότερο «φάρμακο» κατά της ακηδίας είναι τούτο:
· Να πιστεύης ότι, η σημερινή μέρα είναι η στερνή σου, ότι σήμερα μόνο ζεις και αύριο πεθαίνεις, πράγμα που χωρίς αμφιβολία, μπορεί να συμβή!
· Το έχουν πάθη, άλλωστε, πριν από σένα, τόσοι και τόσοι, που τη μέρα γλέντησαν και χάρηκαν και την άλλη δεν ξημερώθηκαν...
· Πίστεψε, λοιπόν, πως από τον σημερινό σου μονάχα κόπο και αγώνα εξαρτάται η σωτηρία σου ή ο κολασμός σου, και βάλε βία πολλή στην εκτέλεσι κάθε Θεαρέστου έργου, ώστε όταν πεθάνης, να αξιωθής την Αιώνια Ζωή!
Άλλα «φάρμακα» είναι:
· Βάλε στον νου σου την φρικτή απολογία που πρόκειται να δώσης κατά την φοβερά ημέρα της Κρίσεως, γιά την ζωή που έκανες εις την γη!
· Να μελετάς τον καρπό που πρόκειται να συγκεντρώσης στην Άνω Ιερουσαλήμ, γιά τον κόπο που καταβάλεις εδώ στη γη προσωρινά!
· Μελέτα εκείνους τους δριμυτάτους πόνους που πρόκειται να υποστούν στην αιώνια κόλασι όσοι από αμέλεια δεν εκοπίασαν να τηρήσουν τις Εντολές του Κυρίου, αλλά πέθαναν σαν άκαρπα δένδρα!
· Τέλος, να σκέπτεσαι το Πάθος του Χριστού και να ερευνάς την Ζωή Του και να προσπαθής να Τήν μιμηθής!>>!!!
ο Κρής (17ος αιώνας)!!
